“Tulog na si Isla?” Bungad na tanong sa akin ni Kuya Harvey matapos ko siyang pagbuksan ng pintuan. I drew in a long breath before I slowly nod my head in return.
“Kani-kanina pa. Hindi lang ako kaagad nakababa dahil inayos ko muna ang mga gamit namin ni Isla. Alam mo naman na hindi ako makakapag-ayos kapag nagising na ang batang ‘yon.”
Kuya scoffed. “I told you to rest, right? Ano pang ipapahinga mo? Baka magising na naman si Isla mamayang gabi kung kailan ka natutulog. I think it would take time for her to adjust here. Magkaiba ang oras dito at sa France kaya’t hindi kaagad siya masasanay. Ikaw lang din ang mahihirapan, Riley,” sermon niya.
Napalabi naman ako at nagkibit balikat na lamang sa kaniya. Kung noon ay naiinis pa ako sa tuwing sinesermonan niya ako, ngayon ay sanay na sanay
