Chapter 8

1720 Words
Chapter 8 Bella Alleja Cion Sa sobrang sama ng loob ko ay hindi ko maiwasan na magsumbong na parang bata kay Math. Napapailing na lang siya habang inaalo ako. At least, kahit papaano ay nakahanap ako ng kakampi at karamay, at si Math iyon. Because right now, kung wala si Math, I will feel more darker and heavier. I never expected na ganoon ang tingin sa akin ni Cromford, and also to my best friend Mitch. Bakit niya pa kailangan sabaihin iyon? I am so ashamed and furious. I am so betrayed! "Gago talaga yung pinsan ko na iyon. Masyado siyang nasanay sa Amerika na mga pranka ang mga tao. Wala na minsan na filter ang sinasabi niya. I want to apologize on behalf of my cousin. Stop crying Bella," aniya habang inaalo pa ako. Nasa isang park kami at parang picnic labasan session ang nagaganap. ''B-Bakit ikaw ang nagso-sorry. It is Cromford who is so insensitive Math,” Giit ko habang sinisinok pa rin dahil sa kakaiyak. Akala ko ay makapal na ang balat ko sa mga ganito. All this time, I thought immune na ako. Pero iba pala kapag mahal mo na ang sumampal ng katotohanan sa pagmumukha ko ano? He sighed before giving me his sympathetic look. “Knowing Cromford. Hindi nga hihingi ng paumanhin iyon, kaya ako na po ang nagso-sorry sa mahal na prinsesa. Do not worry, kapag nakita ko yung ogag na pinsan ko na iyan. Bibigyan ko siya ng square sa mukha.” “H-huwag naman! Baka sabihin pa niya o ng iba ay maninira ako ng pagkakaibigan ng iba. Ayos na ako na may taong ready to listen sa akin. Wala kasing nakikipagkaibigan sa akin. I do not easily trust others too, people intended to befriend me for the benefits they could gain. At alam ko na iba ka sa kanila.” Seryoso na sabi ko sa lalaki. I do not know if it is real pero iyon nga ay nakita ko pang namula ang pisngi ni Math. Hapon naman na, at medyo pagabi na at nandito uit kami sa baywalk. Natahimik pa kami ng ilang sandal bago ko siya marinig na tumawa na parang may na realize ito. “I can see. Mahal na mahal mo talaga yung pinsan ko ano?” Tanong niya na straight real talk. Tamang tama ako. Sapol na sapol at walang ilag besh. Minsan nga ay napapakanta pa ako ng, bakit nga ba mahal kita, kahit na, may mahal ka ng iba, heto pa rin ako nagmamahal ng tapat sa iyo. ewan ko ba, kahit ang sakit na ng love ko kay Cromford, parang kusa na lang akong nagbibingi bingihan, nagbu bulag bulagan. “I hate myself for loving your cousin Math. Kung alam mo lang kung gaano ako ka eager na ma-fix yung nadarama ko. Kasi pakiramdam ko, ako yung may diperensya e. Minahal ko yung mahal ng best friend ko.” At nagbitiw ako ng mapait na ngiti. Ako naman ay nabigla nang hawakan ni Math ang aking kamay at tumingin na para hinahalukay ang kaluluwa ko. “Do not say it is your fault Bella. Nagmahal ka lang naman. Hindi lang ikaw ang nakadarama niyan. You are not alone. Tutulungan kita hanggang sa abot ng aking makakaya.” Hays, napaka sweet talaga ng lalaki na ito. He is next to the word perfect. Why so kind and gentleman Math? “Thank you Math. I really appreciate you being beside me. Hindi ko na siguro alam kung saan ako tatakbo at sasandal kapag wala ka. You are blessing in disguise.” Ngumisi lang siya habang sumisipol sipol at marahang tinatangay ng hangin ang buhok niya. The light on the sunset makes him more attractive. Parang sun kiss ang kulay ng balat niya. “Ganyan talaga kapag pogi.” Napaikot sa kawalan ang mata ko. Habang tumatagal ay mas lumalala pagiging kapalmuks nito. But to be honest, it is Math charms. Yung pakiramdam na kahit gwapong gwapo siya sa sarili niya, hindi siya mayabang talaga. He is more down to earth. Isa iyon sa mga bagay na nagustuhan ko sa lalaki. As a friend. “Ewan ko sa iyo Math. Meron ka bang gagawin bukas?” Pagbabago ko sa usapan namin. Umarte naman siya na parang gulat na gulat. “Inaaya mo ba ako sa isang date? Ikaw Bella babes ha? Masyado ka palang mabilis. Haha.” Sinamaan ko naman siya ng tingin at pinaghahampas ko siya. “Sumeryoso ka naman Math. Para ka namang ewan e.” Napipika kong saad sa kanya. “Seseryosohin naman kita e, pero sagutin mo muna ako.” Pilyo na sabi nito. Aghh. “Math!” Inis na sigaw ko sa bakulaw. Oo, tama! Kung ang pinsan niya ay gungong. Siya naman ay isang dakilang bakulaw. “Haha, okay ito na nga seryoso na,” aniya sabay punas sa mata, maluha luha siya sa kakatawa dahil sa kagaguhan niya e ano? “Holiday bukas, wala naman akong sideline sa firm since pili lang yung papapasukin at kasama sa mga regular iyon. So yeah, I am free.” Natuwa naman ako. “Gala tayo bukas. And I also want to meet your family.” Exited na ako, at basa na basa ito sa mukha ko. I am always an open book sabi nila. “Ikaw Bella Babes, ang bilis naman. Meet the parents na agad.” Balik simangot