“เขมควรทำยังไงคะคุณพ่อ?” ร่างบางทรุดนั่งบนพื้นข้างเตียงด้วยท่าทางอ่อนแรง แววตาสวยหม่นหมองเจือความเจ็บปวด ก่อนที่หยาดน้ำตาจะเอ่อล้นขอบตางาม
เพียงเพราะเป็นลูกเมียน้อยเธอถึงผิดงั้นเหรอ ตั้งแต่แรกเริ่มเดิมทีตั้งแต่จำความได้เธอก็อยู่กับแม่สองคนมาโดยตลอด และมีพ่อคอยแวะมาหาทุกๆ อาทิตย์ เขมิการู้สถานะของแม่เธอดี เป็นแค่เมียน้อย เธอกับแม่ถึงอยู่อย่างเจียมเนื้อเจียมตัว จนเธอเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
คุณแม่ของเธอเกิดอุบัติเหตุถูกรถชนเสียชีวิต เธอเสียใจและเคว้งคว้าง ก่อนคุณพ่อจะพาเธอไปแนะนำกับคนในครอบครัวเขาพร้อมพาย้ายเข้าไปอยู่คฤหาสน์หลังใหญ่ สัมผัสกับชีวิตสุดหรู ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยดีๆ ได้พบกับสังคมอีกระดับและเธอเหมือนจะได้รับการต้อนรับอันอบอุ่น ทว่ามันไม่ใช่เลย
แม่เลี้ยงสองหน้าต่อหน้าเรียกเธอว่าลูก ลับหลังด่าเธอลูกเมียน้อย ยังมีน้องสาวจอมหาเรื่องตบตีและพี่ชายที่จ้องจะลวนลามเธอ เขมิกาต้องทนอยู่กับครอบครัวของคุณพ่อเธอ อยู่ท่ามกลางอสรพิษ เขมิกามีโล่กำบังเพียงผู้เป็นพ่อเท่านั้น และหลังจากคุณพ่อเธอเสียไป เขมิกาคิดว่าเธอจะถูกเฉดหัวออกจากบ้านเสียแล้วกลับถูกแม่เลี้ยงหว่านล้อมทุกทาง ยอมรับเธอให้เป็นคนในสุจิตต์ณรัก มอบบทบาทสำคัญให้เธอเป็นตัวหาเงินดีๆ นั่นเอง จะเรียกว่าเธอเป็นเครื่องมือหาเงินก็คงใช่
ปัจจุบันเขมิกาสมเพชตัวเองเหลือเกิน เธอยอมก็เพียงต้องการครอบครัว... ถึงได้เป็นคนโง่อยู่แบบนี้ เธอมาคิดได้มันก็สายไปแล้วตอนนี้ เขมิกาพยายามสลัดครอบครัวนี้อยู่หลายที ไม่วายถูกปภาวีแสร้งเป็นแม่ที่น่าสงสารไปตามเธอกลับมาอยู่หลายครั้ง
“ก๊อกๆๆ”
“เขมนอนหรือยังลูก” น้ำเสียงอันไพเราะของปภาวี เขมิกาพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะยอมลุกไปเปิดประตูให้
“มีอะไรคะ?”
“พรุ่งนี้ตอนบ่ายๆ ทำตัวให้ว่างซะ เพราะแกต้องไปกับแม่” ปภาวีขึ้นมาบอก
“…”
“เขมิกา”
“ค่ะ”
“ดีมาก ห้ามผิดนัด แกสัญญากับแม่แล้ว”
“ค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอเขมนอนก่อนนะคะ” เขมิกาปิดประตูทันที แน่นอนว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะทนช่วย เธอจะไม่แบกรับอะไรกับครอบครัวจอมปลอมนี้
เธอพอแล้ว...
บ่อนกาสิโน
‘ปึก! ปึก! ปึก!’
