One night Lie

Chapter 4

" hello, ladies! "

Napatigil sa pag lalaro ng tissue si Rita nang mag-echo sa loob ng bar, ang boses ng isang lalaki na pamilyar sa kanya. Dahan-dahan na itinaas niya ang ulo na inilingan sa stage ng bar kung saan na roon ang isang bulto ng lalaki na may hawak na micropone.

" Sir Arman? " Kunot-noo na bigkas ni Rita sa pangalan ng lalaki.

" I love you baby! I love you baby! " Halos mamaos na sigaw ng babae na humarang sa kanila kanina.

" I miss Arman! I miss you! " Tumaas ang kilay ni Rita ng muli na naman siyang makarinig ng tinig ng isa pang babae.

" Babaero! " Naka-nguso niya na sabi sa sarili. Muling bumalik sa isip ni Rita ang mga binitawan na salita ni Jean, patungkol kay Arman. Well, tama nga ang babae na iyon...

Tumikhik si Arman sa hawak na mic bago nagsalita. "First time kong gagawin sa buong buhay ko ang kumanta para sa isang babae. . . At sana magustuhan n'ya ang kakantahin ko,"

Gustong batukang ni Arman ang sarili niya sa mga ka kornihan na lumalabas sa bibig ng mga sandali n iyon. Hindi niya madadaya ang nararamdaman niya. Hindi siya naawa kay Rita dahil sa nalaman nito na tinatarantado ito ng nobyo nito. Sa totoo lang ay masaya ito sa na tuklasan na manloloko ang nobyo ni Rita. Hindi maipaliwanag ni Arman ang nangyayari sa kanya. Habang pinag mamasdan niya ang hindi ma-ipinta na mukha ni Rita sa sobrang lungkot na nararamdaman dahil sa broken hearted ito. Yes, may part ng puso ni Arman na nalulungkot sa sinapit ni Rita. But in the other side, gusto niya na sabihin kay Rita na dapat nga mag saya ito dahil maaga palang ay natuklasan na nito ang pangloloko na ginagawa ng nobyo nito. Pero syempre alam niya na in pain pa si Rita kaya hindi niya pwedeng gawin iyon, mag mumukha siyang insensitive na tao. Sadyang kinasanayan na lang ng sistema ni Arman, ang makakita ng babae na umiiyak at nag mamakaawa sa harap niya, 'wag lang siya maki pag break-up sa mga ito. Ang kaibahan lang niya sa ibang mga jerk na mga lalaki, He never gives assurance na may for ever between of them. He hates promises, he hates, saying I love you, and sort of sweets talks. He hates, of being stayed in a relationship na kailangan na mag mag bigay ng time sa mga babae. He hates of investing too much of love na magiging dahilan ng pagkawala sa sariling katinuan pag dating ng araw. He hates to be one of them, he never ever let that to happen to him. Hindi niya tutularan ang lokoloko niyang best friend na si Roldan na nag pakatanga sa pag-ibig sa asawa nito. Kahit na ilang beses na iniwan ng babae na minamahal, hala sige parin ang galugad kahit saan lugar pa ma padpad ang asawa nito. Maawa man siya sa kaibigan na parang isang kuting na meow ng meow sa kaka-iyak sa tuwing ini-iwan ng inahing pusa. Kaso wala e, mahal daw e! Kaya ayaw niya na mag mahal. Ayaw niya na mag meow sa kakaiyak pagdating ng panahon.

Lumapit kay Arman ang dalawang lalaki, Ang isa may dalang upuan at ang isa naman may dalang gitara. Agad na umupo roon si Arman at hinawakan ang gitara na ini-abot sa kanya ng lalaki. Makaraan ang ilang sandali sabay na lumakad palayo sa stage ang mga lalaki.

nagsimula na tumugtug si Arman ng gitara at sinimulan kantahin ang awitin na passenger seat by stephen speaks.

Umi-echo ang kinikilig na hiyawan ng mga kababaihan sa loob ng bar, sa pagkanta naiyon ng binata.

" In fairness, maganda ang boses. Kaya naman pala maraming na huhumaling sa lalaki na 'to, dinadaan sa boses, hmm... sino naman kaya sa mga babae dito ang kinakantahan nito? " Ani Rita sa sarili. Pumangalumbaba ito sa mesa at matamang nakatitig kay Arman habang pinag bubuti ng lalaki ang ginagawa sa ibabaw ng stage.

" I'm Scared to death to say I love you.. "

Malambing na bigkas ni Arman matapos umawit. Tumingin ito sa gawi ni Rita, at tinitigan ito sa mata. Napa kislot si Rita nang mag tama ang mga mata nila nito. Sandaling tumigil ang mundo sa pagitan nilang dalawa sa pag hihinang ng mga mata nila. Hindi na nila alintana ang mga hiyawan ng mga kababaihan sa loob ng bar matapos na umawit ni Arman. Tanging sa bawat isa lang sila na katuon. Agad na binawi ni Rita ang sarili sa pagka estatwa dahil sa na magitan na titigan nila ni Arman, Pinaling niya ang paningin sa mesa at hinagilap ang ladies drink na naroon. Kanina lang ay ilang beses niyang tinangghan ang inomin na iyon, dahil hindi siya pwedeng malasing. Pero bigla siyang nakaramdam ng labis na pagka-uhaw, sobrang na nunuyo ang lalamunan niya, kasabay ng hindi niya maipaliwanag na malakas na kabog ng dibdib.

