kijiji chenye laana ,kilicho mpata binti mmoja

LAANA SURA YA KWANZA: MWANZO WA LAANA Marietha, msichana wa miaka ishirini na miwili, alirudi kijijini kwao baada ya miaka mingi ya kuishi mjini. Pamoja naye walikuwa wadogo zake, Mtema na Anord, ambao walikuwa na umri wa miaka kumi na sita na kumi na tatu mtawaliwa. Walirudi katika nyumba ya familia yao, nyumba ambayo iliachwa muda mrefu baada ya kifo cha wazazi wao. Wenyeji wa kijiji walionya kuwa nyumba hiyo haikufaa kukaliwa tena. “Ilikuwa lazima turudi?” Anord aliuliza kwa sauti ya hofu, akimtazama Marietha. “Mali yetu ipo hapa, hatuwezi kuiacha,” Marietha alijibu kwa msisitizo. Waliingia ndani ya nyumba hiyo yenye vumbi na harufu nzito ya ukale. Usiku wa kwanza ulikuwa wa ukimya, lakini usiku wa pili mambo yalibadilika. Milango ilianza kufunguka yenyewe, sauti za watoto wakicheka zilisikika, na mwangaza wa mishumaa uliwaka bila kuwashwa. Mtema alikuwa wa kwanza kusikia sauti za ajabu kutoka chumbani kwao wazazi wao, chumba ambacho kilikuwa hakijafunguliwa kwa miaka mingi. Alipojaribu kufungua mlango, alihisi mkono baridi ukimshika mkono. Alipiga kelele, na Marietha na Anord walimkimbilia. “Nimeona mtu ndani ya chumba kile!” alilia kwa hofu. Lakini walipofungua mlango, kilichoonekana kilikuwa kitanda cha zamani, kabati lililojaa vumbi, na dirisha lililokuwa limefungwa kwa misumari. Lakini walijua… hawakuwa peke yao. --- SURA YA PILI: MCHORO WA DAMU Asubuhi iliyofuata, Marietha alikuta mchoro wa ajabu ukining’inia ukutani sebuleni. Mchoro huo haukuwepo usiku uliopita. Ulionyesha picha ya watoto watatu wakishikilia mikono, lakini uso wa mmoja wao ulikuwa umefutwa kwa michirizi ya damu. “Ni nani alichora huu mchoro?” Marietha aliuliza kwa wasiwasi. Mtema na Anord walitikisa vichwa vyao, wakionyesha hawakuwa na habari. Kabla hawajaendelea na mazungumzo yao, mlango wa nyuma ulifunguka kwa kishindo. Upepo mkali ulivuma ndani, ukiambatana na harufu ya shombo na unyevunyevu. Anord aliogopa na kurudi nyuma, lakini Marietha alitembea kuelekea mlangoni. Mara tu alipofika, sauti ya mtoto mdogo ilisika nyuma yake, ikimuita kwa sauti dhaifu, “Marietha…” Aligeuka haraka, lakini hakuona mtu. Hata hivyo, sakafuni palikuwa na alama za nyayo ndogo zilizojaa damu, zikitoka sebuleni na kuelekea kwenye chumba cha wazazi wao. Marietha aliangaza macho kwa Mtema na Anord. “Tunapaswa kuondoka hapa,” alisema kwa sauti ya kutetemeka. Lakini kabla hawajafanya maamuzi, mlango wa chumba cha wazazi wao ulianza kugonga ghafla, kana kwamba mtu alikuwa anajaribu kutoka ndani kwa nguvu… --- SURA YA TATU: SIRI YA CHUMBA KILICHOFUNGWA Mlango wa chumba cha wazazi wao uliendelea kugonga kwa nguvu, kana kwamba mtu alikuwa amenaswa ndani na anataka kutoka. Mtema alishika mkono wa Marietha kwa hofu, lakini dada yake alisogea karibu na mlango, akiweka mkono wake juu ya kitasa. “Hakuna mtu aliyefungua mlango huu kwa miaka,” alisema kwa sauti ya chini. Alichukua funguo kutoka kwenye kabati lililojaa vumbi, akazungusha kitasa kwa tahadhari. Mlango ulifunguka taratibu kwa mlio wa kutisha. Harufu nzito ya ukale na kifo ilitoka ndani. Chumba kilikuwa giza totoro, lakini katikati yake kulikuwa na kitanda cha zamani na kabati kubwa la mbao. Kwenye ukuta wa nyuma, kulikuwa na maandishi ya damu: “MTAKUFA WOTE”. Anord alipiga mayowe na kurudi nyuma, lakini Marietha aliangaza taa yake kwenye sakafu. Kulikuwa na mnyororo wa chuma uliofungwa kwenye ardhi, na mwisho wake kulikuwa na mguu wa binadamu uliooza. Mtema alipiga hatua moja mbele na kubonyeza sehemu ya ukuta kwa wasiwasi. Ghafla, sehemu hiyo ilifunguka na kufichua shimo refu lililojaa mifupa ya binadamu. “Mungu wangu,” Marietha alisema kwa sauti ya chini. “Hii siyo nyumba ya kawaida… hapa panaitwa kaburi la waliotangulia.” Kabla hawajasema zaidi, sauti nzito ya kilio cha SERIES YA KUTISHA: LAANA YA GIZA SURA YA KWANZA: MWANZO WA LAANA Marietha, msichana wa miaka ishirini na miwili, alirudi kijijini kwao baada ya miaka mingi ya kuishi mjini. Pamoja naye walikuwa wadogo zake, Mtema na Anord, ambao walikuwa na umri wa miaka kumi na sita na kumi na tatu mtawaliwa. Walirudi katika nyumba ya familia yao, nyumba ambayo iliachwa muda mrefu baada ya kifo cha wazazi wao. Wenyeji wa kijiji walionya kuwa nyumba hiyo haikufaa kukaliwa tena. “Ilikuwa lazima turudi?” Anord aliuliza kwa sauti ya hofu, akimtazama Marietha. “Mali yetu ipo hapa, hatuwezi kuiacha,” Marietha alijibu kwa msisitizo. Waliingia ndani ya nyumba hiyo yenye vumbi na harufu nzito ya ukale. Usiku wa kwanza ulikuwa wa ukimya, lakini usiku wa pili mambo yalibadilika. Milango ilianza kufunguka yenyewe, sauti za watoto wakicheka zilisikika, na mwangaza wa mishumaa uliwaka bila kuwashwa. Mtema alikuwa wa kwanza kusikia sauti za ajabu kutoka chumbani kwao wazazi wao, chumba ambacho kilikuwa hakijafunguliwa kwa miaka mingi. Alipojaribu kufungua mlango, alihisi mkono baridi ukimshika mkono. Alipiga kelele, na Marietha na Anord walimkimbilia. “Nimeona mtu ndani ya chumba kile!” alilia kwa hofu. Lakini walipofungua mlango, kilichoonekana kilikuwa kitanda cha zamani, kabati lililojaa vumbi, na dirisha lililokuwa limefungwa kwa misumari. Lakini walijua… hawakuwa peke yao. --- SURA YA PILI: MCHORO WA DAMU Asubuhi iliyofuata, Marietha alikuta mchoro wa ajabu ukining’inia ukutani sebuleni. Mchoro huo haukuwepo usiku uliopita. Ulionyesha picha ya watoto watatu wakishikilia mikono, lakini uso wa mmoja wao ulikuwa umefutwa kwa michirizi ya damu. “Ni nani alichora huu mchoro?” Marietha aliuliza kwa wasiwasi. Mtema na Anord walitikisa vichwa vyao, wakionyesha hawakuwa na habari. Kabla hawajaendelea na mazungumzo yao, mlango wa nyuma ulifunguka kwa kishindo. Upepo mkali ulivuma ndani, ukiambatana na harufu ya shombo na unyevunyevu. Anord aliogopa na kurudi nyuma, lakini Marietha alitembea kuelekea mlangoni. Mara tu alipofika, sauti ya mtoto mdogo ilisika nyuma yake, ikimuita kwa sauti dhaifu, “Marietha…” Aligeuka haraka, lakini hakuona mtu. Hata hivyo, sakafuni palikuwa na alama za nyayo ndogo zilizojaa damu, zikitoka sebuleni na kuelekea kwenye chumba cha wazazi wao. Marietha aliangaza macho kwa Mtema na Anord. “Tunapaswa kuondoka hapa,” alisema kwa sauti ya kutetemeka. Lakini kabla hawajafanya maamuzi, mlango wa chumba cha wazazi wao ulianza kugonga ghafla, kana kwamba mtu alikuwa anajaribu kutoka ndani kwa nguvu… --- SURA YA TATU: SIRI YA CHUMBA KILICHOFUNGWA Mlango wa chumba cha wazazi wao uliendelea kugonga kwa nguvu, kana kwamba mtu alikuwa amenaswa ndani na anataka kutoka. Mtema alishika mkono wa Marietha kwa hofu, lakini dada yake alisogea karibu na mlango, akiweka mkono wake juu ya kitasa. “Hakuna mtu aliyefungua mlango huu kwa miaka,” alisema kwa sauti ya chini. Alichukua funguo kutoka kwenye kabati lililojaa vumbi, akazungusha kitasa kwa tahadhari. Mlango ulifunguka taratibu kwa mlio wa kutisha. Harufu nzito ya ukale na kifo ilitoka ndani. Chumba kilikuwa giza totoro, lakini katikati yake kulikuwa na kitanda cha zamani na kabati kubwa la mbao. Kwenye ukuta wa nyuma, kulikuwa na maandishi ya damu: “MTAKUFA WOTE”. Anord alipiga mayowe na kurudi nyuma, lakini Marietha aliangaza taa yake kwenye sakafu. Kulikuwa na mnyororo wa chuma uliofungwa kwenye ardhi, na mwisho wake kulikuwa na mguu wa binadamu uliooza. Mtema alipiga hatua moja mbele na kubonyeza sehemu ya ukuta kwa wasiwasi. Ghafla, sehemu hiyo ilifunguka na kufichua shimo refu lililojaa mifupa ya binadamu. “Mungu wangu,” Marietha alisema kwa sauti ya chini. “Hii siyo nyumba ya kawaida… hapa panaitwa kaburi la waliotangulia.” Kabla hawajasema zaidi, sauti nzito ya kilio cha mtoto ilisika kutoka shimoni, ikiwafanya wote watatu kurudi nyuma kwa hofu… --- SURA YA NNE: KIVULI KINACHOTEMBEA Usiku huo, Marietha alihisi kama kuna kitu kinatembea ndani ya nyumba. Kila mara aliposikia hatua nzito, mwili wake ulitetemeka kwa hofu. Mtema na Anord walilala chumbani kwao, lakini Marietha alibaki macho, akisikiliza kwa makini. Mishumaa ilizimika ghafla, na upepo mkali ulivuma ndani ya chumba chake. Alinyanyuka kitandani taratibu, akijaribu kuwasha mshumaa, lakini kabla hajafanya hivyo, kivuli kirefu kilijitokeza pembeni ya kabati lake. Marietha