Chapter 13

1065 Words
Everyday he gets better and I am thankful for that May mga vitamins na pinapainom sa kaniya, kami ang bumili non kahit ayaw niya He is also advices to take some rest kaya hindi muna siya masyadong pinagalaw sa bahay "Bakit hindi naka uniporme?" I once asked him nang papasok na kami Pinagbuksan niya muna ako ng pinto bago sumagot "Titigil na ako," Kumunot ang noo ko "Suddenly?" Umikot siya sa front seat at nagsimula nag magmaneho "Kailangan, baka magtrabaho na rin ako--" ''--aalis ka dito?" "Hindi," sabi niya at umiling iling "Hahanap lang ako ng ibang trabaho, tsaka kailangan kong bayaran ang utang ko sayo.." humina ang pagkakasabi niya sa mga huling salita I rolled my eyes, I keep on saying that there's no need since its my fault naman but he keeps on insisting "Pwede mo namang mabayaran 'yon kahit dito lang trabaho mo" Ngumuso ako at inilabas ang cellphone ko I mean--hindi naman yata mababa ang pinapasahod sa kanila ni Dad, lahat pa libre bakit niya pa kailangan ng ibang trabaho "Marami kaming utang, lalao na ang tatay ko" Ano bang ginagawa ng tatay niya? aish. "Bakit biglaan? the graduation is near bakit hindi mo pa pinatapos?" He looks a bit startled at my question Why? Masyado bang straightforward, I am just asking kaya "Hindi naman dapat ako mag aaral, your father just asked me for your sake" "And pumayag ka because?" "Because I wanted to study again, gusto ko ulit makapasok sa eskwelahan, makakilala ng mga bagong kaibigan, maexperience ang mga bagay na hindi narasanan noon, gusto ko ng diploma" casual na sabi niya "But, maybe studying is not really for me" I fell silence. Not all are privileged like me, may mga taong mas inuuna ang pamilya nila kesa sa pangarap, inuuna ang pamilya kesa sa sarili For two weeks I can't reach Mica, nakuha ko na ang cellphone at mga credit cards lko hindi ko pa rin siya macontact No traces of her anywhere and it pissed me off, wala akong kausap sa classroom "What's your order ma'am?" A waiter asked me Tinuro ko sa menu ang mga gusto "Give me 10 mins ma'am--" "Wait ate," "Gusto ko yun mag serve sakin" sabi ko at ininguso si Drake na ngayon ay nakatalikod sa akin Drake got a new job in a fast food chain malapit sa subdivision namin, night shift siya So you mean hindi ko na siya makikita tuwing gabi? I hate you all Pero kahit na ganon, hindi niya pa rin nakakalimutan ang trabaho niya sakin as a driver and as our gardener Nginitian lang ako nang waiter and he excused herself Sinundan ko siya ng tingin, nilapitan niya si Drake at may ibinulong dito Tumingin sila sa direksyon kaya tumingin ako sa labas para maitago ang mukha ko Maya maya pa, naramdaman kong may naglapag nang pagkain ko Nginitin ko siya "Anong ginagawa mo dito?" "Nagugutom kasi ako, eto pinakamalapit sa subdi kaya dito ako kumain" sabi ko at nilantakan ang ice cream Akala niya ba dahil sa kaniya? I laughed, well..tumango tango ako Sa paraan ng pagtitig niya parang hindi siya naniniwala "Totoo yon," sabi ko at ipinakita ang palad ko Pinaningkitan niya ako ng mata "Bilisan mo kumain malalim na ang gabi" Aalis na sana siya nang magsalita ako "Anong oras ka mag o-out?" Hindi siya makapaniwala sa sinabi ko "Hihintayin kita" sabi ko at nag iwas ng tingin Pakiramdam ko nagiinit ang mga pisngi ko Tsaka ko lang naisip ang mga sinabi ko, shocks what did I do Baka isipin niya may gusto ako sa kanya, duh, wala kasi akong kasabay . papaano nalang kung may masamang tao sa labas "Huwag na," sabi niya Sinamaan ko siya ng tingin Nginitian niya ako "Ikaw bahala" Natapos ang shift niya ng 11 pm, muntik na akong makatulog sa fast food na 'yon Habang naglalakad kami, in the middle of the night, with full of stars in the sky and the moon thats only bringing the light, he put his jacket on me Medyo matagal na siyang nagtatrabaho sa amin kaya nakakabili na siya ng mga kailangan niyang gamit Ang bango ng jacket niya "Bakit hindi ka nagdala ng jacket" Hindi ako sumagot, to be honest nagmamadali ako dahil tumakas lang ako kay Dad "Dapat hindi ka nagpupuyat, may klase ka bukas diba" "You sounded like a dad" "Should I call you daddy from now on? sabi ko at tumawa Huminto siya sa paglalakad kaya nilingon ko siya He is standing there, not moving with his eyes fixed on me "It was a joke" Para siyang nakahinga ng maluwag sa sinabi ko Seriously? what's wrong with this guy? We safely arrive at my house, madilim na doon at wala ng tao, He is walking loudly kaya pinigilan ko siya and gesture the quiet sign, Nang makarating kami sa kwarto niya he pat my head and said "Goodnight" before he close the door on his room Hindi man lang niya ako hinintay makapagsalita Paakyat na sana ako nang makasalubong ko Dad sa hagdan, kaagad na lumakas ang t***k ng dibdib ko and pakiramdam ko mahihimatay ako Pero lahat ng iyon ay nawala nang makita ko siyang nakangiti which is strange He is always grumpy kaya nagulat ako Is he seeing someone? My parents are physically and emotionally separated but in paper they are still married Nginitian lang ako nito at nilagpasan para uminom ng tubig He did not asked me a question or utter a word Weird. "Manuel!" Niyakap ko siya ng napakahigpit "Ayos ka lang ba?" Puno ng galos ang mukha nito at mukhang naburuhan ring ang kanang kamay dahil sa tela na nandoon Naramdaman ko ang mga luha ko "Papaano ka nakalabas ng iyong silid?" "Tinulungan ako nila manang, sinabi ko na gusto lamang kitang makita" Lumunok ako at sinubukang huminahon "Gusto nila akong ipakasal kay Vivencio" "Pumayag ka?" "Hindi ako pumayag ngunit wala akong magagawa Manuel, hawak nila ako sa leeg" Hindi ko mabasa ang nasa ekspresyon nito Hinawakan niya ako sa puklso "Halika, Huwag ka ng bumalik doon at sumama ka na lamang sa akin" Hinila niya ako Sa pagkakataong ito, ito ang pinakamagandang solusyon para sa aming dalawa, pero papaano ang mga tao sa paligid namin Dahil doon ay huminto ako Nang bawiin ko ang kamay ko dumaan ang sakit sa kanyang mata Kilangan kong pagisipan ng mabuti ang bagay na ito.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD