Aslında sensiz yaşamaktan nefret ediyorum.
Ertesi gün sahiden de işe çok isteksiz bir şekilde gidiyor, ne kadar dikkatimi işime odaklamaya çalışsam da bu konuda pek başarı elde edemiyorum. Sürekli dalgınlık yüzünden kolumu bacağımı bir yerlere vurmam da cabası oluyor. Ayrıca normalde telefonumu iş yerindeyken pek kullanmamaya gayret eder hatta çoğu zaman çekmecemde tutarım ama bu kez üzülerek de olsa sık sık ekrana bakmadan duramıyorum.
Emre sabah “Günaydın, bugün gayet iyiyim. Annemleri de sonunda beni yalnız bırakmaları için ikna edebildim. Ayağımı dinlendirip keyif yapıyor ve sözümü tutuyorum. O yüzden benim için endişelenme ve işinde mutlu bir gün geçir müstakbel eşim,” yazdığı bir mesaj göndermek dışında ne arıyor ne de bir şey yazıyor.
Mesajını birden fazla kez okuduğumu belirt