alijaribu kupiga kelele, lakini sauti yake haikutoka. Kivuli hicho kilianza kusogea taratibu, kikiwa na macho mekundu yanayong’aa gizani. “Marietha…” sauti nzito iliniguruma. Alirudi nyuma kwa hofu, lakini ghafla, mlango wa chumba chake ulifunguka kwa kishindo na Anord akaingia mbio. “Nimeona mtu sebuleni!” Anord alipiga kelele. Marietha aligeuka, lakini kivuli kile kilikuwa kimepotea. Wote wawili walikimbilia chumba cha Mtema na kumkuta akiwa amekaa kitandani, macho yake yakiwa hayana mwelekeo, kana kwamba alikuwa katika ulimwengu mwingine. “Mtema! Una nini?” Marietha alimpapasa uso wake, lakini hakujibu. Ndipo sauti ile nzito ilisikika tena, safari hii ikitoka kila kona ya nyumba. “Hamtoki hai humu…” SERIES YA KUTISHA: LAANA YA GIZA SURA YA KWANZA: MWANZO WA LAANA Marietha, msichana wa miaka ishirini na miwili, alirudi kijijini kwao baada ya miaka mingi ya kuishi mjini. Pamoja naye walikuwa wadogo zake, Mtema na Anord, ambao walikuwa na umri wa miaka kumi na sita na kumi na tatu mtawaliwa. Walirudi katika nyumba ya familia yao, nyumba ambayo iliachwa muda mrefu baada ya kifo cha wazazi wao. Wenyeji wa kijiji walionya kuwa nyumba hiyo haikufaa kukaliwa tena. “Ilikuwa lazima turudi?” Anord aliuliza kwa sauti ya hofu, akimtazama Marietha. “Mali yetu ipo hapa, hatuwezi kuiacha,” Marietha alijibu kwa msisitizo. Waliingia ndani ya nyumba hiyo yenye vumbi na harufu nzito ya ukale. Usiku wa kwanza ulikuwa wa ukimya, lakini usiku wa pili mambo yalibadilika. Milango ilianza kufunguka yenyewe, sauti za watoto wakicheka zilisikika, na mwangaza wa mishumaa uliwaka bila kuwashwa. Mtema alikuwa wa kwanza kusikia sauti za ajabu kutoka chumbani kwao wazazi wao, chumba ambacho kilikuwa hakijafunguliwa kwa miaka mingi. Alipojaribu kufungua mlango, alihisi mkono baridi ukimshika mkono. Alipiga kelele, na Marietha na Anord walimkimbilia. “Nimeona mtu ndani ya chumba kile!” alilia kwa hofu. Lakini walipofungua mlango, kilichoonekana kilikuwa kitanda cha zamani, kabati lililojaa vumbi, na dirisha lililokuwa limefungwa kwa misumari. Lakini walijua… hawakuwa peke yao. --- SURA YA PILI: MCHORO WA DAMU Asubuhi iliyofuata, Marietha alikuta mchoro wa ajabu ukining’inia ukutani sebuleni. Mchoro huo haukuwepo usiku uliopita. Ulionyesha picha ya watoto watatu wakishikilia mikono, lakini uso wa mmoja wao ulikuwa umefutwa kwa michirizi ya damu. “Ni nani alichora huu mchoro?” Marietha aliuliza kwa wasiwasi. Mtema na Anord walitikisa vichwa vyao, wakionyesha hawakuwa na habari. Kabla hawajaendelea na mazungumzo yao, mlango wa nyuma ulifunguka kwa kishindo. Upepo mkali ulivuma ndani, ukiambatana na harufu ya shombo na unyevunyevu. Anord aliogopa na kurudi nyuma, lakini Marietha alitembea kuelekea mlangoni. Mara tu alipofika, sauti ya mtoto mdogo ilisika nyuma yake, ikimuita kwa sauti dhaifu, “Marietha…” Aligeuka haraka, lakini hakuona mtu. Hata hivyo, sakafuni palikuwa na alama za nyayo ndogo zilizojaa damu, zikitoka sebuleni na kuelekea kwenye chumba cha wazazi wao. Marietha aliangaza macho kwa Mtema na Anord. “Tunapaswa kuondoka hapa,” alisema kwa sauti ya kutetemeka. Lakini kabla hawajafanya maamuzi, mlango wa chumba cha wazazi wao ulianza kugonga ghafla, kana kwamba mtu alikuwa anajaribu kutoka ndani kwa nguvu… --- SURA YA TATU: SIRI YA CHUMBA KILICHOFUNGWA Mlango wa chumba cha wazazi wao uliendelea kugonga kwa nguvu, kana kwamba mtu alikuwa amenaswa ndani na anataka kutoka. Mtema alishika mkono wa Marietha kwa hofu, lakini dada yake alisogea karibu na mlango, akiweka mkono wake juu ya kitasa. “Hakuna mtu aliyefungua mlango huu kwa miaka,” alisema kwa sauti ya chini. Alichukua funguo kutoka kwenye kabati lililojaa vumbi, akazungusha kitasa kwa tahadhari. Mlango ulifunguka taratibu kwa mlio wa kutisha. Harufu nzito ya ukale na kifo ilitoka ndani. Chumba kilikuwa giza totoro, lakini katikati yake kulikuwa na kitanda cha zamani na kabati kubwa la mbao. Kwenye ukuta wa nyuma, kulikuwa na maandishi ya damu: “MTAKUFA WOTE”. Anord alipiga mayowe na kurudi nyuma, lakini Marietha aliangaza taa yake kwenye sakafu. Kulikuwa na mnyororo