◄Diego's POV►
Tanghali na akong nagising. Alam ko na ang lahat ay nasa ibaba na at maaaring kumakain na ng agahan. Naligo lang ako saglit at pagkatapos ay bumaba na rin ako sa unang palapag.
As expected, when I entered the dining room, my friends were already seated around the breakfast table, but one person stood out at walang iba kung hindi si Waverly. She sat next to Marcus. Her gaze cast downwards habang tahimik itong kumakain ng agahan. Alam kong nararamdaman niya ang mga mata kong nakatitig sa kanya, ngunit nananatili siyang tahimik at hindi ako tinatapunan ng tingin.
"Gising ka na pala, upo ka na dito kakasimula pa lang namin. Hindi ka na namin pina-gising dahil alam namin na halos hindi ka naman nakatulog magdamag," ani ni Thomas. Bahagya akong tumango ng hindi ko inaalis ang p