“อึก! อ๊ะ อ่าส์~ คุณรามิล~” ห้องแดงกำลังร้อนเป็นไฟโดยผู้ควบคุมความสนุกนี้คือรามิล มาเฟียหนุ่มวัย 28 ปี
ร่างอรชรของนางแบบสาวกระดอนไปตามแรงขยับอันมหาศาลของมาเฟียหนุ่ม ความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วร่างกายและสติ นางแบบสาวนามว่าดมิสาก้มมาจูบปากเล่นลิ้นกับหญิงสาวหน้าตาสะสวยอีกคนที่อยู่ใต้ร่างเธอ ขณะเดียวกันมีอีกลิ้นนุ่มของหญิงสาวคนที่สามเข้ามาร่วมด้วย
“อืม”
“หึ~” มุมปากหนากระตุกยิ้มชอบใจกับภาพตรงหน้า เขากดเอวบางรั้งไว้มั่นพร้อมเร่งจังหวะกระทุ้งใส่อย่างเมามัน เสียงกระแทกกระทั้นดังแน่นกว่าเดิม นางแบบสาวคนที่อยู่ในท่าคลานเข่ากรีดร้องไม่เป็นภาษา
‘ปึก!’ กระทั่งมาเฟียหนุ่มพาเธอถึงจุดหมายไปด้วยกัน นางแบบสาวเป็นอิสระจากอาวุธร้ายทันที รามิลถอนแก่นกายแกร่งออกมา ร่างอรชรฟุบลงไปเกยบนตัวเปลือยของเพื่อนร่วมเตียง
“หกเก้าให้ฉันดู” รามิลดึงเครื่องป้องกันแล้วโยนทิ้ง ปล่อยให้นางแบบสาวนามว่าลูน่าเข้ามาเล้าโลมมังกรยักษ์ตัวเขื่อง นำริมฝีปากสวยปรนนิบัติเขาอย่างช่ำชอง ส่วนดมิสากับกันยา พวกเธอขยับตัวเปลี่ยนท่าเป็นหกเก้าตามคำสั่งมาเฟียหนุ่ม ก่อนใช้นิ้วเรียวแหวกกลีบอวบของกันและกันแล้วปาดลิ้นนุ่มเลีย
“อ่า!” ฝ่ามือหนาสอดเข้าใต้เรือนผมยาวสลวยแล้วขยุ้มแรง ใบหน้าหล่อเหลาอันตรายเชิดสูงส่งเสียงคำรามอยู่ในลำคอก่อนจะหันไปทางประตู ลีวายลูกน้องคนสนิทและยังเป็นมือสังหารหมายเลข 5 เข้ามาในห้อง
ลีวายโค้งคำนับแล้วเอ่ยรายงาน “คุณปภาวีติดต่อมาครับ”
“พูดมา” สายตาคมเหลือบลงมองนางแบบสาวและกัดฟันเสียว
“พรุ่งนี้คุณปภาวีขอเข้าพบนายตอนบ่ายสามโมงและขอคุยเรื่องหนี้ครับ”
ปภาวี… ลูกค้าเก่าแก่ของบ่อนกาสิโนเขาเลยนี่ ตั้งแต่สามียังไม่ตาย ตั้งแต่มีทรัพย์สินมากมายก็เอามาละลายในบ่อนจนหมด รามิลก็เลยใจดีเป็นพิเศษหน่อย ยอมให้เธอกู้เรื่อยๆ จนยอดหนี้ขึ้นถึงสิบล้าน
“ตอบตกลงไปและกูขอบุหรี่”
“ครับ” ลีวายสอดมือล้วงข้างในเสื้อสูทเอาซองบุหรี่และดึงบุหรี่มวนเล็กออกส่งให้รามิล มาเฟียหนุ่มใช้ริมฝีปากหนาคาบไว้ ปล่อยมือขวาดีดฝาดูปองท์ขึ้นแล้วจุดไฟที่ปลายบุหรี่
เมื่อจบหน้าที่ลีวายก็โค้งคำนับแล้วออกจากห้องแดงไป
“ฟู่ว~” รามิลดูดเอาสารนิโคตินจนพอ ก่อนอมควันพ่นออกมาด้วยอารมณ์ผ่อนคลาย เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาเสร็จคาปากของนางแบบสาว
ลูน่ากลืนน้ำรักเข้าไปเต็มปากเต็มคำอย่างเอาใจ เธอใช้สายตามองมาเฟียหนุ่มอย่างยั่วยวน “ทำลูน่าอีกสิคะ”
“ร่านมากนะ” นิ้วโป้งเกลี่ยริมฝีปากสวยไปมาก่อนจะยัดเข้าไปให้เธอดูดเล่น
“ใช่ค่ะ~ ลูน่าร่านเอ็นของคุณมาก ได้โปรดค่ะคุณรามิล” นางแบบสาวตอบเอาใจ เธอถูนิ้วลงกับร่องรักตัวเองที่มันโดนของเขาไปแล้วรอบหนึ่ง
“เวนิสเรียกคนเข้ามา 6 คน” รามิลหมดอารมณ์จะเล่นด้วยตนเอง เขาอยากเป็นฝ่ายรับชมมากกว่า ส่วนเวนิสคือมือขวาคนสนิทหมายเลข 4 เธออยู่ในห้องแดงกับเขาตั้งแต่เริ่มต้น
“ค่ะ”