wa chuma uliofungwa kwenye ardhi, na mwisho wake kulikuwa na mguu wa binadamu uliooza. Mtema alipiga hatua moja mbele na kubonyeza sehemu ya ukuta kwa wasiwasi. Ghafla, sehemu hiyo ilifunguka na kufichua shimo refu lililojaa mifupa ya binadamu. “Mungu wangu,” Marietha alisema kwa sauti ya chini. “Hii siyo nyumba ya kawaida… hapa panaitwa kaburi la waliotangulia.” Kabla hawajasema zaidi, sauti nzito ya kilio cha mtoto ilisika kutoka shimoni, ikiwafanya wote watatu kurudi nyuma kwa hofu… --- SURA YA NNE: KIVULI KINACHOTEMBEA Usiku huo, Marietha alihisi kama kuna kitu kinatembea ndani ya nyumba. Kila mara aliposikia hatua nzito, mwili wake ulitetemeka kwa hofu. Mtema na Anord walilala chumbani kwao, lakini Marietha alibaki macho, akisikiliza kwa makini. Mishumaa ilizimika ghafla, na upepo mkali ulivuma ndani ya chumba chake. Alinyanyuka kitandani taratibu, akijaribu kuwasha mshumaa, lakini kabla hajafanya hivyo, kivuli kirefu kilijitokeza pembeni ya kabati lake. Marietha alijaribu kupiga kelele, lakini sauti yake haikutoka. Kivuli hicho kilianza kusogea taratibu, kikiwa na macho mekundu yanayong’aa gizani. “Marietha…” sauti nzito iliniguruma. Alirudi nyuma kwa hofu, lakini ghafla, mlango wa chumba chake ulifunguka kwa kishindo na Anord akaingia mbio. “Nimeona mtu sebuleni!” Anord alipiga kelele. Marietha aligeuka, lakini kivuli kile kilikuwa kimepotea. Wote wawili walikimbilia chumba cha Mtema na kumkuta akiwa amekaa kitandani, macho yake yakiwa hayana mwelekeo, kana kwamba alikuwa katika ulimwengu mwingine. “Mtema! Una nini?” Marietha alimpapasa uso wake, lakini hakujibu. Ndipo sauti ile nzito ilisikika tena, safari hii ikitoka kila kona ya nyumba. “Hamtoki hai humu…” --- SURA YA TANO: UHALISI WA LAANA Marietha alijua sasa kuwa hawakuwa wakipambana na ndoto mbaya tu, bali uhalisi wa laana ya nyumba hiyo. Usiku ulikuwa mrefu, na kila dakika ilihisi kama saa nzima. Mtema alipiga kelele ghafla na kuanza kutetemeka kitandani. Macho yake yaliangaza giza kama mkaa uliowaka. “Mtema! Simama! Tuondoke hapa!” Marietha alipiga kelele. Lakini kabla hawajamgusa, Mtema alinyanyuka kwa nguvu isiyo ya kawaida na kutabasamu kwa sura ya kutisha. “Mlisahau… nyinyi pia ni sehemu ya hii nyumba,” alisema kwa sauti mbili tofauti, kana kwamba watu wawili walikuwa wakizungumza kwa wakati mmoja. SERIES YA KUTISHA: LAANA YA GIZA SURA YA KWANZA: MWANZO WA LAANA Marietha, msichana wa miaka ishirini na miwili, alirudi kijijini kwao baada ya miaka mingi ya kuishi mjini. Pamoja naye walikuwa wadogo zake, Mtema na Anord, ambao walikuwa na umri wa miaka kumi na sita na kumi na tatu mtawaliwa. Walirudi katika nyumba ya familia yao, nyumba ambayo iliachwa muda mrefu baada ya kifo cha wazazi wao. Wenyeji wa kijiji walionya kuwa nyumba hiyo haikufaa kukaliwa tena. “Ilikuwa lazima turudi?” Anord aliuliza kwa sauti ya hofu, akimtazama Marietha. “Mali yetu ipo hapa, hatuwezi kuiacha,” Marietha alijibu kwa msisitizo. Waliingia ndani ya nyumba hiyo yenye vumbi na harufu nzito ya ukale. Usiku wa kwanza ulikuwa wa ukimya, lakini usiku wa pili mambo yalibadilika. Milango ilianza kufunguka yenyewe, sauti za watoto wakicheka zilisikika, na mwangaza wa mishumaa uliwaka bila kuwashwa. Mtema alikuwa wa kwanza kusikia sauti za ajabu kutoka chumbani kwao wazazi wao, chumba ambacho kilikuwa hakijafunguliwa kwa miaka mingi. Alipojaribu kufungua mlango, alihisi mkono baridi ukimshika mkono. Alipiga kelele, na Marietha na Anord walimkimbilia. “Nimeona mtu ndani ya chumba kile!” alilia kwa hofu. Lakini walipofungua mlango, kilichoonekana kilikuwa kitanda cha zamani, kabati lililojaa vumbi, na dirisha lililokuwa limefungwa kwa misumari. Lakini walijua… hawakuwa peke yao. --- SURA YA PILI: MCHORO WA DAMU Asubuhi iliyofuata, Marietha alikuta mchoro wa ajabu ukining’inia ukutani sebuleni. Mchoro huo haukuwepo usiku uliopita. Ulionyesha picha ya watoto watatu wakishikilia mikono, lakini uso wa mmoja wao ulikuwa umefutwa kwa michirizi ya damu. “Ni nani alichora huu mchoro?” Marietha aliuliza kwa wasiwasi. Mtema na Anord walitikisa vichwa vyao, wakionyesha