Gino Ferrer’s PoV
Bago magdilim ay lakas-loob na napagpasyahan namin na bumaba ng bubong, wala naman kaming masyadong nakikitang mga zombies pero hindi pa rin kami masanay-sanay.
Nakakatakot pa rin.
“Wala rito, dito na tayo dumaan,” sabi ni Gian habang sumisilip sa kabilang bahagi ng daan kaya napalingon kami sa kanya.
Kailangan namin ng makakain at mga gamit kaya maghahanap kami, at ang dapat namin na puntahan ay ang mga mall o grocery stores. Alam naman namin ang mga pasikot-sikot sa lugar na ito dahil ganitong ganito ang lugar namin sa kasalukuyan.
Minsan nga ay napapaisip ako kung kasama ba ‘to sa adventure o totoo ba talagang nasakop na ng mga zombie ang lugar namin.
Tangina, paano na ang mga pamilya namin? Sayang ang genes kung hindi kakalat, balak ko pa naman mag-anak ng singk
