ความโชคดีของรภีก็คงจะเป็นเที่ยวบินที่สามารถรองรับความต้องการของเราได้ทันทีหลังจากเขารู้เรื่องของภวัตและเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านเพื่อเดินทางมายังจังหวัดเชียงใหม่
การเดินทางด้วยเวลาชั่วโมงกว่าจากเมืองหลวงพร้อมกับรถเช่าที่เขาติดต่อไว้ทันทีตั้งแต่ก่อนขึ้นเครื่อง นั่นทำให้รภีแทบไม่เสียเวลากับอะไรเลยสักนิด ทำให้ตอนนี้เวลาสามทุ่มเศษๆ เขาก็มาอยู่หน้าไร่ของภวัตเป็นที่เรียบร้อย เวลาที่ไม่ดึกเกินไปแบบนี้เขาเชื่อว่าเจ้าของไรยังไม่นอนแน่นอน
“คุณมาหาใครครับ” คนงานที่เดินตรวจความเรียบร้อยหรือเป็นเวรนอนเฝ้าในไร่ได้ยินเสียงแตรรถของรภีก็ลุกมาถามขึ้นทันที
“ฉันมาหานายภวัต” รภีตอบกลับออกไป เพราะถ้าเขาบอกว่ามาหาหงส์หยกคนงานอาจจะไม่รู้จัก แต่ถ้าบอกชื่อภวัตคนงานต้องรู้จักเป็นแน่
“ให้ผมบอกนายว่าคุณชื่ออะไรครับ”
“รภี” รภีตอบออกไปอย่างไม่ปิดบัง เพราะภวัตพาเมียเขามาที่นี่ ถ้าได้ยินชื่อเขาก็ต้องเปิดประตูให้เขาแน่น