hawakuwa na habari. Kabla hawajaendelea na mazungumzo yao, mlango wa nyuma ulifunguka kwa kishindo. Upepo mkali ulivuma ndani, ukiambatana na harufu ya shombo na unyevunyevu. Anord aliogopa na kurudi nyuma, lakini Marietha alitembea kuelekea mlangoni. Mara tu alipofika, sauti ya mtoto mdogo ilisika nyuma yake, ikimuita kwa sauti dhaifu, “Marietha…” Aligeuka haraka, lakini hakuona mtu. Hata hivyo, sakafuni palikuwa na alama za nyayo ndogo zilizojaa damu, zikitoka sebuleni na kuelekea kwenye chumba cha wazazi wao. Marietha aliangaza macho kwa Mtema na Anord. “Tunapaswa kuondoka hapa,” alisema kwa sauti ya kutetemeka. Lakini kabla hawajafanya maamuzi, mlango wa chumba cha wazazi wao ulianza kugonga ghafla, kana kwamba mtu alikuwa anajaribu kutoka ndani kwa nguvu… --- SURA YA TATU: SIRI YA CHUMBA KILICHOFUNGWA Mlango wa chumba cha wazazi wao uliendelea kugonga kwa nguvu, kana kwamba mtu alikuwa amenaswa ndani na anataka kutoka. Mtema alishika mkono wa Marietha kwa hofu, lakini dada yake alisogea karibu na mlango, akiweka mkono wake juu ya kitasa. “Hakuna mtu aliyefungua mlango huu kwa miaka,” alisema kwa sauti ya chini. Alichukua funguo kutoka kwenye kabati lililojaa vumbi, akazungusha kitasa kwa tahadhari. Mlango ulifunguka taratibu kwa mlio wa kutisha. Harufu nzito ya ukale na kifo ilitoka ndani. Chumba kilikuwa giza totoro, lakini katikati yake kulikuwa na kitanda cha zamani na kabati kubwa la mbao. Kwenye ukuta wa nyuma, kulikuwa na maandishi ya damu: “MTAKUFA WOTE”. Anord alipiga mayowe na kurudi nyuma, lakini Marietha aliangaza taa yake kwenye sakafu. Kulikuwa na mnyororo wa chuma uliofungwa kwenye ardhi, na mwisho wake kulikuwa na mguu wa binadamu uliooza. Mtema alipiga hatua moja mbele na kubonyeza sehemu ya ukuta kwa wasiwasi. Ghafla, sehemu hiyo ilifunguka na kufichua shimo refu lililojaa mifupa ya binadamu. “Mungu wangu,” Marietha alisema kwa sauti ya chini. “Hii siyo nyumba ya kawaida… hapa panaitwa kaburi la waliotangulia.” Kabla hawajasema zaidi, sauti nzito ya kilio cha mtoto ilisika kutoka shimoni, ikiwafanya wote watatu kurudi nyuma kwa hofu… --- SURA YA SITA: KUFICHULIWA KWA MIZIMU Marietha, Mtema, na Anord waligundua kuwa nyumba yao ilikuwa imetawaliwa na roho za waliokufa zamani. Kila kona ya nyumba hiyo ilikuwa na macho yaliyowatazama, vicheko vya kutisha vilisikika gizani, na milango ilifunguka na kujifunga yenyewe. Ghafla, Mtema aliinama chini, akashika kichwa chake na kupiga mayowe. “Wanaingia ndani yangu! Wanaingia ndani yangu!” Marietha alijaribu kumshika, lakini alikuwa na nguvu isiyo ya kawaida. Macho yake yaligeuka kuwa meusi kabisa, na sauti nyingi zilianza kuzungumza kupitia kinywa chake. “Ninyi si wa kwanza. Wote waliokuja hapa walipotea. Ninyi pia mtatoweka.” Marietha alijua sasa kuwa laana ya nyumba hiyo ilikuwa imeshawapata. Walihitaji suluhisho, na kwa haraka. Aliikumbuka bibi yao akisema miaka mingi iliyopita kuwa kuna njia ya kufuta laana… lakini ilikuwa inahitaji kafara ya damu. --- SURA YA SABA: KAFARA YA DAMU Marietha hakutaka kufanya kile alichokuwa akifikiria, lakini hakukuwa na njia nyingine. Alimshika Mtema kwa nguvu, akajaribu kumrudisha katika hali yake ya kawaida, lakini roho zilikuwa zimemmiliki kabisa. “Mtema, ni mimi dada yako, tafadhali rudi!” Lakini Mtema hakujibu. Anord alilia pembeni, akitetemeka kwa hofu. Ndipo Marietha alipochukua kisu kutoka mezani. Alijua kuwa ili kuondoa laana, mmoja wao ilibidi kujitoa sadaka kwa mizimu ili ifunguliwe na kuondoka milele. Alisita kwa muda, lakini ghafla Mtema aliruka juu yake, tayari kumshambulia. Kwa machozi machoni, Marietha alifanya kile alicholazimika kufanya. Kisu kilizama kwenye mwili wa Mtema, na ghafla, kelele zilijaa hewani. Kivuli cheusi kilitoka mwilini mwake, kikilia kwa hasira. Halafu… kimya. Mtema alianguka chini, macho yake yakirudi katika hali ya kawaida. Roho zilikuwa zimeondoka. Laana ilikuwa imevunjwa. Lakini kwa gharama gani? SERIES YA KUTISHA: LAANA YA GIZA --- SURA YA NANE: MWILI ULIOFUFUKA Marietha alisimama juu ya mwili wa Mtema, mikono yake ikitetemeka na macho yakiwa mekundu