Bella Trilogy 1: Bella can be Wicked (Transgender)

Chapter 10

Chapter 10

Bella Alleja Cion

Nakakalungkot lang isipin na kapag enjoy o masaya yung isang araw. It does not last for too long. Parang ang bilis niya lang matapos. But nevertheless ay nag-enjoy ako sa araw na ito. It is not my usual Saturday na nasa bahay lang ako. Nakaka-refresh na may kasamang bata. At siyempre special ito dahil kay Math.

Hinatid niya ako sa bahay, and he thanked me for the car. Ang sabi ko ay makakaabot ito kay Taymom. Agad na sumalubong sa akin si Taymom na nasa tabi ng infinity pool and he is drinking again his favorite wine.

“You look happy ija,” pansin sa akin ni Taymom.

Tumango ako nilapitan si Taymom. I asked one of our kasambahay na ikuha ako ng maiinom. “Sobrang bait nila Taymom. Napaka-welcoming nila.”

I tell my Taymom everything that happens, maliban siyempre sa sinabi ni tita Ellise na may gusto sa akin si Math. Baka wala sa oras na mag-ayos ng engagement party si Taymom. I know how he thinks. Padalos dalos talaga.

We ended up our usual mother and daughter bonding bago matulog. Kinabukasan ay may-text sa akin si Math, inaaya niya akong magsimba. I admit na hindi ako palasimba, kasi ang daming judge mental na tao ang simbahan. They do not like someone or something that against their belief.

Kaya nga nagdalawang isip ako kung sasama ako. Pero napilit ako ng loko. Sabagay, ang Diyos naman ang pupuntahan ko sa simbahan, hindi yung mga taong iba ang nasa isip.

For the first time ay na-conscious ako sa susuotin at itsura ko, knowing na kasama pala namin na magsisimba ang kambal at si tita. It is blessing in disguise na marami akong outfit na nasa walking closet ko na babagay naman sa akin.

I wear a square pants na black and white stripes, tapos ay spaghetti strap na pink na pinatungan ko ng blazer na maong. I wore my expensive high heels na kulay nude at saka na ako nagpaayos sa assistant ni Taymom na marunong mag-ayos.

Hindi maiwasan na punan ako ni Taymom. “Nagdadalaga na talaga ang anak ko. Imagine, you hate these kinds of clothes before, but for the sake of that boy… gusto mong maging presentable.” Namula naman ako.

“I just want to look presentable, nothing else.”

“Then let us burn your old ragged clothes na napakabaduy.” Agad naman akong nagreklamo.

“Taymom, those are my comfort clothes.”

Sakto naman na pagkatapos kong makapagbihis ay nasa labas na sila ng gate. Ako na ang lumabas at saka sinalubong ang kambal at tita Elisse na nasa likod ng car, so ako pala ang tatabi sa driver naming napakabango.

“Ate Bella, ang laki pala ng house niyo. You look like a real princess living in a palace.” Komento ng cute na cute na si Gebra.

I just chuckled. “Thank you, you look like a prince on your shirt also.”

“How about me?” Naka-pout na tanong ni Stats.

“You look handsome too.”

At saka na naman humirit ang katabi ko na isip bata. “How about me?” Si Math.

Hinampas ko naman siya, “Tara na, hindi ka gaganyan. Hindi ka gwapo.”

Natawa naman kaming lahat. I greeted tita Ellise, at tinanong niya ako about sa car na regalo ni Taymom kay Math.

“Isn’t too expensive ija? Masyadong mahal ang ganitong sasakyan just to give as a gift…” Nag-aalalang tanong ni tita. I just smiled.

“Okay lang iyon tita, hindi naman iba sa amin si Math. And Taymom loves spoiling my friends.”

After a few minutes ay nakarating kami sa simbahan. Nakahanap pa kami ng upuan at tabi kami ni Math. He whispered something on my ear.

“You look dazzling,” aniya on his bedroom voice! Jesus! Nasa simabahan kami at ayaw kong mag-isip ng ikakasala ko.

Namumula akong nag-iwas ng tingin sa kanya habang nakangisi ito. “You too...” Iyan na lang ang nasabi ko.

Nagsimula na ang samba, the beautiful harmony of the choir singing, ang amoy ng insenso sa hangin at ang pari na naglalakad papalapit sa altar. The holy homily is about second chance, that everyone deserves it. Para tuloy itong sign na siguro ay si Math na yung second chance ko.

I am still madly into Cromford, and I don’t want to take Math for granted. But the way Math can make me happy and loved. Kaunting tulak na lang ay hindi na Malabo na mahulog ako ng tuluyan. Kaya naman ng maghawak kamay kami sa kantang Our Father ay nakaramdam ako ng ibayong kuryente sa kamay ni Math.

I am blushing nonstop habang iniisip na mayroon na rin akong spark na nadarama sa binata. Hindi siya mahirap mahalin, at bonus na bonus yung ramdam ko na may pagasa ako sa kanya. Hindi na ako mamamangka ng walang kasiguraduhan pa. Na nadarama ko na may assurance.

After the holy mass ay inaya ko sila na pumunta sa charity event na gaganapin sa orphanage na binuo namin ni Taymom. Sadly ay hindi vailable at marami raw gagawin si tita Ellise, pero sasamahan naman ako ng kambal at ni Math.

Before going to the orphanage ay sinamahan ko muna sila at iti-treat sa isang fast food chain. Tuwang-tuwa naman ang kambal at maski si Math, nakakagana talagang kumain kapag hindi ka mag-isa.

“Aren’t you a messy eater?” Biro ko sa kanya dahil may mga sauce pa siya ng spaghetti na kinakain niya sa kanyang pisngi. He tried to wipe his mess pero lalo lang kumalat. Kaya ako na ang nagpresenta na punasan ito.

Parang magnet naman niya na na-attract ang aking mga mata sa kanya. He got one of a hell beautiful chocolate brown shades of eyes. Ngayon ko lang napansin na define ang jaw line niya. His lips look plum and looks kissable too, that makes my lump dry and my heart is pumping heavier than usual.

Napahawak ako sa aking dibdib habang hindi matanggal-taggal ang tinginan namin sa isa’t-isa. Nag-iwas na lang kami ng tingin in a very awkward manner ng pekeng umubo si Stats na masamang tinititigan ang kuya niya.

This is beyond emabarassing, hindi ko alam at parang na-hipnotism ako sa mga titig ni Math. I felt this familiar feeling, unexpectedly.

Matapos ng aming meryenda ay nakarating na rin kami sa wakas sa isang orphanage that I and Taymom build few years ago. We are investing on charities and orphanage, lalo na at napakamalapit ng puso ko sa mga bata. We are also doing scholarship to some young kids on resettlement areas all around the world. Hindi naman namin madadala lahat ng pera namin sa kamatayan. So we decided to spend this money to help the less fortunate people, na sana ay maging daan to change their life.

The Bella Orphanage is one of my first orphanage, mayroon itong around 500 kids na naging victim ng kalupitan ng mundong ito. Some are being miss-threated, iniwan o inabanduna and others are almost human trafficked. Ang daming kayang gawin ng paghahangad. Kahit mga batang walang kamuwang-muwang.

And now is the foundation anniversary ng orphanage at gumawa ako ng events para sa mga bata.

“Sister Mary!” Masayang bati ko sa isa sa mga namamhal ng orphanage na ito.

“Bella, ikaw na ba iyan? Hindi kita nakilala.” May pagkamangha sa boses ni sister, ako naman ay nahiya. Hindi kasi ako sanay na pinupuri ako.

“Nambola pa si Sister, heto nga po pala ang kaibigan ko na si Math at ang kambal po niya na kapatid na si Gebra at Stats.” Nagmano naman yung tatlo.

“Kaawaan kayo ng Diyos, halina kayo sa loob at ipapakilala ko kayo sa mga bata.”

Makikita ang iilan na mga bata sa playground. I just want them to forget their past, their unwanted past. Na wala silang iisipin na iba kundi ang maglaro at mangarap.

Nang makita ako ng mga bata ay nagsilapitan na sila sa akin. They are also studying sa paaralan na ipinagawa ko. I want their future to be the best of the best. Dahil lahat ng mga bata ay deserve ang magandang kinabukasan.

Marami sila pero pilit ko na inaalala ang mga pangalan nila. Ang mga pinaka matagal na rito ay si Robert na nasa 16 na rin at nasa high school. Matalino iyan, and so on. Galak sila na makita ako. Ipinakilala ko naman sa kanila si Math at mukhang tuwang tuwa sila na makakilala ng kaibigan ko. Same as the twins na may mga bago na agad na kalaro.

“Ate Bella, boyfriend mo na b asi kuya Math.” At sabay-sabay pa sila na nag-ayiiee, ang mga batang ito oo.

I just laugh at them. Ang mga batang ito ay hindi ako hinusgahan. They are like my family and escape rope from reality.

Mula sa stage na pinaayos at pina decorate ko ay nagtanghal na ang mga magicians and clowns na kinubha ko para mag-present sa mga bata. Kumuha rin ako ng buffet store para mag-supply ng food sa amin para sa araw na ito.

May mga palaro tulad ng agawan base, patintero at basagan ng palayok at nagbibigay ako ng mga prizes like toys and clothes na branded. Lahat ay masaya, lahat ay may ngiti sa labi.

Pagod akong umupo sa isang monoblock na may ngiti sa labi, tumabi naman sa akin si Math na pawisan din na kakatapos lang makipaglaro sa mga bata.

Inabutan ko siya ng bottled water, and he drink it fast. Kita ko pa sa side view ko ang paggalaw ng kanyang adam’s apple that makes him scorching hot.

“If you do not stop starring, I will melt,” aniya na may pang-aasar sa kanyang boses.

Mataray ko naman siyang inirapan. “Kapal naman ng isa diyan oo. Kunin mo nga itong panyo at punasan mo iyang pawis mo.”

Kinuha niya nga ang panyo pero pinunasan niya ang mukha ko na ikinakilig ko naman. Okay na sana e.

Ang kaso ay naghubad siya ng damit kaya topless na ito at kita ko ang may korteng abs niya, kung saan masaganang tumutulo ang kanyang pawis. At ang panyong ipinamunas niya sa mukha ko ay ipinunas niya rin sa kanyang abs. Hinampas ko naman siya habang mainit init na ang pisngi ko sa ginawa niya. I felt so perverted sa ginawa niya.

“Napakadugyot naman Math!” Kunwari ay inis ako sa ginawa niya. Siya naman ay tawa lang na tawa lang.

Hindi ko naman maiwasang hindi mahawa sa tawa niya.

God, sign na ba ito?

Look