CHAPTER 5

2549 Words
"Maria, what happened to your face?" nag-aalalang tanong ni Demetre nang makita ang namumulang pisngi ni Samaria. Hanggang sa makabalik ito after that two hours break, hindi pa rin pala naalis sa pisngi niya ang pamumula. The class has not started yet kaya malaya pang nakagagalaw ang mga studyante sa loob ng klase nina Samaria. May klase sila ngayon kay Psyche. Umiwas ng tingin ang dalaga saka inipit ang buhok sa tenga niya. "That's just nothing, Deme. Pwede ba, stop calling me Maria! I am not a vi-" Naputol ang sasabihin niya nang ma-realize na wala nga pa lang kaalam-alam si Demetre tungkol sa nangyari sa kanya at sa instructor nila na si Psyche. "You ain't what?" may pagdududang tanong ni Demetre. "J-Just don't call me Maria. It sounds awkward and old school, Deme." She rolled her eyes. The true Samaria. she's being her true self whenever she's with Deme. Mukhang si Demetre lang ang nakatagal at makakatagl sa pag-uugali niya. Umiling-illing si Deme saka hinapit ang batok ng dalaga dahilan para magkalapit ang kanilang mukha. "Did they hurt you, again?" tiim-bagang na tanong nito habang ine-examine ang sinapit ng mukha ni Samaria. It's breaking his heart knowing that her best friend is getting hurt nang wala naman itong ginagawang kasalanan. She's a spoiled daughter but she's not a bad person. "Ano pa nga ba, hayaan mo na. Wala na akong magagawa kung paborito nila akong kantiin." "Seriously when will you fight back, huh?" Galit na ang boses nito. Ramdam niya na nagtitimpi lang ito. Takot siya kapag galit na si Deme. He can be evil whenever he's mad at ito ang iniiwasan niya dahil baka mapurnada pa ang pagpapanggap niya. "Not now, Deme. Don't worry about me." Nakibit-balikat na lang si Samaria para palabasin na wala lang sa kanya, pero ang totoo, kung siya lang ang papipiliin, matagal na niyang binalian ng leeg ang mga nambu-bully sa kanya. Bumuntong hininga si Demetre saka marahang binitawan si Samaria. Napatingin siya sa relos niya. The class is about to start soon. "2:56, 2:57, 2:58. . ." "Ano ba ang ginagawa mo? Ba't ka nagbibilang diyan?" Samaria asked out of curiosity. "Mr. Fordswan will arrive now, 2:59. . .he's strict when it comes to time. I heard that about him. 3:00." Napatayo ang lahat nang biglang pumasok si Psyche sa room. Wow! Just wow! Samaria can't believe that Psyche will arrive exactly 3:00 PM. Tamang-tama sa pagbibilang ni Deme. Woah! Cool. Totoo nga ang sinabi nito sa kanya that he hates late in his class kaya siya mismo sa sarili niya ay sakto sa oras kung dumating to serve as a model to his students to always come on time like him. It will be ironic kung strikto siya sa oras, tapos mismong siya ay hindi pumupunta sa oras ng klase niya. Sandaling napaisip si Samaria. Mr. Fordswan? Is he somewhat related to the owner of this university? She seemed puzzled. Kung tama ang kutob niya, mas kailangan niyang maging maingat dahil baka ma-kunekta siya bigla kay Psyche at magakanda-letse letse na ang plano niya. "Good morning, class," maiksing bati ni Psyche. Binati rin siya pabalik ng buong klase. Focus na focus silang lahat dahiil si Pysche na ang nagsasalita. "See, I'm right. Right?" Deme smirked. "Alam ko rin naman iyon," maagap na sagot ni Samaria habang nakangiti. Why does she feel this way? Bigla siyang napahanga kay Psyche. "How did you find out, e, ?" She frowned facing Demetre. "We talked, of course," walang ganang sagot nito,. "Tsss." Hindi na nagsalita pa si Demetre instead, he positioned himself to sleep. "Huy, baliw ka talaga! Ba't ka tulog nang tulog sa klase?" suway ni Samaria saka sinundot-sundot ang tagiliran ni Demetre. Hindi man lang ito gumalaw ng kahit konti. Don't tell me, he slept right in an