na naman ako sa sinabi ng bakulaw na ito. Parang ewan naman kasi Math. “Math, patawa ka kamo.” Asar na talaga ako sa bakulaw na ito. “Seryoso nga, sige puntahan kita bukas tapos sunduin kita.” And now I have plans to spend my weekend. Ang totoo kasi niyan ay inaaya akong lumabas ni Mitch. Pero dahil iniiwasan ko siya ay nakagawa na ako ng dahilan, at um-oo naman siya even though see sounds so upset. Medyo nako konsensya ako sa totoo lang. Pero bakit hindi niya ayain ang boyfriend niya. It is nice that day na umuwi si Taymom mula sa kanyang business trip. May kasama ako sa dinner table habang ibinibigay ni Taymom ang mamahaling dress na ito. “Taymom, you know na hindi ako sanay na magsuot ng ganyan. I like simple clothes.” I justify why I do not like wearing such dress. Does not really suit my style. “Oh hush, you are pretty with dress. Remember when you are just a little young lad? I like dressing you up with the best dress, and it suits you. Hindi ko alam ija why you sudden stop dressing up, and sticking with shirt and jeans.” Parang problematic na sabi ni Taymom. I just remember when I was so young, I like dressing girly outfits, with bright colors like pink and yellow. Bata pa lang ako ay baklang bakla na ako. And now, even though hindi pa tanggap ng lipunan ang mga LGBT members. I identify my self as a woman. Pero na trauma ako noong bata ako, when some boys bullied me. Kaya naman nag stop ako sa pagsusuot ng dress. “And about that guy.” Taymom is now talking about Math na naikwento ko sa kanya. “So you will meet his family?” And the malicious smile plastered on Taymom’s face. “We are just friend Taymom!” I exclaimed. But knowing Taymom’s way of thinking. He likes shipping me with lot of guys. Mukha ba akong pakawala? “What? Wala naman akong sinasabi na masama.” Maangmaangan niya. “Taymom, it’s all written over your face.” Nguso ko. “What is wrong with you having a boyfriend. Nagdadalaga ka na, and I am not getting any younger.” Iniba ko na lang ang usapan namin at baka kung saan na naman tutungo ang usapan natin ate. We ate dinner with laugh and heart content. Kahit wala akong kinilala na biological father. Even though some people think that I am living with not normal family. Nanay ko lesbian, ako bakla na balang araw ay magiging trans. Kinabukasan ay excited na akong gumayak. Math left me a message that he is on the way na. Ako naman ay nagsimula ng maligo sa aking personal bath. Ang hindi ko inaasahan ay kumuha pa ng stylist si Taymom para ayusan ako and insisted na suotin ko itong red summer dress. I look natural Latina. My ancestor side sa mother ko ay mga Spanish. At oo, nagmukha akong tao once more. Mas na emphasize ang feminine beauty ko ng dahil sa pina extension ang buhok ko, with high lights. They also do light make up at kahit masakit ay nalagay nila yung contact lenses sa mata ko. “Satisfied. I am so satisfied my daughter.” Si Taymom habang nakangiti na pumapalakpak. Yung isa sa mga maid namin ay in-inform kami na nandito na ang sundo ko. “Papasukin mo muna siya rito Cristy.” Muwestra ni Taymom. Agad naman akong umangal siyempre. “Taymom! Aalis na kami, baka interrogate mo pa yung lalaki e.” “Alangan naman Bella, hinding hindi ko basta basta ipagkakatiwala ang unica ija ko. I secretly do a background check. I just need a further verification.” Kahit kailan naman talaga. “Tatanda ako ng dalaga sa ginagawa mo Taymom.” Nang makapasok nga si Math ay mukhang hindi ako nakilala. Grineet niya lang si Taymom. “Nasaan po si Bella?” He asked without any idea na nasa harapan na niya ako. “Ijo. Nasa harapan mo na siya.” At pwede ng pasukan ng langaw ang bibig ng lalaki. Ganoon ba kalaki ang changes ko nang inaayusan ako. Hindi nga nakalagpas ang binata sa kamay ni Taymom. He was bombarded with so many questions pero maya maya ay nagkasundo na ang dalawa. They are talking with car models. Bigla ngang may kinuha si Taymom na isang small box at ibinigay kay Math. “Maya mo na buksan iyan kapag nasa parking lot na kayo. Just ensure na makakauwi ng safe ang anak ko. I am giving you my faith ijo.” “Makakaasa po kayo.” I kiss Taymom’s cheeks before bidding my goodbye. Nang nasa parking lot na kami ay binuksan na ni Math ang bos, at naglalaman ito ng susi. The car key of Lamborghini Veneno na nagkakahalaga ng 4.5 million dollars. “Bella, balik natin sa mama mo ito. I cannot accept this.” Kinakabahan na ewan ang lalaki. I just chuckled at pinigilan ito sa tangka niyang pagbalik sa loob. “Taymom will not like kapag binalik mo iyan, it is his welcoming gift. Kaya ikaw, huwag mo ng isipan pa na bumalik sa loob. And I know it is expensive, so what? Pera lang iyan. Kaya tara na.”
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD