ELYSIA'S POV
Para akong nawalan ng lakas nang makita ko ang nasa larawan. Napatakip ako sa aking bibig upang pigilin ang ingay na aking nilikha mula sa pagluha.
Ang sabi niya wala na sila.
Ang akala ko mahal Niya ako pero bakit ganito?
Sa pangalawang pagkakataon ay niloko niya ako.
Patuloy ang aking pagluha hanggang sa hindi ko na namalayan na nakarating na ako sa aking tinutuluyan.
Buong araw ay nagkulong ako sa aking kwarto, umiiyak, humahagulgol dahil sa ikalawang pagkakataon ay niloko ako ng taong mahal ko.
Pinagkatiwalaan ko siyang muli, umasa na hindi niya na ako sasaktan pero heto na naman ako mas naging durog ang puso kaysa sa una.
Unti-unting nagbalik sa aking alaala ang mga panahon na magkasama kami sa loob ng ilang buwan.
Naniwala na naman ako sa kasabihang 'actio