instant? Just like that? "Deme!" Mahinang niyugyog ni Samaria ang balikat nito. "Is there anything wrong, Miss. Escober?" Malamig na tinitingan ni Psyche si Samaria. Walang ekspresyon na makikita sa mga mukha nito. He didn't even blink an eye at her. He just stared at Samaria. Hindi agad nakasagot si Samaria. Nanigas siya sa kinauupuan niya. Isang tingin niya lang kay Deme aya mahahalata ng instructor nila na natutulog ito. parang tuod siyang nakatingign ng diretso sa harapan. Pinagtitinginan na rin sila ng buong klase. "W-Wala, Sir. I'm sorry." Pagdadahilan niya. Tumikhim si Psyche saka ibinaling sa klase ang buong tingin. "Class, mind you, ayaw ko ng ano mang unnecessary noises in my class. You are distracting others by doing that. Others who's willing to listen." ma-otoridad nitong sabi. Feeling ni Samaria, pinatatamaan siya nito but she just ignored what he said and started positioning herself to sleep like what Deme did. Huh! Kung ayaw mo ng maingay sa klase mo, e 'di tutulugan na lang kita! Ani Samaria sa isipan niya. Pero bago pa man niya iyon nagagawa ay nakita na siya agad ni Psyche. Hindi siya nakaligtas sa mga mata nito. HIndi rin maintindihan ng binata why does he feels like he wants to keep an eye on her. There is really something with Samaria that makes him curious. "And what do you think you are doing, Miss Escober?" Natigilan agad si Samaria nang marinig ang apilyedo niya. napakagat-labi siya. Bakit ba ako na naman ang nakita mo, Sir? Nasapok na lamang niya ang kanyang noo sa kahihiyan. "J-just lying down, Sir." Pagpapalusot niya pa. But Psyche won't fall for that. Ayaw na aya niya na tinutulugan siya sa klase niya lalo pa't history and theories of architecture ang klase nila. THe subject itself is kind of boring pero sa alindog niya at ganda magturo, everyone listsens to him especially the girls who seemed to be day-dreaming. He feels insulted that someone sleeps in his class while others attentively listens. "Really." Napayingin ang binata sa wrist watch niya. It's fifteen minutes before dismissal. So he decided to just dismiss the class early. Sinara niya ang librong hawak niya. He brought a tumbler with him. Kailangan niya iyon to boost his energy and patience sa pagtuuro lalo na kung medyo magulo ang klase. Though, college students are already expected to be well disciplined, there are really times na magiging chaotic ang classorom. Lumagok iya ng tubig mula sa tumbler. He looks sexy while having a gulp. Halos tumulo na rin ang laway ng mga kababaihan sa klase niya at napalunok ng kani-kanilang laway. After that, he unbuttoned down his polo. Tatlong butones ang ini-unbutton niya dahil nakaramdam siya ng init. Init ng ulo. Hindi mabasa ang ekspresyon ng mukha ni Psyche na bumaling sa mga estudyante. "You may now go." Malamig na anunsyo niya. Tumayo agad si Samaria saka hinatak si Demetre na noong oras na iyon ay kakagising rin lang. "Except for you, Miss Escober." Oh, great. Just great, Samaria! Mariin siyang napapikit saka nabitawan si Deme. Napakusot kusot pa ng mata si Deme. Pinandilatan siya ni Samaria. "Excuse me, Mr. sleepy head. You may now go and leave this woman inside," utos ni Psyche. Nagpantig agad ang tenga ni Deme sa sinabi nito. He slept all these time kaya wala siyang alam. "Why would I do that? She needs my company," diretsang sagot ni Demetre. He didn't even bother to address him properly with 'sir.' "I see your concern, but Miss Escober here and I have to talk about something you aren't related with since you were sleeping in my class," he firmly said. Napakamot na ng ulo si Samaria. Nilapitan nito si Demetre saka kinurot sa tagiliran. "Ano ba, Deme, h'wag ka nang dumagdag. Lumabas ka na kasi," aligaga nitong bulong sa