Chapter 20
2094 Words
NAKANGITI AKO habang lulan ng sasakyan namin. Our one week vacation was over and we're going home now. Napapakagat labi na lang ako habang nagp-play sa utak ko ang mga nangyari noong ikatlong gabi ko sa resort nila Jatch. It was so ideal and too good to be true and I feel like I was really dreaming until now.
"Shall we eat, baby?" tumango lang ako sa tanong niya at nagsimula ng kumain. I can't say a word. He's a man full of surprises and this is one of those.
Natapos ang pagkain namin ng dinner na may mga ngiting nakapaskil sa aming mga labi dahil sa labis na tuwa at saya. I hope this day won't end. But I know deep inside of me, everything has an end, even my life.
Lihim akong napangiti ng mapait dahil sa naisip. I shouldn't mess this night, the night where he prepared everything to make me happy. Pinunasan ko ang bibig ko ng table napkin at tumingin sa kanya na may masayang ngiti sa aking mga labi.
"Nabusog ka ba, boo?" malambing nitong tanong bago niya pinunasan ang sariling labi.
"I'm so full. Feeling ko sasabog ang tiyan ko sa dami ng kinain ko!" Sabay kaming natawa dahil sa sinabi ko.
Hindi naman gano'n kadami ang nakain ko pero sobra akong nabusog. Hindi nga namin nakain ang kalahati nang pinahanda niya. But when I saw the brownies was served, my eyes twinkled in delight. Parang bigla akong naglaway nang makita itong siniserve ng waiter. Brownies are my favorite! Nakaramdam ako nang biglang pagkagutom kahit na busog na busog ako. Pero kapag brownies na ang pinag-uusapan, kaya ko pang kumain kahit ilang piraso pa.
"I thought you're full?" natatawa nitong tanong kaya sinamaan ko ito ng tingin.
"No one can stop me from eating my brownies," mataray kong ani sa kanya na ikinahalakhak niya na lang. His laughter made my heart fly in happiness "At makakain pa ako nito kahit sampu pa." Kumuha na ako ng isang piraso at agad na kumagat.
Napapapikit ako para namnamin ang sarap na hatid nito sa loob ng bibig ko. Napaungol ako dahil sa lasa nitong para akong hinahatid sa langit. My god! Kaya favorite ko ito dahil sa napapakalma at napapagaan nito ang loob ko.
Napamulat ako ng mga mata at matalim kong tinignan si Jatch dahil sa mahina nitong pagmumura. Tinaasan ko ito ng kilay nang makitang sobrang seryoso na ang pagkakatitig nito sa akin na parang may nagawa akong hindi niya nagustuhan.
"What's our rule when you cuss, baby?" malambing kong tanong ka kanya na ikinaiwas nito ng tingin sa akin. "No touching for an hour. Remember that," seryoso ko ng ani sa kanya na ikinakunot ng noo niya.
"Damn, boo! 'Wag kang pipikit at uungol na parang sarap na sarap ka," nahihirapan nitong ani at hinahabol ang hininga na parang tumakbo ng ilang oras at ilang milya. Nagtataka ko itong tinitigan na hindi pa rin tumitingin sa akin.
"Anong problema ro'n? Sobrang sarap kaya ng brownies," kumagat ulit ako at napaungol ulit sa sarap na ikinapikit niya ng kanyang mga mata at lumunok na parang nahihirapan na at nagpipigil.
"You should stop that moaning of yours kung ayaw mong uungol ka talaga sa sarap. Literally," napatigil ako sa pagnguya at napanganga dahil sa sobrang seryoso ng tono ng boses nitong ani direkta sa akin.
What. the. hell?
Naramdaman ko ang pag-iinit ng pisngi ko kaya naisubo ko ng buo ang brownies at napayuko habang nginunguya ito. s**t! Ang bunganga ng lalaking 'to talaga! Hindi pa rin nagbabago!
Narinig ko ang mahina nitong tawa kaya pinaglaruan ko ang mga daliri ko na nakalagay sa aking mga hita. Ako 'yong nahihiya sa mga pinagsasasabi niya, e. Alam ko namang normal na sa kanya ang magsalita ng mga gano'n pero hindi pa rin kasi ako sanay.
