Chapter 14
Changes
Bella Aleja Cion
Isang araw ay napagpasyahan ko na pumunta kila Math. Balak ko silang bisitahin. It is already our semester break, so halos 1 week akong walang class, pero naghahabol pa rin ako ng mga na-miss kong mga lesson.
I already hired a private tutor. His name is Jameson, gwapo ito at iskolar noon. A graduating student. Gwapo ito kung sa gwapo, but he is not the best. He is smart, but he is just the satisfaction for me.
Isang araw nga ay bumisita ako kila Math. Ilang linggo na kasi itong walang paramdam. Walang seen kahit sa DM, wala rin naman na reply sa text ko, call? He is not reachable... Kaya ako na ang nag-insist na makipagkita sa kanya.
I can still remember his address, and thank goodness ay naabutan ko yung kambal at si tita, but they are all busy that time. Nilalabas ang mga sofa, at iilang gamit.
And that time, tita Elisse broke the silence and gave me another heart aching news.
"Pasensya ka na Bella ha? Ako na ang hihingi ng paumanhin sa iyo. Last time kasi ay pumunta siya ng San Diego, ang tito niya kasi ay nag-offer ng trabaho sa kanya roon. Hindi ko naman din alam ang dahilan kung bakit tila nagmamadali itong umalis. Bigla-bigla na lang siyang nag-desisyon. Ang alam ko nga ay ayaw niyang tanggapin ang gusto ni Harold. Pero kalaunan ay bigla na lang itong nag-empake at saka na lumipad. Susunod na lang kami sa kanya, kaya busy kami rito sa mga garage sale ko," sabi ni tita. Her eyes looks apologizing.
I felt numb again, stop for awhile, and thank god ay hindi ako agad na naiyak. But the weight is in unbearable on my heart, inside of eat. Par anga akong kinakapos ng hininga e. I just realize that I lost another friend in a snap.
For a moment and even as fast as a second ay kwinestyon ko ang aking sarili. Like 'Have I done something para umalis siya? Na ni wala man lang isang salita o paalam?' o kaya naman ay hindi ako naging mahalaga sa kanya.
Kasi kung mahalaga ako kay Math, maybe kahit na isang sulat lang ay binigyan niya ako. Sana nagbigay man lang siya ng message na aalis na lang siya.
And really? Sa panahon na kailangan ko siya? I might sound selfish, pero iilan na tao lang ang kaya kong sandalan sa sandali na ito. Aalis pa siya.
"Ay Bella, bago kita lisanin ay ipinapabigay niya pala ito sa iyo..." Ini-abot ni tita sa akin yung susi na regalo ni Taymom sa kanya, kay Math.
Nakatulala ako ng ilang sandali bago mabigat na kinuha ang iniaabot ni tita Elisse sa akin. She apologize again at saka na bumalik sa ginagawa niya.
Mabigat ang puso ko na nilisan ang lugar na iyon. Akala ko pa naman ay kaibigan ko si Math. O baka may nagawa marahil akong isang bagay na hindi niya nagustuhan? Sana naman ay sinabi niya sa akin upang hindi ako nanghuhula ngayon. Ang hirap kasi non. Sobrang hirap na ang bigat bigat na.
Nalaman din ito ni Taymom noong ibinalik ko sa kanya yung susi. At first he is confuse, until nalaman niya nga yung paglisan niya ng walang paalam sa akin. As in na ha o ni ho ay wala. He just disappeared without a freaking trace.
Nagalit si Taymom siyempre, pinaintindi ko na lang. Na maybe may ipinagdadaanan yung tao, just my guess of course. At hiling ko sana na ganun na nga lang. Or maybe he finds an oportunity there... Sana ay huwag niya na lang akong tuluyan na kalimutan. I am afraid with that idea to be honest. Nakakatakot isipin na para lang akong walang halaga sa kanya kung nagkagayon man.
"If you want Bella, I can introduce you on some of our business partner's son and daughter... May mga pagkakaibigan talaga na sa katagalan ay rumurupok." In this time, namimiss ko naman si Mitch. I wish she was here.
"Hindi naman po ganun kadali iyon Taymom. I'll just go on my room. I am tired na po," sabi ko in an exhausted manner. It is true! Nakakapagod na lang mag-isip at maghanap ng dahilan kung bakit walang nagtatagal na kaibigan sa akin.
I believe that I can't pay a real friend. They are precious and more than rare. Kaya nga napakasakit sa tuwing nawawala na lang sila. I lost one, and now the other one fades too.
Because of those things happens ay nag-focus na lang ako sa mga iilang bagay. Una siyempre rito ay ang pag-aaral ko. Taymom always say that I should treasure education. Ito raw yung magiging sandata ko para hindi ako maloko ng kung sino. An educated person cannot be deceived easily.
Kaya nga narito ako sa library sa bahay namin kasama si Jameson. He is helping me to catch up with the recent topics. Jameson is a smart guy, nevertheless gwapo na at malaki rin ang katawan.
Balita ko ay kumukuha raw siya ng Political Science para maging lawyer someday. It is transparent to say that he is smart. Iyon yung na-observe ko while he is tutoring me.
"Mukhang wala ka sa focus Ms. Cion? May gumugulo ba sa isip mo?" he asked. This will be the first time na kinausap niya ako without the presence of academically topics.
"Mukha ba akong hindi ka-kaini-kaibigan?" tanong ko out of nowhere. I am looking blankly at nothingness. I was like an empty shell that time.
He smiled. "Why did you ask? Mukhang mabigat iyan a?" aniya habang inililigpit na namin ang mga paper works ko.
I massage my temple. "No, no. Please don't mind me Jameson. I just asked it randomly."
"Duda ako Ms. Cion. Pakiramdam ko na may mas malalim pang dahilan kaysa roon. Aside from a good tutor, I am also a good listener. You can talk with me that thing..."
Hindi ko naman feel na tsismoso si Jameson or may agenda siya sa mga tinatanong niya. So napakwento ko... He also gave me his sympathy.
"Mabigat nga iyan Ms. Cion. All I can say is friend can be forever in terms of our memories. At huwag ka ng mag-alala. Kung kaibigan ang turing sa iyo noong Math na iyon? He will probably cherish your memories with him."
At matapos nga ng ilang taon? Nagbago na ako ng tuluyan. Just like how a fire forget me into a great kind of spear.
Magmula noong iwan nila ako? Mula noong nahusgahan na ako ng mundo. I started to change whether for good or for worst for other's point if view.
I just realize that, if you are too much kind with other people. Other will end up abusing you in so many ways we could imagine.
From Bella na hindi makabasag pinggan, simple lang, at walang arte sa buhay. I suddenly develop an alter ego where I can be bold and brave also.
I am the new Bella. Lalo pa at noong tumuntong na ako ng tuluyan sa college. A Bella that is sign of power and beauty.
Since then, I wear make ups, branded dress and became fashionable. Naging bitchesa ako in short. Naging isang dahilan doon ay si Cromford. I realize na kung ako yung dating Bella ay panghihinaan ako ng loob sa pagtataboy ni Cromford. But I am new as born.