tenga ng kaibigan. "Ano ba naman ang ginawa mo, Maria?" iritang bulong ni Deme pabalik. "I said don't call me Maria! Just go! Go!" Mahina niyang pinagtutulak palabas si Deme saka isinara ang pinto. It slammed kaya nagulat si Psyche. "That was loud, Miss. You could have disturb other classes," suway ni Psyche. Another kapalpakan na naman, Samaria. Wala ka bang gagawing tama? Lumakad si Psyche palapit sa kanya. She can now see clearly his chest dahil nga nakatanggal ang tatlong butones nito doon sa kayang suot na polo. He looks more hot lalo pa siyang nagmumukhang hot dahil sa malalamig nitong tiitig sa kanya. She really find it attractive and scary at the same time. "S-Sorry po, Sir." Umiling-iling si Psyche saka ngumisi. "It's not the thing, Miss." Naguluhan bigla si Samaria. "P-Po?" Why can't this man be direct to the point? Ang dami pang sinasabi, e. Puwede namang diretsahin na lang hindi ba? Ba't 'di siya gumaya kay Deme, prangka. Sa isipan pa ni Samaria. Kahit kailan ay reklamador ito. Pero syempre, kailangan niyang itago 'yon behind her acting. Nerd-nerd-an siya ngayon. Tanga-tangahan at api-apihan. Isa pa, may pros and cons din ito. Makikita niya kung sino ang kakaibiganin siya despite her look at kung sino ang ang pandidirihan siya. "I saw the incident a while ago at the botique in front of the university," ani Psyche sa malamig na tinig. Hindi tuloy maintindihan ni Samaria kung bakit ito ang sinasabi nito ngayon sa kanya, hindi ba dapat tungkol ito sa kamuntik na niyang pagtulog sa klase kanina? Hindi siya sumagot agad. Napayuko siya. "It's evident on your cheeks that the slap was real hard. Why didn't you report those girls?" This time, salubong na ang kilay ng binata. Ngayon niya lang nakitang nagkaro'n ng ekspresyong ganito ang mukha ni Psyche. Naalala na naman niya ang gabing pinagsaluhan nilang dalawa. He was a bit bossy that time. That look is sexy. "Ayaw ko po ng gulo, Sir." "You aren't making a mess, Miss Escober. They were!" giit pa nito. He badly wants to touch her. Pero hindi maigalaw ni Psyche ang kamay niya. Pilit siyang napapaisip kung bakit tila may magnet na humihila sa kanya papunta kay Samaria. Dahilan to get himself concern over her. He can't explain why he can see Sam to this woman right in his front kahit na alam naman niyang ibang iba ang dalawa sa ayos at kilos pa lang. "Kahit na po, Sir. Mas lalo ko lang po silang binigyan ng dahilan na mas apihin ako kapag nagsumbong ako. Saka, isa pa, hindi ako papanigan ng Dean." Psyche raised an eyebrow after hearing Samaria's words. And why is that? Bakit hindi siya papanigan ng dean kung siya naman ang ina-api in the first place? There is something suspicious here! He can sense it. "Then, ako ang magsasabi sa Dean. I don't want to tolerate that kind of sh*tty behavior, Miss. Especially, you are already college students. It's not morally right." Ginalaw ni Psyche ang panga niya. He's kind of pissed right now. "P-Please, h'wag na po." "I'm not going to say that you reported to me. I saw it with my two naked eyes in the first place. Hindi ka nagsumbong or what. So, better leave it to me. Go," mariing utos ni Psyche. What the hell. Pinagtutulakan naman niya ako palabas ngayon? The nerve, ha! Reklamo ni Samaria sa isipan niya. "P-Po?" "I said go. Puwede ka nang lumabas. May klase pa ako dito," saad nito. Nakagat ni Samaria ang ibabang labi niya saka na lumabas. Sinipa pa niya ng mahina ang trash can sa labas ng class room at napabuga ng hangin. Paktay na naman siya nito sa mga bullies niya. Hindi bale, kapag hindi siya makapagtimpi sa mga ito, lalaban na siya. She'll fight wisely at sisiguraduhin niyang pagsisisihan nila ang pang-aapi sa kanya. It's a good thing Psyche took photos of the