"Ziya!" tawag ni Laura nang makita akong nasa labas ng pinto ng boarding house. Mabuti na lang na wala na si Hunter sa paningin ko. Yumakap ito sa akin nang mahigpit na ginantihan ko rin nang ganoong yakap. Naging kaibigan ko at kaagapay si Laura sa ilang panahon na walang-wala pa ako. Mga panahong isa pa akong Madrigal.
"Laura! Kumusta ka na?"
"Heto, miss na miss ko na ang kasama ko sa boarding house. Pasok ka." Agad kong isinara ang pinto nang pumasok kami. Halata ang tuwa sa mukha ni Laura sa muli naming pagkikita. "Nagpaalam ka ba sa Mommy at Daddy mo?"
"Nag-text ako kanina kay Daddy na may gagawin ako sa library. Nag-text naman ako ngayon na dumaan ako sa 'yo. Matagal mo na palang alam na hinahanap ako ng pamilya ko."
"Oo. Nagulat nga ako noong una. Naalala mo 'yung lalaking lumap
