An Unhappy Marriage

5

Everyone looks happy. Especially Don Tresiano. Mukhang matagal niyang hinintay makabalik dito sa Mansion ang kaniyang panganay na anak na si Travis.

They introduced me to him and he apologized for what happened earlier. Hindi niya raw alam na ako ang napangasawa ng kapatid niya.

Mabuti na lang masaya ang bawat isa sa mga niluto namin ni Ligaya. Pagkatapos namin mag almusal, nagpunta na ako sa kwarto namin ni Trevor, kailangan ko na ring mag ayos upang makasabay pa ako sa asawa ko sa pag alis niya. Along the way lang din kasi ang shop ko sa work niya. Kaya sinasabay na rin talaga ako ng asawa ko.

I just need to go out early para hindi siya malate sa work niya.

"My brother is different from us. To his looks, and to his actions. You may be shock and offended, ako na hihingi ng dispensa sa kuya ko," ani Trevor habang inaayos niya ang kaniyang neck tie.

Katatapos ko lang mag shower at nakatapis lang ako ng tuwalya. Lumapit ako sa kaniya at ako na ang nag ayos ng kaniyang neck tie.

"Ayos lang iyon. Hindi ko rin naman alam na siya na pala ang kuya mo. Medyo iba nga siya sa inyo pero yung attitude niya, hindi nalalayo sa iba mong pamilya." Sinabi ko lang ang totoo. Lalo na ang mga pinsan niya. Kung tignan ako ng mga iyon, dinaig pang kutyain ang buong pagkatao ko.

Hindi kasi sila makapaniwala na sa isang katulad ko lang ginustong magpakasal ni Trevor. Good thing is Trevor doing everything to make me feel that I am worthy and deserving of his love and attention.

But still, I can't give back his love. Hindi ko rin alam sa sarili ko kung bakit wala akong maramdamang something deeper feelings to him. He's everything that every woman wants to have and be their husband. But for me, I don't understand why. I'm still looking for something I don't know.

Am I not being contented or just want to get a man that I really love wholeheartedly?

I'm still trying my best to fall in love with him. Hindi naman siguro porket arranged marriage lang ang kasal namin ay hindi ko na siya matututunang mahalin. He's so easy to love, he's charming, and sexy. And good in bed. Hindi ko alam kung bakit naghahanap pa ako ng something complicated. Something will make me feel thrilled and challenge.

Trevor gave me time to wear my own clothes. This was designed by the famous designer that I met a year ago. I am very oc when it comes to fashion. Kaya siguro nakapagtayo ako ng sarili kong boutique. And of course, sa tulong na rin ng parents ko. Ako ang nagmamanage niyon and I have three employees, helping me. Including my dear friend since high school.

Mas pinili niya ang maging employee lang kaysa maging business partner ko, I respect her decision kaya naman hindi ko na siya pinilit pang maging business partner ko. I accepted her as one of my employees and she's still with my business for a year now. Such a loyal employee and a friend of mine.

"I wasn't informed na darating pala ang kuya mo today. Hindi ko tuloy naayos yung niluto ko kanina. Mabuti na lang nagustuhan pa rin nila." Sabi ko kay Trevor.

Nasa sasakyan niya na kami at nagmamaneho na siya papuntang work namin.

"I'm sorry. Hindi ko na nasabi sa iyo. I was about to tell but i get overwhelmed when your mother approached me and gave me the ticket that you wanted to watch." He told me without leaving his eyes on the road.

He was focused on driving and that's a good thing. Mabuti naman natuto na siya. Palagi kaming nagtatalo sa sasakyan sa tuwing mag uusap kami sa sasakyan niya. Madalas kasi ay sa akin siya tumitingin at hindi sa daan.

Ang dinadahilan niya sa akin ay isa na siyang professional driver at kahit pumikit pa siya sa pag da drive ay hindi kami maaaksidente.

"Are you sure you don't want a lunch date? I can pick you up later? We must have a time with each other, love. So what do you think?" His smile never fades.

"As much as I want to have a lunch date with you, unfortunately we have a business to do. Hindi ko puwedeng iwan lagi ang boutique ko and you have your office. Hindi mo rin puwedeng iwan ang office mo just because you want to have a quality time with your wife. Puwede naman nating gawin iyon after work."

"That's short, love." Nakasimangot na niyang sabi sa akin. "I need more time with you." Gusto niya talaga magkaroon pa ng maraming oras sa akin. "You sure you don't want?"

Napatawa na ako sa huling beses niyang pagtanong sa akin bago niya ako palabasin ng sasakyan niya dahil nandito na kami sa labas ng boutique ko.

"Kakadate lang natin kahapon. Isa pa, you still have to get an investor. Pambawi doon sa nawalang investor mo kahapon. You have a lot of work to do. Agapan mo na agad hanggang hindi pa napapansin ni Papa." Papa ang tawag ko kay Don Tresiano, Papa niya, kaya naman alam kong naintindihan niya na kung ano ang nais kong iparating sa kaniya.

Siguradong sesermunan siya ng Papa niya kapag nalaman nitong nawalan siya ng isang investor kahapon. Hindi naman kasi talaga ganoon kadali ang makakuha ng investor. Well, sa galing at talino kasi ng asawa kong si Trevor ay mabilis lang siyang makakuha ng investor at sa dami ba naman niyang connection, investor na nga ang lumalapit sa kaniya.

"Okay babawi na lang tayo sa rest day."

"As if makakabawi tayo sa rest day e kahit nasa bahay tayo doon ka lang sa office mo."

May sarili din kasi siyang office sa bahay.

Napabuntung hininga siya. "It's rough to be the COO, isn't it?"

"I know. And I understand that's why you don't have to worry okay? We had our time. Soon we will have our time again."

"Thank you for understanding. I'm so lucky to be your husband. I'm lucky because I have you as my wife."

Siniil niya ako ng halik. After niyon ay pinastay niya ako sa sasakyan at siya na ang nagbukas ng pinto.

He's really a gentleman. "Thank you," I thanked him.

"You're welcome. I'm so proud I got the best wife in the universe."

"I'm so proud I have the best husband."

We smiled with each other.

He cussed. "I just want to snog you all day."

"Hindi puwede. Umalis ka na." Natatawa kong sabi. "At baka hilahin mo pa ako papasok diyan sa kotse mo at ipunta sa Hotel."

"I know. I'll leave. Take care. Call me if you need me. And I'll call when I get in the office. Just want to update to my beautiful wife."

Nakangiti lang ako sa kaniya habang pinanonood ko siyang pumasok sa loob ng sasakyan niya. I watched his car as it goes away.

Nakangiti akong pumasok sa boutique.