Napunit ang mukha ni Rita sa hinsi kanais-nais na lasa ng alak, matapos na lagukin ladies drink sa hawak nito nanbaso. Hindi talaga siya sanay na uminom ng alak kahit pa sabi ng waiter kanina sa kanya na mababa lang ang percent ng alcohol ng ladies drink na iyon. Masarap naman ito, ang kaso talagang hindi niya feel iyon.

" Do you like the song? " Nakangiti na tanong ni Arman kay Rita. Bahagyang napa-kislot si Rita sa gulat nang hindi nito namalayan ang paglapit ng lalaki sa mesa nila.

"Mm... Maganda po ang boses n'yo sir Arman. " Magalang na sagot ni Rita.

"Salamat, first time ko lang kumata." Hinila ni Arman ang silya at umupo ito roon.

" Talaga po sir? Hindi halata, ah. Mukhang sanay na sanay kasi kayong pinapalakpakan at kinakikiligan ng mga babae! " Pagbibiro ni Rita.

" Nope. Hindi talaga. First time ko lang talaga na kumanta. " Giit ni Arman.

Tumango- tango si Rita. " Talaga ka sir? Hmm... mukhang special po sa inyo ang babae na inalayan mo ng kanya, ah. "

Nalaglag ang balikat ni Arman sa sagot na iyon ni Rita. Hindi siya sanay na hindi nabibihag ang isang babae sa isang titig lang niya. Mukhang bagsak ang atake na ginawa niya na iyon sa dalaga. Sabagay, dapat nga pala niya na i- consider na bata pa si Rita, she's just a teenager... A teenager, same aged of my nephew seren. Paalala ng isang bahagi ng isip ni Arman sa kanya na dapat niyang rendahan ang sarili sa espesyal na pagtingin kay Rita. Pero kahit anong pigil niya sa sarili, He can't help himself to stared and fall in love to Rita. Mababaliw siya na kalabanin ang sarili pagdating sa dalaga.

" Yeah. She's special to me—" Napatigil sa pagsasalita si Arman, nang mag simula na kumanta ang nobyo ni Rita. s**t! Wala sa bokabularyo niya ang salitang "selos" he never been jealous sa buong buhay niya, pero ang pigura ni Rita na tila may gustong kumawala na impit na galit sa bibig nito, habang nakatitig ito sa nobyo ang nagpaparamdam ng matinding selos kay Arman. Haist! Hindi siya insecure sa nobyo ni Rita, mas bata lang ito sa kanya ng ilang paligo, pero sigurado siya na 'di hamak na mas gwapo naman siya sa lalaki na iyon!

" Come on! " Ani Arman kay Rita, hinawakan niya ito sa wrist. " Let's move to another peaceful place. " Hindi na niya hinintay pa na sumagot si Rita. Sapilitan niya itong hinila palabas ng bar. At sumakay sila sa kotse ni Arman. Habang nasa byahe ang dalawa ay walang gustong mag salita. Huminto si Arman sa pagmamaneho sa tapat ng 7 eleven convenience store, At bumili ito ng can drinks. Makaraan ang ilang minuto pa na pagda-drive ni Arman, Finally nakarating na rin sila sa lugar kung saan siya madalas na pumunta, kapag kailangan niya ng katahimikan.

" We're here! " Nakangiti na wika niya kay Rita.

" Po? Ano po ang ginagaw natin sa lugar na ito sir Arman? Bakit po dito tayo pumunta?" Puno ng pagtataka na tanong ni Rita sa lalaki.

" This place is the best for you—"

" T-the best for me sir? " Paninigurado na ulit ni Rita sa binitawan na salita ni Arman. Bahagya na inilibot ni Rita ang paningin sa kalawakan ng madilim na bukirin na iyon, na may mga nakapaligid na matataas na damo.

" Ayoko po na lumabas ng sasakyan sir, baka mamaya may mga aswang pa dito! Sa dami-raming lugar sa mundo sir, sa ganito n'yo pa po ako dinala sir, nakakatakot po! " complained ni Rita kay Arman, Weakness niya talaga ang madilim na lugar. Idagdag pa ang madalas niya na panonood ng mga zombies movies, paano kung may biglang sumulpot doon at bigla nalang silang pagkakagatin? Edi, magiging zombie na rin sila!

" Forget about zombie attacts, there's no zombies in real life. " He chuckled.

Agad na tumingin si Rita sa gawi ni Arman habang abala ito sa pagtatangal ng seatbelt. Paano naman nito nabasa ang tumatakbo sa isip niya, about sa zombies?

" Eh, Paano n'yo naman po na sabi na takot ako sa zombies? "

" It's written on your face! " He said mischievously. And stepped out side the car.

" Come on, step out side the car! Ano pa ang hinihintay mo d'yan? Don't be scared, as long as you were with me, No zombies, and i will never let those zombies to bite you! " Kumbinsi ni Arman kay Rita para lumabas na ito ng sasakyan. Lihim na napangiti si Arman nang makita na umaliwas ang mukha ni Rita.

Great! I'll bites you first before those f*****g zombies!