MAHIGPIT kong hawak-hawak ang cellphone ni Zarina na naiwan niya sa lugar na iyon at ang kwintas niya. Tulala ako sa byahe ko pag-uwi.
Alam ko na gusto akong kausapin ni Amari. Siguro para itanong kung maayos lang ba ako pero mas pinipili niya ang manahimik. Pansin ko iyon sa pamamaraan niya ng pagtingin-tingin sa akin.
Muntikan na akong maumpog sa pinto ng elevator kung hindi lang ako agad na protektahan ng mga tauhan ni Azriel mula roon. Napabuga ako nang hininga nang mapagtanto ko ang kamuntikan nang mangyari.
Pagdating sa unit, naiwan sa labas ang mga tauhan ni Azriel. They are all acting like they are walking on thin ice.
I am the ice.
Kinakapa at tinatantiya nila ang pagkilos ko. Siguro ay nag-aalala dahil nawawala nga ata ang kapatid ko.
“Kung may kailangan po kayo, Miss, naa