physical abuse that happened outside their university with their students involved. It will serve as a proof. Ipapakita niya iyon sa dean ng architecture department at tingnan lang natin kung hindi pa nito papanigan si Samaria tulad ng sinabi nito sa kanya kanina. "Good afternoon, Sir." Magalang na binati niya ang dean na may ginagawa sa table nito. Malaki ang respeto niya riyo at gayon rin ang dean dahil alam niyang anak ito ng may-ari ng unibersidad na pinagta-trabahuhan niya. "Yes, Mr. Fordswan!" Ibinaba ni Dean Jordan Demencil ang kanyang salamin. "Sir, I just want to report this case of bullying outside the university a while ago. I witnessed this with my own eyes. Our student is involved here. She's been bullied," saad ni Psyche saka ipinakita ang cellphone niya na may photos ng pagkaka-panakit kay Samaria. "Goodness! Let me see!" Nang makita iyon ng dean, nangasim ang mukha niya saka umiwas ng tingin. He recognized the face. It's her step daughter, Samaria. Mainit talaga ang dugo niya sa dalaga because she's not his real child. Hindi bukal sa loob niya na tanggapin ito nang maging asawa niya ang Mommy ni Samaria. This is the reason, kung bakit sinabi ni Samaria na hindi siya papanigan ng dean. Because she know in the first place that it's her step dad. Dean Jordan cleared his throat saka nagsalita. "Oh, is this it." "Yes, Sir. Kailangan nating hanapin ang gumawa nito sa university. I know, the instructors and professors will know their faces well. They might as well recognize these three." "Let's just give them a warning for now, Mr. Fordswan. Unang beses pa lang naman siguro nila itong nagawa." Nagsiakyatan lahat ng dugo ni Psyche sa ulo dahil sa isinagot ng dean. What the hell is he saying? Hindi ito dapat pinalalampas! "What? No! We can't tolerate this injust behavior, Sir. You are the dean. You must take the responsibility in disciplining your students!" prangka nitong sinabi which made the dean shocked. No one ever raised a tone towards him. "Watch you mouth, Mr. Fordswan!" Baba nito. "If you can't take action on this, I am telling you, Mr. Demencil, you are not qualified to sit on that chair." He smirked before he left Dean Jordan Demencil almost dropping his jaw. Natamaan siya ng husto sa sinabi ni Psyche. "That assh*le! Where is his manners?!" Galit niyang ibinalibag ang mga papers sa harapan niya. Na-insulto siya ng husto sa sinabi nito sa mismong harapan niya. He felt disrespected. Inis na inis si Psyche na lumabas ng Dean's Office. He's totally pissed but he remained calm outside. He tried to compose himself. Warning?! Does that kind of offense deserve warning?! No! It deserves suspension! What kind of dean is he?! Ito ang mga bagay na gumugulo sa utak niya. Habang naglalakad sa hallway, natanaw niya si Samaria sa hindi kalayuan na kumakain ng sandwich. She's sitting at a bench habang patuloy ang pagnguya. "Is she eating alone?" ani Psyche sa kanyang isipan. Namalayan na lang niya ang mga paa niya na humahakbang papunta sa direksyon ng dalaga. Napahinto rin siya agad nang makitang papunta sa direksyon nito sk Demetre. Tumigil siya sa paglalakad saka mariing tinitigan ang dalawa. Nakita ng dalawang mata niya na iniabot ni Demetre ang isang fresh milk kay Samaria. Nakangiti naman itong inabot ng dalaga saka nagpasalamat. She looks bubbly kahit na ganoon ang ayos niya, at least, medyo nakampante si Psyche na may kasama ito nang hindi siya maaway. "Are they really close to each other?" wala sa sarili niyang sabi habang napailing. Dumiretso na lang siya sa paglalakad. Minabuti na lang niyang h'wag nang lapitan si Samaria. In the first place, why would an instructor get to close with a student?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD