NANG makapag-ayos na at medyo nahimasmasan na si Ysabel ay nagpasya na siya na tumayo. Bigla niyang naalala ang laman ng sulat na pinabibigay sa kanya ni Randolf. Biglang nag-sink in sa utak niya na naghihintay pala ito doon sa tabing ilog para sa kanya.
Natataranta siyang tumayo.
Kinuhanan pa siya ni Rafael ng meryenda mula sa naka-display nilang pastries pero nagulat na lamang ito nang makitang nakatayo at paalis na ang dalaga.
Mabilis na nagsalubong ang dalawang kilay niya. “Where are you going? Ba’t ka nagmamadali? Eat. I baked these. Hindi mo man lang ba titikman?” wika ng binata na halatang naghirap na I-bake iyong mga pastries at gusto na sana na matikman iyon ni Ysa.
“H-Hindi na s-siguro, Rafa. K-Kasi si Randolf. K-Kanina pa iyon paniguradong naghihintay sa may tabing ilog.
