Chapter 7
1140 Words
CHAPTER 7
Magandang umaga mga kababayan! Kagigising ko lang obviously. 7 am pa lang. Maaga pa ‘yon since gabi na ako nakatulog dahil sa mga inaayos namin tungkol sa kaso nila Haley. Nagkita na si Fin saka si Serene. And nasa mental institution na si Haley. I really can’t believe na gawa niya ‘yon sa sarili niyang ina. Too much love will kill you talaga. Maraming nababaliw dahil sa love love na yan. Parang ako lang. Crazy in love
"Oy, pupuntahan mo na naman si Warren?" nilingon ko yung nag salita. Si Autumn.
"Nope. Tinatamad akong pumunta sa room niya. Mag su-swimming muna ako.”
"Sama."
"Bihis ka muna."
"Nakabihis naman ako. Anong akala mo sa’kin nakahubad?" Napailing nalang ako. Pangswimming jersey shorts saka t-shirt?
Balak ko talagang puntahan si Warren sa room niya dito sa BHO. Pero since tinatamad akong pumunta do’n kaya mamaya nalang.
"Kamusta bahay mo Autumn, na gawa na?"
"Yup! finally. Kung bakit ba naman kasi ayaw akong paalisin nila Papa sa bahay."
"Only girl ka eh."
"Buti pa kayo nila Summer, may kaniya-kaniya na kayo."
Nag kibit balikat ako. Hindi naman namin ginagamit ang mga bahay namin. Kadalasan kasi nandito lang kami sa BHO since mas enjoy kami rito dahil sama-sama kami. Sa ngayon may sarili-sarili narin kaming negosyong lahat. And of course nasa fashion industry ako. Si Tita Kat ang tumulong sakin dahil noong una medyo nahihirapan pa ako. Ngayon, kasalukuyang may 3 branches ang 'Sophia'.
Sabay pa kami ni Autumn na tumalon sa swimming pool nang makarating kami doon. Umupo ako sa gutter at nakatingin ako kay Autumn na kasalukuyang nakatingin sa glass wall kung saan dini-divide ang sa loob at ang pool area. Nakataas kasi ang kurtina no’n at kita doon si Reese at Hurricane na kasalukuyang tulak-tulak ang stroller ng babies nila.
Inabot ko ang rubber ducky dito, na I'm sure pag aari ni Ice, at ibinato ko kay Autumn. Sapol!
"Aray! Ate naman eh"
"Makatitig ka kasi. Masyado ka nang obvious."
Tinaasan ko siya ng kilay nang bigla siyang mamula. Pagkatapos ay dahan dahan siyang lumapit sakin. Mukha siyang ibibitay sa sobrang putla niya. Then bumulong siya. "Sinabi sayo ni Ate Wynter?"
"Nope. Iniisip ko na rin kasi ‘yan dati especially noong kasal nila Hurricane. Naalala ko lang ngayon. Wag ka kasing tingin nang tingin."
"Do you think alam na ni Ate Hurricane?"
"No. Kung may nahahalata man siya, I dont think she'll focus enough since alam kong iisipin niya na imposible ang iniisip niya."
"Sa tingin mo alam na ng iba?"
"Sa ngayon sa tingin ko hindi pa."
"Please Ate, don't—"
"I won’t. We're on the same boat anyway."
"No we're not."
"Pareho lang tayo."
"No."
"Pareho lang."
"How?”
"We both love someone who can’t love us back."
Nakita kong napatungo siya. Ang love nga naman. Masyadong complicated. Kapag nakita ko si Kupido, ako ang papana sa kaniya tapos mamamana ako ng ipis! Para maranasan niya kung ano ang feeling ng magmahal ng hindi ka kayang mahalin.
Parang nag ra-random pick na lang siya kung sino ang papanain. At katulad sa situation ni Autumn, pumalya pa si Cupid at pinana silang tatlo.
At ako naman, tinamad si Kupido kaya kung sino ang malapit siya na lang ang pinana.
Napatingin ako kay Autumn nang umahon na siya. "At least ikaw may pag-asa pa. Pero ako wala na." Nakatingin lang ako sa kaniya hanggang sa makaalis na siya. Ipupusta ko ang laptop ni Warren na maglalasing na naman ‘yan at of course, kwarto na naman ni Wynd ang mapapasok niya.
Isang gabi kasi nagising ako nang marinig ko si Wynd na parang may sinisigawan sa hallway. Naabutan ko doon si Autumn na halos gumapang na.