"You're giving me a boner, boo. Mukha mo pa lang na nasasarapan ay nabubuhay na ang ballpen ko." Mas lalo kong naramdaman ang pag-iinit ng pisngi ko sa sinabi nito. Seriously, ballpen talaga? Wala na ba siyang ibang pwedeng ihambing sa ano niya? "And when you moan, gusto na nitong pumasok at gawing malaking butas ang maliit na siwang sa papel mo."
Nanlalaking mga mata ko itong tinignan at nakitang nakangisi lang ito na parang nasisiyahan sa nakikitang reaksiyon mula sa akin dahil sa mga pinagsasasabi nito. Tumayo ito mula sa pagkakaupo at naglakad papalapit sa akin na gulat at hindi pa rin makapaniwala sa kanya.
I felt my heart beat rate accelerated. Nakasunod lang ang paningin ko sa kanya at nang tumigil ito sa gilid ko ay napatingala ako sa kanya na hindi pa rin makapagsalita. He smiled at me showing his perfect white teeth and his cute dimples.
Napasinghap ako at napatigil sa paghinga nang yumuko ito at inilapit ang kanyang mukha sa mukha kong nakatingala pa rin sa kanya. I felt a shiver down to my spine and an unexplainable feeling in my insides when he caressed my face slowly and softly. The electrifying feeling that I felt when our skins touch that made me shiver.
"You're so beautiful, boo. I can just stare at you the whole time," ramdam ko ang hininga nitong nakakakiliti sa labi ko sa lapit ng mga mukha namin. "I want to be with you. I need you. I only want you. Only you, baby. Forever and in eternity…" sobrang lapit ng mukha nito na para na akong maduduling sa pagkakatitig sa gwapo nitong mukha.
Another wave of unexplainable sensation hit my being when his lips touch mine. My eyes automatically closed and respond in his kisses with the same rhythm he's leading me. I snake my arms around his neck and pull him for more. He angled his face for a better access in our kiss and claims my mouth as his.
Ramdam ko ang nagwawalang mga insekto sa kaloob-looban ko at ang pagdaloy ng nakakakiliting sensasyon sa kaibutaran ko na sa kanya ko lang nararamdaman. Habol ang hininga nang pakawalan nito ang mga labi ko at pinagdikit ang aming mga noo.
He cupped my face and gives me another peck in my lips. Ngumiti ako sa kanya at gano'n din siya sa akin. I felt happy and contented in his touch and pace. Words can't explain how happy I feel right now. Words can't tell how I felt love and cared. And he can only do that. Only Jatch Cahlen Caniel can do that to me.
"I love you so much, boo. Hindi ko alam ang gagawin ko kung mawawala ka pa sa ulit akin," napapikit ako sa sinabi nito. Isang butil ng luha ang kumawala sa kanan kong mata. Lalaban ako para sa'yo Jatch. Lalaban ako dahil mahal na mahal din kita. "I need you, Vale. I need you because I love you and not the other way around. Remember that." And he kissed my forehead lovingly.
Tumango ako sa sinabi nito bago nagsalita. "And remember that I love you too, always, baby…" tumayo ito nang tuwid kaya napakalas ang braso kong nakapulupot sa leeg nito.
"May I have this dance?" nakangiti nitong tanong at nilahad ang palad niya sa harap ko.
Buong puso ko naman itong tinanggap at tumayo mula sa pagkaka-upo. Masuyo niya akong hinila papunta sa isa pang nakaheart shape na mga kandila na may nakakalat na mga puting rosas sa loob nito. This is so romantic.
Agad kong ipinulupot ulit ang aking mga kamay sa leeg niya habang ipinulupot niya naman ang kanyang mga braso sa aking bewang. Isang malamyos na musika ang narinig kong tumugtog. Isang musika na nagpapa-alala kung paano kami nagsimulang magkakilala.
So honey now
Take me into your loving arms
Kiss me under the light of a thousand stars
Place your head on my beating heart
I'm thinking out loud
Maybe we found love right where we are
Pinatagilid ko ang mukha ko at sinandal sa medyo malapad niyang dibdib. Ramdam ko ang init na nagmumula sa katawan niya at rinig ko ang malakas na t***k ng kanyang puso. Napangiti ako dahil alam kong ako ang dahilan nang paglakas ng t***k nito. Hinigpitan niya ang pagkakahapit sa bewang ko. We dance in a slow pace para madama ang musika at ang init ng mga yakap ng isa’t isa.
