"ANG USAPAN natin hindi mo pwedeng iuwi ang anak ko, hangga't hindi pa kayo nakakasal sa simbahan!" Malakas na singhal ni Kit sa akin sa kabilang linya. Bahagya ko pang inilayo ang cellphone sa tainga ko, na pakiramdam ko ay medyo nangati sa lakas ng boses nito. "May dalawang araw pa, Dakila! Dalawang araw pa bago ang kasal n'yo--"
"Tng ina mo rin, Crisanto!"
"Galangin mo kong gag0 ka! Baka nakakalimutan mo, tatay ako ng asawa mo!"
"Eh, di sorry na po, Papa."
"Pakyu ka talaga!"
Ang lakas naman ng tawa ko rito. Habang tumatagal, mas sumasarap itong asarin. " And correction..." sabi kong muli rito. " Matagal na kaming kasal ng anak mo. Ikaw na lang ang hindi makatanggap n'on." Dagdag ko pa, na sinagot nito ng isang mahina ngunit malutong na mura.
"Tng ina, paano kita tatanggapin? Ngayo