“คุณรามิล ไม่ใช่คุณเหรอคะ” ลูน่าเอ่ยถาม สายตาของนางแบบสาวทั้งสามมองมาที่มาเฟียหนุ่ม
“ไม่ใช่” รามิลเดินมาหยิบเสื้อคลุมขึ้นสวมช้าๆ พร้อมกับยกขวดไวน์ขึ้นกระดกเข้าปาก ไม่นานชายฉกรรจ์ร่างสูงในสูทสีดำ 6 คนก็เข้ามา รามิลไม่ต้องสั่งงานอะไรมาก เพราะเป็นที่รู้กันดีว่าหากเจ้านายเขาเบื่อ สาวๆ ทั้งหลายก็จะถูกส่งต่อมาถึงพวกเขา
นางแบบสาวทั้งสามพวกเธอดูตกใจ ที่พวกเธอยอมถวายเรือนร่างให้ก็เพราะคิดว่ามีเซ็กซ์กับรามิลเพียงคนเดียว แล้วนี่มันอะไร บอดี้การ์ดทั้งหมดเริ่มถอดเสื้อผ้าแล้ว หญิงสาวบนเตียงมองหน้ากันพร้อมกลืนน้ำลายลงคอเมื่อได้เห็นขนาดของแต่ละคน จากความหวาดกลัวกลายเป็นความตื่นเต้น
“ปรนเปรอคนของฉันให้เต็มที่ เรื่องค่าตัวไม่ต้องห่วง พวกเธอไม่ผิดหวัง”
“ค่ะคุณรามิล” บอกมาขนาดนี้แล้ว นางแบบสาวพากันหมดห่วงเรื่องเงิน แต่ละคนถูกชายสองคนประกบหน้าหลัง กลายเป็นเซ็กซ์หมู่เริ่มขึ้น รามิลนั่งไขว่ห้างกระดกไวน์อยู่ตรงโซฟารับชมการแสดงสดที่ยอดเยี่ยม นางแบบสาวทั้งสามคนที่เขาเพิ่งเอาไปตอนนี้กำลังถูกคนของเขาจับกระแทก
“หึ” มาเฟียหนุ่มยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย รามิลเป็นผู้ชายมีรสนิยมชอบมีเซ็กซ์แบบฮาเร็ม นั่นคือมีผู้หญิงมากกว่าหนึ่งคน มันเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นดี แต่ถึงเขาจะรักสนุกมากขนาดไหนก็ยังมีกฎให้ตัวเอง
นั่นคือไม่จูบและไม่ใช้ปากทำ
คนที่รามิลจะยอมเลียตั้งแต่ปลายเท้ายันปลายผม ผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นเมียเขาเท่านั้น
***
ในตอนเช้าเขมิกาตื่นมา เธอถูกปภาวีเอาอกเอาใจยกใหญ่จนผิดสังเกต เหมือนทำดีกับเธอแล้วจะลากเธอไปเชือดทีหลัง พอตกเย็นก็จับเธอแต่งตัวสวยโชว์ความเซ็กซี่ พาขึ้นรถออกจากบ้านมายังบ่อนกาสิโน
“แม่มาที่นี่ทำไม?”
“อย่าเพิ่งถามมาก”
“สวัสดีครับคุณปภาวี นายใหญ่รอคุณอยู่ เชิญทางนี้ครับ” ผู้จัดการบ่อนพร้อมกับบอดี้การ์ดอีกสองคนมาต้อนรับปภาวีและเขมิกา
“ค่ะ” ปภาวีลากแขนเขมิกาเดินตามผู้จัดการบ่อนไปทางโซนแขกพิเศษก่อนเลี้ยวแยกไปอีกทาง นั่นคือโซนห้องของเจ้าของกาสิโน ระหว่างเดินเขมิกาก็กวาดสายตามองสำรวจตามทางเดิน เป็นโถงใหญ่ตกแต่งหรูหรา บรรยากาศค่อนข้างเงียบและข้างหน้ามีบอดี้การ์ดหลายสิบนายยืนเฝ้าประตูห้องบานใหญ่
“คุณแม่” เขมิกากระตุกแขนผู้เป็นแม่เลี้ยงพร้อมหยุดเดิน เขมิการู้สึกไม่ชอบมาพากล
“มีอะไรยัยเขม!”
“มาที่นี่จะให้เขมช่วยเรื่องหนี้ใช่ไหมคะ?”
“ใช่”
“จะให้เขมช่วยยังไง?”
“โอ๊ย! อีเขม จะมาถามอะไรตอนนี้ ป่านนี้คุณเขารอแล้ว เอาเป็นว่าเข้าไปข้างในเถอะ เดี๋ยวแกก็รู้”
เขมิกาขยับริมฝีปากสวยเข้าหากันแน่น
เธอถูกหลอก ซึ่งมารู้เอาตอนนี้มันก็สายไปแล้ว นอกจากบอดี้การ์ดสองนายที่ประกบอยู่ด้านหลังยังมีอยู่ทั่วบริเวณนี้อีกมาก เธอไม่สามารถหนีได้
“คิดบ้าอะไร เดินได้แล้ว!” ปภาวีกระชากแขนเขมิกาอย่างแรง เธอเห็นท่าทางของเขมิกาแล้วก็กลัวว่าเขมิกาจะปฏิเสธแล้วหนีไป