Chapter 4
1748 Words
CHAPTER 4 - THE DEAL
[Somewhere in the south of Carran City]
"What was that, Marco?! Why did you save that dhampir girl?! You're on their side now, huh?" Mara exclaimed.
"You can say that, but I have my own plans." I answered and didn't even bother to look at her.
"Whatever! Siguraduhin mo lang na ang mga pinag kakagawa mo ay naaayon lahat sa nais na mangyari ni Arminda!" She glared at me and walked away.
**
[At La Sangrienta]
"Althea! Saan ka galing? Okay ka lang?" tanong ni Florence pagkakita sa akin. Halata sa mukha niya ang pag-aalala.
"K-kanina ka pa ba naghihintay dito sa labas ng bahay namin?"
Tumango siya. "Saan ka ba talaga galing?"
"Florence, I appreciate na nag-aalala ka sa akin pero gusto ko munang mapag-isa." yumuko ako.
"But it seems your — "
"Please..." pinipigilan kong hindi maiyak.
"Sige.." hinawakan niya ang magkabila kong balikat. "Nandito lang ako kapag handa mo na akong kausapin."
Tumango ako bilang sagot at tinanggal na niya ang pagkakahawak sa aking balikat. Hindi ko na siya hinintay na maka alis at pumasok na ako sa loob.
Umupo ako sa kama at sapo ang mukha. Simula nang dumating kami rito, puro hindi maganda ang nangyayari.
Pa... miss na kita. Hindi pa naman kita napaghihigantihan ay pinanghihinaan na ako ng loob.
Humiga ako at tinalukbong ang sarili sa kumot. Pinilit kong ipikit ang mga mata ko upang makatulog.
Naimulat ko ang aking mga mata ng nakaramdam ako ng presensya. It's near, I think it is just around the vicinity. Kinuha ko ang aking silver stake sa bag.
Lumapit ako sa may bintana at dahan-dahan sinilip ang paligid. I can sense that there are four of them. Hindi ko sila makita gamit ang night vision ko, tiyak na nagtatagkakahuyanla sa mga kakahuyan.
Mahigpit ang hawak ko sa sandata, huminga ako ng malalim nang nasa harapan na ako ng pintuan.
This is it, my first battle with Strigois.
Paglabas ko ng silid ay agad na sumulpot si Florence.
"Di ka na dapat lumabas, Thea, delikado!" pabulong niyang saad sa akin.
I grin. "I have trained for this, Renz. Lalabanan ko sila."
Someone just appeared not so far away from us, and he immediately thrust the silver stake onto the ground.
"No!" Florence shouted. He goes straight to that man and stabs him in the chest with the stake.
Bigla akong nakarinig na parang may nababasag at ng tumingala ako ay unti-unting nagkakaroon ng bitak ang pananggalang meron ang lugar. I didn't even know that it existed.
"Oh, no! The ward!" Emily shouted as she ran towards me.
Naglabasan ang iba pang mga Moroi sa kanilang tinitirhan at inusisa kung anong nangyayari.
The ward got shattered like crystals in the sky. Naging hudyat 'yon sa pagsulpot ng apat na Strigoi sa harapan namin at isa sa kanila si Mara.
Tinignan niya ang lalaking nakahandusay sa lupa at ngumisi kay Florence. "Impressive move, young man."
Mabilis na nilapitan ako ni Florence at tumayo sa aking tabi. We took a step forward and the rest of the Morois stayed back with fears in their eyes.
"Oh, this is exciting! But I guess it's not fair if it is four versus two, mabilis lang kayo matatalo." may panunuya pa sa kanyang sinabi. "So let's make it three against two." She smiles devilishly.
She disappeared in thin air and left the three Strigois in front of us.
Una kaming sumugod ni Florence. Dalawa ang nakipaglaban sa kanya samantalang ako ay ang isa na natira.
Medyo may katangkaran sakin ang Strigoi na ito. Sinuntok ko siya sa tagiliran ngunit hindi man lang siya nasaktan.
"Ouch!" reklamo ko matapos kong tamaan ng suntok ang gilid ng katawan niya. Niyugyog ko pa ang kamay ko.
Sinubukan ko ulit na tamaan ang mukha niya gamit ang silver stake ngunit naka iwas lang siya. Nakita ko pa na ngumisi siya.
Umamba ulit ako pero sa isang hampas niya lang ay tumilapon ako. Nabitawan ko rin ang hawak ko na tulos.
I heard the eps from everyone even Florence shouted my name.
Tumayo ako at sinugod ulit ang kalaban, ngunit hindi pa man ako nakalapit ay nahawakan na niya ako sa leeg.
Mahigpit ang pagkakahawak niya at unti-unti niya akong itinataas. Nagpupumiglas ako ngunit mahirap kumawala.
Think Althea! What should I do? Nahihirapan na akong huminga.
"Don't worry Thea, I'm coming!" sigaw ni Florence.
"Say goodbye to your friend!" sabi naman ng Strigoi na 'to habang mas hinihigpitan pa ang hawak sa leeg ko.
"N-not on m-my watch!"
Inangkla ko ang braso ko sa braso niya at sinipa siya sa dibdib.
Naupo siya sa lupa, that's the time na gumulong ako at kinuha ang sandata.
So this is what it feels like battling an enemy, huh. It is so satisfying and I want more! Para sayo 'to Pa, this is the start of my revenge for you. Hindi ako hihinto hangga't hindi sila nauubos!
