Kinabukasan, nagising ako sa init ng katawan ni Lloyd na nakayakap sa likod ko. Ang kaniyang braso ay tila isang matibay na kuta na nakapulupot sa aking bewang, at ang kaniyang hininga ay mainit at banayad na humahaplos sa aking batok sa bawat paghinga niya. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata, hinahayaan ang malambot na liwanag ng umaga na dahan-dahang pumasok sa aking paningin.
Ang unang bagay na nakita ko ay ang puting kurtina ng kaniyang kwarto na tila sumasayaw, umuugoy dahil sa hanging papasok mula sa bintana na bahagyang nakabukas. Ang tunog ng alon mula sa dagat ay malinaw na naririnig ko—isang ritmo ng kalikasan na tila isang oyayi na nagpapakalma sa aking pagod na diwa. Ang mga ibon ay masayang kumakanta sa labas, at ang amoy ng asin at sariwang hangin mula sa dagat ay