"Tell him to wait, sinabi ko nang mamaya pang 11 ang meeting. Hindi lumilipad ang kotse ko kaya wag niya akong asahan na makarating diyan agad—No, I won’t hurry up for him and I don’t care if he have another meeting later. May sarili akong schedule."
Tinignan ko ‘yung nagsasalita at kasalukuyang may kausap sa phone niya.
Ang Warren ko. Nakangiting umahon ako. Kunwari hindi ko siya pinapansin.
"My loves, stop drooling." sabi ko ng makita kong napatigil siya.
"I'm not looking at you!"
"Weh? Kita ka dun o."
Nilingon ko siya at nginitian. Itinuro ko sa kaniya ang salamin na nagre-reflect sa reflection namin. Kaya kita ko siya ng tinitignan niya ako kanina.
"Bakit kasi ganiyan ang suot mo?"
"Alangan namang mag pants ako sa swimming pool."
"Mag one piece ka."
"One piece naman to ah."
"Eh bat ganiyan?"
"Design yan." Para kasing wala nang tinago iyong suot ko.
Eh sa iyon ang una kong nadampot eh. "Narinig kita kanina, may meeting ka?"
"Yes. Mamayang 11 pero pinapa-move ngayon. Wala akong balak pumunta doon."
"Sabagay kasalanan naman niya. Anong pangalan? Bibili ng baril?"
"Yes, his name is Eric Wilson."
"Eric Wilson?" Familiar.
"Yes."
"That handsome gray eyed man?"
"Mas gwapo ako do’n. You know him?"
"Yup, I dated him once."
"WHAT?!"
Maka react over? "Oo, dahil ng may pinuntahan kang kasal at kasama mo ako hindi mo ako inayang date kaya naghanap akong iba. Don’t you remember?"
"I can’t be your date."
"Why?"
"Cause you’re my sister."
"Nabibingi na ako d’yan. You’re not my brother, Warren. We don’t even have the same surname."
"Lumaki kang kasama ako."
"So?"
"You're used to having me around."
"And so again?"
"Sabay tayong lumaki, natulog ng magkatabi, pumasok sa iisang school at pumasok sa iisang university. Sabay pa tayong maligo noon kapag pinaliliguan tayo ni mommy. I'm your brother, Sophie. Kahit hindi tayo magkadugo at magka apelido."
"Well, accept the fact that your so-called sister is in love with you." kinuha ko na ang towel ko at naglakad na palayo. Napatigil ako nang nagsalita si Warren.
"Find the right man for you, Sophie. Someone who will make you happy.” Humarap ako sa kaniya. "I already found him, Warren. But he refuses to make me happy." At tuluyan na akong umalis.
"Sophie, wait!"
Naman eh! Pwedeng re-charge muna? Bumuntong hininga ako at humarap ulit kay Warren. "What 'brother'?"
"’ Wag ka nang magalit. I just want you to be happy and I really don’t think na ako—"
"Paano mo malalaman? Diyos ka ba? You can’t see me. You can’t see me as a woman. Because you refuse to look at me."
"I'm looking at you right now." Lumapit ako sa kaniya, hanggang sa halos magkadikit na kami. "Close your eyes." I said. Sumunod siya. "Can you still see me?"
"No."
Huminga ako ng malalim, pagkatapos ay hinaplos ko ang pisngi niya. Nakapikit parin siya.
"That's exactly what I'm telling you, Warren. You can't see me. With your eyes, you can. But not with your heart."
"Sophie..."
"Hindi pa ako sumusuko. I'll still wait for you. Kahit gaano katagal. Kahit sa huli hindi rin ako ang babae na makakasama mo. I won’t stop loving you."
"Bakit ako pa?"
Hinaplos ko ang mga mata niyang nakapikit parin. "Hindi ko din alam. Hindi ko alam kung bakit ikaw pa. Sana nga hindi na lang ikaw. Para hindi na ako nasasaktan. Pero ang pesteng puso ko... ikaw lang talaga ang gusto."
"I'm sorry, Sophie."
"For what?"
"For everything. Maiintindihan mo din ako."
"Maybe or maybe ako naman ang maintindihan mo."
"Kung may magagawa lang ako."
"Mahalin mo ko."
I'll wait for you warren. Until your heart finally see me. I won’t stop. I won’t stop loving you.
- Writer
