PAG-ILANLANG PA lamang sa ere ng malamig na tinig ng singer na inarkila ng wedding coordinator, para kumanta ng wedding song, para sa aming kasal ay kaagad nang nangilid ang mga luha ko.
Pakiramdam ko ay bigla ring nanikip ang dibdib ko sa labis na emosyon.
Pinuno ko ng sariwang hangin ang dibdib ko, at itiningala kong saglit ang ulo ko upang pigilin ang tuluyang pagtulo ng mga luha ko.
Sino nga ba naman ang mag-aakala, na pagkatapos ng lahat ng mga pinagdaanan namin ni Aki, ay sa simbahan pa rin pala ang tuloy namin?
Sino ang mag-aakala, na ang lalaking kinalakihan kong tinatawag na ninong, ang siya palang inilaan ng Diyos, para sa akin, na makasama ko habang-buhay?
Nang unti-unti nang bumukas ang pintuan ng simbahan para sa akin, ay lalong nagkabuhol-buhol ang lahat ng emosyon sa di
