BHELLE:
AKALA ko magiging maayos na ang lahat sa amin ni Tyrone dahil lumipat na ako sa opisina niya pero. Akala ko lang pala.
Kinabukasan ay maaga akong bumangon para ipaghanda ito ng agahan. Nahihimbing pa rin naman ito na mahigpit na nakayakap sa akin buong magdamag.
Matapos kong maglinis ng katawan ay nilapitan ko na muna ito. Naupo sa gilid ng kama at marahang hinaplos ang maamong mukha nitong nahihimbing. Mapait akong napangiti na namuo ang luha habang inaalala ang naging buhay namin sa probinsya. Na kahit napakasimple lang ng buhay namin doon ay hindi naman matatawaran ang saya naming dalawa.
Ibang-iba dito sa mundo niya na napakahirap makibagay. Kahit gusto ko siyang patawarin at bumalik sa dati ay hirap akong ibigay iyon sa kanya. Masyado akong nasaktan sa nangyari. Kung hind
