Kabanata 50
Tanging tunog nalang mula sa tik-tok ng orasan ang nararamdaman sa kaligtnaan ng gabi. Hindi ako pinatulog ng gunita na patuloy pa rin akong hina-hunting. Naglabas na malalim na buntong hininga ang aking bibig habang diretso akong naktingin sa kisame ng aking kwarto.
Pinatong ko ang aking dalawang kamay sa aking dibdib at nagsimula na namang umikot sa aking isipan ang masakit na eksena sa akin kanina, ang mga titig ni Simon na malamig at seryoso. Ang mga titig na tila mga punyal na tumutusok sa aking puso.
Kahit ganunman ang kanyang reaksyon sa tuwing nakikita nya ako parang ang sarili ko ay kusang natitibag at yakapin sya, na nagsisink in pa rin na gusto ko pa sya na umaasa ako na may pag-asang pang umayos kami. I badly miss him, subalit kung iparating ko man sakanya ito a
