"เป็นไงบ้างแก แยกตัวไปทำงานกับคีตะทำฉันเหงาเลยไม่มีคนเม้าด้วย" กลับหอมาเจอกันกำปั่นก็ชวนเพื่อนคุยทันทีเหงาปากมานาน
"ปวดหัว"
"ทำไมหรือเขาอาละวาดใส่แกหรือ"
"ก็ไม่เชิงหรอก คนอะไรหัวดื้อจริง"
"ขอพี่แพรวกลับมาทำอย่างฉันไม่ได้หรือ"
"ก็ที่ทำอยู่นี่ก็เพราะพี่แพรวนั่นแหล่ะขอ แล้วฉันก็เสียดายเงินด้วย"
"ตื๊ดดด"
"พี่แพรวโทรมา ตายยากจริง" มนต์ชญาเอาหน้าจอโทรศัพท์หันไปให้กำปั่นดู
"ค่ะพี่แพรว"
"น้ำมนต์ได้กลับมากับคีย์หรือเปล่า"
"เขาส่งน้ำมนต์ลงตรงสถานีรถไฟฟ้าค่ะแล้วเขาก็กลับบ้านไป"
"คีย์ไม่รับสายพี่เลย แต่มีคนตาดีมาบอกพี่ว่าเห็นคีย์ไปเที่ยวที่ผับกับน้ำหวาน" แพรวพราวร้อนใจ
"เขาคงจะไปจีบกันต่อมั้งคะ" น้ำมนต์ไม่รู้จะออกความเห็นอะไร
"แต่คีย์จะตกเป็นข่าวเสียหายน่ะสิ ปกติคีย์จะค่อนข้างระวังตัว แต่คราวนี้อะไรดลใจเขาเนี่ย" แพรวพราวอารมณ์เสีย
"ดลใจหรือ?" คำพูดของแพรวพราวทำให้มนต์ชญาคิดได้
"จริงสิพี