I went fast behind him and grabbed him by the neck.
"Alam kong malakas ka, pero mas malakas ako sayo! Hindi ko hahayaang maulit pa ang nangyari noon!"
Nakuha pa niyang ngumisi. "The game has just started, it will not end tonight."
"Is that so? Well, bring it on!" Itinutok ko ang silver stake sa kanyang dibdib at iniharap siya sa mga kakahuyan. I know Mara is watching us somewhere.. "Before I kill you, any last words for your master?"
Nanlilisik ang kanyang mga mata nang tignan ako, before he'll attack me again I immediately stab the silver stake on his chest. Binitiwan ko na siya at hinayaan siyang nakahandusay sa lupa.
Nilapitan agad ako ni Florence. "Okay ka lang?"
Tumango ako at tinignan ang mga Moroi na naka saksi sa laban. Fear and dread are visible in their eyes. Nakita ko ring naglakad na pabalik sa kanyang tahanan si Emily.
**
“Don’t worry we can bring back the ward again.” sabi sa akin ni Florence habang inaabot ako ng isang basong alak.
Hindi niya ako iniwan pagkatapos ng laban kanina. “How?”
“The ward is made with four of the elements, si ama na ang bahalang lagyan ulit ng pananggala ang lugar na ito.”
I have one question about what happened earlier. “Kung may pananggala dito, paano nakapasok ang Strigoi na ‘yon?”
He looked at the quiet forest. “That man is not Strigoi, he’s human. Wards can be broken with an enchanted silver stake, and since Strigoi can’t touch it there are humans that are working for them in hopes of one day being turned. When a stake is driven into the ground where the ward is, it will be broken and Strigoi are able to enter the area.”
Kaya pala..
“Pahinga ka na, huwag mo nang alalahanin ang nangyari kanina. Dito lang ako sa labas, magbabantay.” ngumiti siya.
“No need, Renz. Kaya ko na sarili ko..” Tumayo na ako.
Tumayo rin siya at uminat. “You sure?”
Tumango ako. Unexpectedly, he gave me a hug. “Pasok ka na.”
“Mauna ka nang umuwinaman ako ng tapat lang naman ako ng bahay namin.” I laughed.
“Right.” sabi niya at nauna nang umalis.
A few minutes had passed, papasok na sana ako ng bahay nang may naramdaman na naman akong presensya. Heto na naman..
I looked in the ction w tohere Florence headed to and I couldn't already feel his presence. That’s the time I walked towards the forest.
“Your move earlier Pero nakukulangan parin ako sa galing mo.”
“So? Hindi naman ako nagpapa impress sayo.”
Marco appeared behind me, I heard him smirked. Hahampasin ko na sana siya ngunit naagapan niya ang galaw ko as if he was able to anticipate it.. Hinawakan niya ang kamay ko at inilapit ako sa kanya. Hindi ko napigilang suriin ang mukha niya. His skin is paler than mine, and can almost be attributed to a freshly dead corpse. He had red rings around the pupils and of course a razor sharp fangs. Pero kahit na ganun ay nangingibabaw pa rin ang kagwapuhan niya.
“Done describing me?”
I raised my eyebrow and pushed him. Tumawa naman siya ng mahina. “Bakit mo ba ako ginugulo? Bakit mo ko tinutulungan? Magkalaban naman tayo pero nakikipagkita ka sa akin? May kailangan ka ba?”
“Wala naman pero baka ikaw meron.. Since halata naman na ang pinag-aralan mo sa academy ay kulang pa, I can offer you a help para mas maging mahusay ka pa sa pakikipaglaban.”
Wait, did I hear it right? Paano niya nalaman na nag-aral ako sa isang academy? Aish! Binibigyan niya talaga ako ng sakit ng ulo!
“So, is it a deal Ms. Althea?”
Well, I guess there is no harm in accepting his offer? And since I am dealing with an enemy I can use him as an advantage to get the revenge I wanted.
“Deal!”
was quite outstanding. Pero nakukulangan parin ako sa galing mo.”
“So? Hindi naman ako nagpapa impress sayo.”
Marco appeared behind me, I heard him smirked. Hahampasin ko na sana siya ngunit naagapan niya ang galaw ko as if he was able to anticipate it.. Hinawakan niya ang kamay ko at inilapit ako sa kanya. Hindi ko napigilang suriin ang mukha niya. His skin is paler than mine, and can almost be attributed to a freshly dead corpse. He had red rings around the pupils and of course a razor sharp fangs. Pero kahit na ganun ay nangingibabaw pa rin ang kagwapuhan niya.
“Done describing me?”
I raised my eyebrow and pushed him. Tumawa naman siya ng mahina. “Bakit mo ba ako ginugulo? Bakit mo ko tinutulungan? Magkalaban naman tayo pero nakikipagkita ka sa akin? May kailangan ka ba?”
“Wala naman pero baka ikaw meron.. Since halata naman na ang pinag-aralan mo sa academy ay kulang pa, I can offer you a help para mas maging mahusay ka pa sa pakikipaglaban.”
Wait, did I hear it right? Paano niya nalaman na nag-aral ako sa isang academy? Aish! Binibigyan niya talaga ako ng sakit ng ulo!
“So, is it a deal Ms. Althea?”
Well, I guess there is no harm in accepting his offer? And since I am dealing with an enemy I can use him as an advantage to get the revenge I wanted.
“Deal!”
To be continued..
- Writer