kwa machozi. Alijua kuwa hakuwa na chaguo jingine—ilikua ama afe au kumtoa Mtema kafara ili kuvunja laana. Lakini hata baada ya kufanya hivyo, nyumba haikutulia. Upepo wa ghafla ulivuma ndani, na sauti nzito ilisikika kutoka pembe za giza. “Mtapotea nyote. Hakuna atakayepona.” Marietha alimtazama Anord, ambaye alikuwa amekumbatia magoti yake kwa hofu. Ghafla, mwili wa Mtema ukatikisika. Marietha alirudi nyuma, akishika kisu kwa tahadhari. Mtema alifungua macho yake… lakini hayakuwa ya kawaida. Macho yake yalikuwa mekundu damu, na ngozi yake ilianza kubadilika, ikionekana kama imeoza. “Mtema?” Marietha aliita kwa sauti ya chini. Lakini kaka yake hakujibu. Badala yake, alisimama polepole, mwili wake ukitoa mlio wa mifupa iliyovunjika. Alipiga hatua moja mbele, akifikia shingo ya Marietha kwa mikono iliyochafuka na damu. “Mtema amekufa. Mimi si yeye tena.” Anord alipiga kelele kwa hofu, na Marietha alijua walihitaji kutoroka haraka. Lakini walikuwa wapi watakimbilia, ikiwa laana ilikuwa bado hai? --- SURA YA TISA: UFUNUO WA KUTISHA Marietha alimshika Anord mkono na kukimbia kuelekea mlango wa mbele. Lakini kabla hawajaufikia, mlango ulijifunga ghafla kwa kishindo. Ukuta wa nyuma ukaanza kuchuja damu, na sauti za vilio zilijaza nyumba yote. “Hamuwezi kutoroka,” sauti ya kutisha ilisema. Ghafla, dari ya nyumba ilipasuka na kuonyesha chumba cha siri juu yao. Kuta zake zilikuwa zimeandikwa kwa maandishi ya kale, yakieleza asili ya laana hiyo. Ilisemekana kuwa miaka mingi iliyopita, familia yao ilimtoa mtu kafara kwa mizimu, lakini kafara hiyo haikukubalika. Hivyo, laana iliwafuata vizazi vyote vya familia yao, ikiua kila mtu aliyekuja kuishi kwenye nyumba hiyo. Marietha alihisi damu yake ikiganda. Hiyo ilimaanisha kuwa hata wakimwua Mtema, laana bado ilikuwa hai. Walihitaji kufanya jambo jingine—kupata mwili halisi wa yule aliyepewa kafara na kuuzika kwa heshima ili mizimu itulie. Lakini hilo lilimaanisha kurudi kwenye shimo la mifupa waliloliona chumbani mwa wazazi wao. --- SURA YA KUMI: KIZAZI KILICHOHUKUMIWA Marietha na Anord walitembea kwa tahadhari kuelekea chumba cha wazazi wao. Mtema—sasa akiwa si yeye tena—alikuwa nyuma yao, akitembea taratibu kama mzoga aliye hai. Hakuna aliyekuwa na hakika kama wangetoka wakiwa hai. Walipofika chumbani, Marietha alifungua sakafu kwa haraka na kuchunguza mifupa ile ya zamani. Ndani ya shimo hilo, waliona fuvu moja lililoandikwa jina la “Nyathera”—jina la bibi yao mkubwa. Hilo lilimaanisha kuwa yeye ndiye alikuwa kafara isiyokamilika. “Tunapaswa kuzika hii kwa heshima,” Marietha alisema kwa haraka. Waliokota fuvu na kukimbilia nje, wakipuuza sauti za vilio zilizokuwa zikijaa kwenye masikio yao. Walipotoka nje ya nyumba, walichimba shimo chini ya mti mkubwa wa mkuyu na kuweka fuvu hilo ndani. Walipomaliza, upepo mkali ulivuma kwa nguvu, na vilio vya mizimu vikatoweka taratibu. Mtema, ambaye alikuwa amesimama kimya kwa muda, alirudi katika hali yake ya kawaida. Macho yake yalirudi kuwa meusi, na alianguka chini, akihema kwa nguvu. Nyumba ilitikisika kwa muda, halafu ikatulia. Laana ilikuwa imevunjwa. Lakini Marietha alijua jambo moja… Walikuwa wamevunjwa minyororo ya zamani, lakini ilikuwa ni suala la muda kabla ya kizazi kingine kupata laana mpya. Laana ya giza haikuweza kufutwa milele. --- SURA YA KUMI NA MOJA: SAUTI ZA WALIOTANGULIA Baada ya kuzika fuvu la bibi yao mkubwa, Marietha alihisi kama mzigo mzito umeondolewa mabegani mwake. Hata hivyo, usiku wa kwanza baada ya kuvunja laana haukuwa wa utulivu. Katika ndoto yake, aliona kivuli cha mwanamke mzee aliyevalia mavazi meupe, akimwita kwa sauti dhaifu. “Marietha... hukumaliza kazi,” sauti ilisema. Aliamka kwa mshangao na kugundua kuwa Mtema na Anord pia walikuwa na ndoto kama hiyo. Walijua kuwa bado kuna jambo ambalo walihitaji kulimaliza. --- SURA YA KUMI NA MBILI: SHETANI HAJAWAHI KUPUMZIKA Siku iliyofuata, Marietha aliamua kuchunguza zaidi historia ya familia yao. Alitembelea mzee mmoja wa kijiji aliyekuwa akijulikana kwa kujua historia ya zamani. Mzee huyo alimweleza kuwa laana hiyo haikuwa imevunjwa kabisa. Kulikuwa na kifungo cha mwisho ambacho kilihitaji kuvunjwa: mkataba wa damu uliofanywa na bibi yao na pepo wa giza. “Mfupa wa kafara umezikwa, lakini damu bado inatafuta mwenyewe,” mzee huyo alisema kwa sauti ya kutisha. Marietha aligundua kuwa damu yao bado ilikuwa imefungwa kwenye mkataba huo, na kama hawangepata njia ya kuivunja, laana hiyo ingerejea kwa nguvu kubwa zaidi. --- SURA YA KUMI NA TATU: NDANI YA KANISA LA GIZA Usiku huo, Marietha, Mtema, na Anord waliamua kurejea ndani ya nyumba yao ya zamani kwa mara nyingine. Walitaka kutafuta maandishi yoyote ya kale ambayo yangewasaidia kuvunja laana hiyo moja kwa moja. Walipofika ndani, nyumba ilikuwa kimya sana, lakini hewa ilikuwa nzito. Walipoingia ndani ya chumba cha wazazi wao, waliona sakafu ilikuwa imegeuka na kuonyesha mlango wa siri kuelekea chini ya ardhi. Walishuka kwa tahadhari ndani ya pango la giza lililokuwa na mishumaa inayowaka polepole. Ndani yake, kulikuwa na madhabahu ya kale yenye alama za damu zilizoandikwa majina yao. Ndipo walipoelewa ukweli wa kutisha: Walikuwa sadaka zinazofuata ikiwa hawatavunja mkataba huo haraka. --- SURA YA KUMI NA NNE: MAPAMBANO YA MWISHO Mara tu waliposimama mbele ya madhabahu hiyo, pepo la giza lilijitokeza kwa umbo la mwanamke aliyeungua na aliyeonekana kujaa chuki. “Hamtaweza kuondoka,” pepo huyo alinguruma. Marietha alishika mkono wa Mtema na Anord, wakaanza kusoma maneno kutoka kwenye moja ya maandishi waliyopata kwenye pango hilo. Pepo huyo alifoka kwa hasira, na upepo mkali ulianza kuvuma ndani ya chumba hicho. Kuta zilianza kuanguka, na giza likazidi kuongezeka. Kwa juhudi kubwa, Marietha alipiga hatua mbele na kumwaga damu yake kwenye madhabahu, akijaribu kuivunja mihuri ya laana. Kulikuwa na mlio mkubwa wa kishindo, na pepo alilia kwa uchungu kabla ya kupotea katika moshi mzito. Nyumba yote ilianza kutikisika, na ghafla, kila kitu kilitulia. Walihisi kama uzito mkubwa umetoka mabegani mwao. Laana ilikuwa imevunjwa kabisa. Lakini swali lilisalia --- SURA YA KUMI NA TANO: GIZA HALIJAWAHI KUPOTEA Baada ya kufanikiwa kuvunja laana ndani ya pango la giza, Marietha, Mtema, na Anord walirudi kijijini wakiwa wamechoka lakini wakiwa na matumaini kuwa kila kitu kilikuwa kimeisha. Walipofika nyumbani, kila kitu kilionekana kuwa shwari. Hata nyumba yao ya zamani ilionekana kutulia—hakukuwa na sauti za ajabu wala dalili za pepo waliowahangaisha kwa muda mrefu. Lakini usiku wa kwanza baada ya kurejea, Marietha aliota ndoto ya kutisha. Alijikuta ndani ya msitu wa giza, akizungukwa na macho mekundu yaliyomwangalia kwa tamaa. Kisha, alisikia sauti nzito ikimwita kwa jina lake, “Marietha... ulidhani umetushinda?” Alishtuka kutoka usingizini, akihema kwa hofu. Aligeuka kuwaangalia Mtema na Anord, waliolala kitandani kwa utulivu. Lakini aliporudisha macho yake kwenye kona ya chumba, aliweza kuona kivuli kirefu kimesimama hapo, kikimtazama kwa macho mekundu yanayowaka. Marietha alipiga kelele, na kivuli hicho kikapotea mara moja. Mtema na Anord waliruka kutoka vitandani, wakihisi hofu yake. “Marietha, kuna nini?” Anord aliuliza, uso wake ukiwa na wasiwasi. “Hatujaimaliza laana,” Marietha alijibu kwa sauti ya kutetemeka. “Kuna kitu kingine bado kinatusubiri.” Mtema akashika bega lake. “Lazima tujue ni nini, na tunahitaji kukomesha hili mara moja.” Siku iliyofuata, waliamua kumtembelea tena yule mzee wa kijiji. Mzee huyo aliwatazama kwa macho mazito na kusema, “Nilihofia hili. Laana mliyoivunja ilikuwa sehemu tu. Mliiharibu mihuri ya nje, lakini nguvu ya giza bado ipo ndani yenu.” Marietha alihisi mwili wake ukitetemeka. “Tunapaswa kufanya nini?” Mzee huyo aliwatazama kwa huzuni. “Lazima mpambane na giza lililomo ndani yenu. Pepo hakutoka—aliingia ndani ya mmoja wenu.” Mtema na Anord waligeuka kumtazama Marietha kwa hofu. “Je, ni mimi?” Marietha aliuliza kwa sauti dhaifu. Lakini kabla mzee huyo hajajibu, upepo mkali ulivuma ndani ya nyumba yake, na sauti nzito ikacheka kwa ukatili. “Hamwezi kuniondoa... Mimi ni sehemu yenu sasa.” Kisha, taa zote zilikatika, na giza totoro likawala. Giza halikuwa limetoweka—lilikuwa ndani yao. SERIES YA KUTISHA: LAANA YA GIZA SURA YA KWANZA: MWANZO WA LAANA Marietha, msichana wa miaka ishirini na miwili, alirudi kijijini kwao baada ya miaka mingi ya kuishi mjini. Pamoja naye walikuwa wadogo zake, Mtema na Anord, ambao walikuwa na umri wa miaka kumi na sita na kumi na tatu mtawaliwa. Walirudi katika nyumba ya familia yao, nyumba ambayo iliachwa muda mrefu baada ya kifo cha wazazi wao. Wenyeji wa kijiji walionya kuwa nyumba hiyo haikufaa kukaliwa tena... --- SURA YA KUMI NA TANO: GIZA HALIJAWAHI KUPOTEA Baada ya kufanikiwa kuvunja laana ndani ya pango la giza, Marietha, Mtema, na Anord walirudi kijijini wakiwa wamechoka lakini wakiwa na matumaini kuwa kila kitu kilikuwa kimeisha. Walipofika nyumbani, kila kitu kilionekana kuwa shwari. Hata nyumba yao ya zamani ilionekana kutulia—hakukuwa na sauti za ajabu wala dalili za pepo waliowahangaisha kwa muda mrefu. Lakini usiku wa kwanza baada ya kurejea, Marietha aliota ndoto ya kutisha. Alijikuta ndani ya msitu wa giza, akizungukwa na macho mekundu yaliyomwangalia kwa tamaa. Kisha, alisikia sauti nzito ikimwita kwa jina lake, “Marietha... ulidhani umetushinda?” Alishtuka kutoka usingizini, akihema kwa hofu. Aligeuka kuwaangalia Mtema na Anord, waliolala kitandani kwa utulivu. Lakini aliporudisha macho yake kwenye kona ya chumba, aliweza kuona kivuli kirefu kimesimama hapo, kikimtazama kwa macho mekundu yanayowaka. Marietha alipiga kelele, na kivuli hicho kikapotea mara moja. Mtema na Anord waliruka kutoka vitandani, wakihisi hofu yake.wakisema marietha kunanini?? anodi akiuliza kwa wasiwasi "hatujaimaliza laana" marietha akijibu kwa sauti ya kutetemeka,kunakitu jingine bado kinatusubili ---mtema akashika bega lake "lazima tujue kunanini na tunaitaji kukomesha mara moja. siku iliyo fuata waliamua kumtembelea Yule mzee wa kijiji .mzee huyo aliwatazama kwa macho mazito na kusema.nilihofia hii laana mlio ivunja SURA YA KUMI NA SITA: NDANI YA MARIETHA Upepo mkali ulivuma ndani ya nyumba ya mzee huyo, ukitikisa kila kitu. Vioo vilianza kupasuka, na giza likaanza kuenea kama moshi mzito. Marietha alihisi mwili wake kuwa mzito, macho yake yakianza kubadilika na kuwa mekundu kama ya mnyama wa porini. “Marietha!” Mtema alipiga kelele, akimshika begani. “Usimruhusu aingie ndani yako!” Marietha alihisi sauti ndani ya kichwa chake, sauti ya pepo ikinong’ona: “Wewe ni wangu sasa… acha kupigana.” Anord alirudi nyuma, akitafuta njia ya kusaidia dada yake. Mzee wa kijiji alitoa mfuko mdogo wa unga mweupe na kuanza kurusha juu ya Marietha huku akisema maneno ya kiganga. Lakini badala ya kusaidia, Marietha alirusha mikono yake mbele kwa nguvu, na upepo mkali ukamwangusha mzee huyo sakafuni. Macho yake yaligeuka kuwa giza totoro, na mwili wake ukaanza kutetemeka. Mtema alijua walikuwa kwenye hatari kubwa. “Lazima tumtoe Marietha hapa kabla hajaanguka kabisa!” Anord, kwa uoga lakini akiwa na uthubutu, alishika mkono wa dada yake. “Marietha, sikiliza! Usimruhusu akuchukue! Unapaswa kupambana!” Marietha alihisi machozi yakimtoka, lakini nguvu ndani yake zilikuwa kali sana. Alihisi moyo wake ukibanwa na sauti za pepo zikimwambia asisalimu amri. Ndipo ghafla, sauti moja dha --- SURA YA KUMI NA SABA: MWISHO WA GIZA Marietha, Mtema, na Anord walishika mikono yao kwa nguvu, wakijua huu ulikuwa mwisho wao au mwanzo mpya. Walisafiri hadi kwenye pango la kale, ambapo waliambiwa kuwa damu yao ndiyo ufunguo wa kumaliza laana hiyo milele. Mzee wa kijiji aliwaambia, “Lazima mmoja wenu ajitolee.” Marietha aliwatazama wadogo zake kwa huzuni, kisha akasema, “Mimi nitafanya.” Aliweka kisu mkononi mwake, akichora mduara wa damu chini yake, huku akisema maneno aliyofundishwa. Giza lilianza kuguruma, na pepo lililia kwa hasira. Mara ghafla, mwanga mkali ulilipuka kutoka kwenye miili yao, na giza lote liliteketea. Pepo lilipiga kelele moja ya mwisho, kisha lilitoweka kabisa. Marietha alianguka chini, akihema kwa uchovu. Mtema alimshika, macho yao yakiwa na machozi “Umefanikiwa,” Anord alisema kwa sauti dhaifu. Mzee wa kijiji alitabasamu. “Laana imekoma.”