Chapter 9

1751 Words
Chapter 9 Bella Cion I cannot unsee how excited Math to drive his new car. He is smiling ear to ear. Ako naman ay super satisfied na makita siyang masaya. He is kind to me. Not anyone treat me the way he treat me, without faking. He is natural friendly. He is one of those few people who I can breath besides me. "Alam mo ba, hindi kita nakilala kanina..." kwento iya habang nagmamaneho kami. "Akala ko pinsan mo yung magandang babae, ikaw lang pala." And now, I cannot help but to blush the way he compliment me. Such a sweet talker. "Alam mo Math. Feeling ko may masteral degree ka na sa pambobola." Natatawang biro ko sa lalaki na hindi nakapagtatakang sakyan niya. "Doctoral na nga Miss Bella." Biro pabalik niya. We just talk some random stuff while we are driving through their home. Nakarating kami sa isang baranggay. Nakita ko ang cute nilang gate, and behind it is the lovely green garden. Kahit nasa labas pa kami ay kita na mukhang mahilig ang mama ni Math sa mga halaman. Like the gentleman Math. Pinagbuksan nya ako ng pinto and he helped me na makababa. Medyo hirap dahil sa babaihan ang damit ko. Nahiya naman ako dahil mas sanay ako sa mapanlait na tingin ng mga tao sa akin, now, ilang na ilang ako sa mga makalusaw na tingin sa akin ng mga tambay sa kabilang kalsada. "Sino iyang kasama mong chix pare?" sigaw tanong ng lalaki na walang damit at naka cap sa kabilang kalsada, nakatambay sa tindahan. Tumawa lang ang timawa na katabi ko. ''Future ko mga pare." Nag-ayiie naman sila na ikinapula ng aking pisngi. Hindi ko maiwasan na hampasin ng pabebe ang brasa ng lalaki. Napaka talaga, napakapilyo! Binuksan na ni Math ang gate at saka na kami pumasok. Ang ganda ng exterior ng bahay. Halatang simple pero napaka-warm ng family nila. Agad kaming nilapitan ng mama ni Math na si tita Elisse. She had that kind smile on her face, yung parang nakita ko si mama Mary sa personal. Ganoon kaliwanang ang aura niya. "You must be Bella? Lagi kang kin-kwento ng binata ko. And now I know why. Such a beautiful face..." Papuri sa akin ni tita. Ako na ang nahiya. Malay ko kung ano-ano na ang sinasabi ng lalaki na ito. How embarrassing. "Naku tita, baka kung ano-ano na po ang sinasabi nitong si Math a." Nahihiya talaga ako on utmost legit. Maya ka sa akin Math. Arrgh! "No, I think base on his way of telling me. He is being so close to you? So? What's the tea?" Parang sinilaban ang mukha ko sa init. I also know that I am blushing right now. Akala ko ba house tour ito? Bakit parang nasa PDEA ako? "Ma, stop that. Nahihiya na yung bisita ko o." Saway ni Math sa naiinis na tono. But tita Elisse just laugh at saka na kami hinatid sa sala. Their living room is the exact representation of the word simple yet pleasant. I like how vibrant the color of the painted wall, but ain't childish looking. There are set of figurines on a cabinet near of the flat screen television. May couch set sila. I can also smell the baked goodness na marahil ay cupcakes at cookies na bini-bake ni tita sa kusina. Pinaupo muna ako ni Math sa kanilang gray colored couch. It is comfortable, and my eyes are now looking at the things on the wall. Mga pictures, medals and paintings. I also saw the late father's picture ni Math. Hindi na ako magtataka. Good genes run on the very blood of the Davies, magpinsan nga. And to be honest, kahit sabihin ko naman na magkadugo sila. They are not much alike in terms of physiques and attitude. Math is a funny guy. Hindi ako mauubusan ng tawa at haluan mo pa ng pagkaasar kapag kasama ko siya. He is effortless charming guy with his single wink, many girl's might laying on the ground, legs widely spread. Ayaw ko lang sabihin at aminin ito sa kanya. Gosh! I don't want to add up his self narcissistic tendencies. While Cromford is the girl's bad desire. Siya yung tipong mysterious and bad boy that anyone will have both goose up and o****m with his stare- if you are gay or girls. He has a mascular built, like American football jock for real. He is desirable on a darker way. Para siyang mailap na beast na mahirap hanapin, nakaka-challenge din that makes him much more attractive. Obviously, I am one of those pathetic victim guys. Nagpaalam naman siya sa akin. "Bella, akyat muna ako sa kwarto. Just gonna change my clothes. But if you want to watch me strip. My door is not lock. Willing na willing akong pagbigyan ang tulad mong magandang dilag. " He just tried to erotically wink on me. Pero imbes na magnasa ako sa kanya ay nag-init ang ulo ko sa ginawa nito! This p*****t shameless prick! I tried to throw a pillow to him pero nakatakbo na siya. Tawa-tawa pa ang baliw. Malaki talaga ang ambag niya sa mundo kapag kalokohan ang numero unong usapan. Hindi na ako magtataka. Akala ko pa naman ay sobrang