"Shall we? Siguro naman hindi ka na papalag na ako ang maghahatid sa 'yo sa school?" ani Hunter nang ikulong ako sa mga bisig nito. Biglang nawala yata ang lahat ng tao sa paligid namin.
"Babawiin mo 'yung apat na taon na hindi mo 'ko naihatid-sundo noon no!" nakangiti kong wika saka kumalas sa yakap ni Hunter at nagpatiuanang maglakad patungo sa magara nitong kotse.
"Ipinagpaalam na kita sa pamilya mo na sa bahay ka magdi-dinner mamaya," ani Hunter habang palabas kami sa gate ng mansyon. Hindi ko maipaliwanag ang saya na nararamdaman ko. Para akong nakalutang sa ulap na hawak ko na ang mga bituin na dati ay tinatanaw ko lang.
"I can't believe we are engaged already. At twenty-two?"
"We were already engaged before I left four years ago, love... Hindi nga lang pormal. But I never doub
