"LOVE, YOU SURE, YOU'RE OKAY?" May pag-aalala sa mga mata at tinig ni Aki nang lingunin ako, saka inabot ang kamay kong nakapatong sa ibabaw ng mga hita ko at masuyong pinisil.
Maliit akong ngumiti rito, bago marahang tumango. " Yeah. Don't worry. Okay lang ako."
Kanina pang umaga masama ang pakiramdam ko. Hindi nga pumasok si Aki para daw personal niya akong maalagaan. Kahit anong sabi ko rito na pumasok na lamang sa opisina at baka kulang lang ako sa tulog, ay hindi ko ito napahinuhod. Tinawagan lang nito ang assistant nito at ibinilin na lamang ang mga dapat sana, ay siya ang gagawa ngayong araw na ito. Ibinilin na lamang din nito na kung sakali at mayroon siyang kailangang pirmahan ay ipadala na lamang nito sa bahay.
Pagkatapos kumain ng almusal, na halos ay wala rin naman akong nak