hot mysterious niya noong una kaming magkita. He is sending that vibes on me that day. Pero kolokoy pala talaga ang true nature niya. And one of the things that make him liked by me, ay ang pagiging totoo niya sa sarili. He has strong personality, he don't need acknowledgement, fame and so on. He has his own thing na nakakagwapo para sa kanya. Bumaba na nga si Math with his pambahay outfit. He still looks scorching gorgeous if you will just ask me right now. Hulmang parang isang modelo. Just the way he stand and he looks is so perfect. Hindi naman siya nagsisinungaling kapag gwapong-gwapo naman sya sa sarili niya. Ang kaso lang sumosobra ang kahanginan nito. And one thing I notice nang bumaba siya ay may kasama na siyang dalawang kambal na bata. They must be nine to eleven years old. They are relly identical too! Hala, wala na kong masabi sa lahi nila grabe. "Lapit kayo kay ate Bella niyo," sabi ng kuya nila. At first ay nahihiya pa ang kambal na sina Gebra at Stats pero kalaunan ay naging close ko na ang kambal. Specially stats that taken alike on me. Naka upo sa lap ko si Stats at nasa tabi ko naman sa single couch si Gebra. Ang kukulit at bibo nila. So I am entertained with their cuteness and witty personality. "Ate Bella... Bakit po ang ganda niyo kahit gay po kayo? Is this some kind of sorcery?" Si Gebra, kung hindi bata ito ay aakalain kong na impluwensya na ni Math sa pagiging bolero nito. Mahinhin naman akong tumawa. "Same as your cuteness, it runs on our gene." Medyo na off-guard naman ko ng i-kiss ako ni Stat sa aking pisngi. "Will you marry me ate, someday?" tanong ni Stats na ikinabigla namin. Galit na galit naman na sinuway siya ng kuya niya. Kaya ayan, umiyak tuloy yung bata. Ako naman ang nagpatahan. Itong Math na ito, papatulan ba naman yung bata! So mature Math, so mature. At kung may isang bagay ako na nalaman sa magkakapatid na ito. They can ignore an apocalypse basta basketball ang usapan. Tutok na tutok na sila ngayon sa pinapanood nilang sports. And I am not so fan of basketball, with the exception of course kay Cromford. Mantakin mo ba naman na napilitan ako na laging manood ng laban niya sa mga liga. I always cheer him without him knowing it. At dqhil hindi ko na sila matorbo, I decided na tulungan na lamang si tita Elisse sa kusina. Same as the vibe on the living room. The kichen s***h dinning room also flet warm and nice. Everything is perfectly on place. "Oh hija? Bakit ka nandito? I am srry I can't entertain you at hinahabol ko pa ang lunch natin," sabi ni tita habang nasa pini-prepare niya pa rin nakatuon ang atensyon niya. "Can I help you po? Mukhang hindi ko maistorbo yung magkakapatid sa pinapanood nila ng basketball po tita," sabi ko naman. She gave me a warm and motherly smile while handing me an apron. "If you insist hija..." "Ganoon talaga ang magkakapatid na iyon. Them liking that sports ay isa lang sa napakaraming baon na katangian sa kanila ng namayapa na ama nila. Even their cousin, Cromford is a fan of basketball too. Kilala mo ba siya hija? He is also attending the same school as you." Oo naman tita. He is the reason for the teardrops on my handkerchief. " Opo." Maikli naman ang naging sagot ko. Napalagayan ang loob ko kay tita. Base on the way she is speaking. She is smart and very compassionate na tao. A very loving mother for her sons. A very kind person. Marami kaming napagkwentuhan, hanggang sa hindi ko inasahan na may bubuksan siya ng topic na labis kong ikinagulat ano. "My son likes you Bella..." she muttered while chopping the vegetables. "P-po? I think you catch it wrong tita... We are friends po." Kinakabahan naman ako! "Oh hush, I know my son hija. Kung may isang tao man na kayang basahin ang anak ko na parang isang bukas na libro. I am the one, because he came from me..." salaysay ni tita. "S-Sorry po." Ako na ang nahiya. I apologize dahil ayaw kong makasakit. Hindi lahat ng magulang ay tanggap ang tulad ko. "Why are you apologizing for?" she wiped my tears. "May problema ba roon? I can't see any problem with that." "You're not mad with the idea tita?" gulat na tanong ko. "Of course not! I am an open minded person. I even know SOGIE na napaka-importante sa buhay ng mga nasa third gender." I am shock, hindi lahat ng tao ay naiintindihan kami. "At isa pa, wala namang dapat na ika hingi ng tawad sa love. Masaya ako kung masaya na rin ang anak ko Bella. Masarap magmahal at masakit naman kapag hindi ito nakamtan. I support the both of you if that day comes. I'll prepare your wedding." Hala ang advance. Pero masaya ako. Words could not explain my happiness. After we prepare the food ay magana kaming kumain. At sa hapag na ito ay tila ako ang bagong miyembro ng pamilya nila.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD