“NO…” Paulit-ulit akong umiling kay Azriel. Hinawakan ko ang braso niya. “Not because I feel fear, hindi ko na kayang tanggapin kung ano ka talaga, Azriel. Maybe I didn’t sign up for this when we first met, pero kaya kong yakapin kung ano ka man kagaya ng pagyakap mo sa kung sino ako.”
Huminga ako nang malalim. Ang takot ay dahan-dahan nawawala habang nakatitig ako kay Azriel. As much as I want to know kung anong tingin sa kanya ng tatay at kapatid niya noong bata siya, hindi ko muna ginawa.
“I just want to understand you, Azriel. Kasi pakiramdam ko, kahit anong relasyon ang magkaroon tayo, hindi mo ako magawang mapapasok sa mundo mo. Ang dami kong hindi alam sa ‘yo. And maybe, I was thankful na hindi natuloy ang kasal natin.” Agad kong napansin ang pagkunot ng noo niya. An angry expres