I'm thinking 'bout how people fall in love in mysterious ways
Maybe it's all part of a plan
I'll just keep on making the same mistakes
Hoping that you'll understand
I am also thinking why people always find love in a mysterious way? Why not in an easy and knowledgeable way? Why do love came when you at least unexpected it to come in your life?
But baby now
Take me into your loving arms
Kiss me under the light of a thousand stars
Place your head on my beating heart
I'm thinking out loud
That maybe we found love right where we are, oh
"Isang taon na lang, Vale. Isang taon na lang para makapagsimula akong magtrabaho at nakapag-ipon para sa future natin," napangiti na lang ako sa sinabi niya at sumasabay sa lamyos ng musika. "May tanong pala ako, boo."
"Hmm?"
"Magkabatch mate kayo no'ng Gemmel, 'di ba? Pero bakit sa college siya naglalaro?"
"Bakit nasama 'yang Gemmel sa usapan? Should it only be between us?" nagtataka kong balik tanong sa kanya.
"I'm just curious and... jealous," natawa ako sa huli nitong sinabi.
"No need to be jealous of him, you silly brat. And to answer your question, over age na siya kaya pinapasama na sa college varsity team para kapag nagcollege na ito, hindi siya mahihirapang mag-adjust sa team nila." Ramdam ko ang paghigpit ng yakap nito sa bewang ko.
"That's why…"
"Uh-huh."
"Kaya nagustuhan mo siya?" mahina akong natawa dahil rinig ko sa tono ng boses nito ang pagseselos.
"Kaonti. Pero ikaw naman ang mahal ko."
"Mahal na mahal din kita, Vale. Sobra-sobra…"
Mahina akong napapamura sa aking isip dahil hindi ito mawala-wala sa isip ko. Paano ba naman kasi mawawala kung isa iyon sa mga araw na hindi dapat kalimutan? He's so sweet and loving. He's every girls dream and ideal. He always makes my heart flatter when he's near, when he’s around and when I think about him.
He gives me chills that no one can. He makes me feel so special when I felt so useless and worthless. I always feel something unexplainable when I am with him and he is the man that my heart wants and yearns to be loved by him. I love him. I really love him more than anything.
But can this love give justice when I can't tell him the truth? Will he still want and love me when he'll know something that I don't want to tell him? Will he forgive me for lying to him? Will he stay or will he leave me... hanging?
Nawala ng parang bula ang ngiti at sayang aking nararamdaman dahil sa naisip. I know keeping secrets are not good in a relationship but I don't want him to worry about me. I can do this. I can make it. I can overcome this without him knowing. And I will fight for him... for us.
"You okay there, cupcake?" napatingin ako sa harap nang marinig ang nag-aalalang boses ni mommy.
I smiled and nodded at her. "Yes, mom. May naalala lang ako," lumingon ito sa akin at nakita kong ngumiti rin ito sa akin.
"You sure? Nakita kong nakangiti ka kanina tapos bigla na lang itong nawala. What are you thinking about?"
"About the surprise Jatch did…" napahinga ako nang malalim bago dugtungan ang sasabihin. "Will he get mad when he knew that I am keeping a secret to him, mom?" napa-iwas ako ng tingin sa kanya nang makita kong nanlalambot na ang tingin nito sa akin.
"I know he'll understand why you a keep that to him, honey. But please, don't let that ruin your relationship now," malumanay ang boses nitong ani.
"I don't want to tell him, mom. Ayokong ako ang magiging dahilan ng hindi niya pagtatapos sa kolehiyo." Isang buntong hininga ulit ang pinakawalan ko. "I want to be selfish for now, for him. But I'll fight, for you, for him and for myself. Lalaban ako para makasama ko pa kayo ng matagal," binalik ko ang tingin sa harap at nakita ko ang pangingiligid ng mga luha sa mga mata ni mommy. Ngumiti ako sa kanya para ipaalam na makakaya ko. Na malalampasan ko ito para sa kanila.
C.B. | courageousbeast
- Writer
