CHAPTER 2
THIRD PERSON'S POINT OF VIEW
"Let us give a round of appluse for lady Amelia Rivea. The one and only daugther and child of Mr. and Mrs. Rivera," the annoucer proudly say
Inalalayan niya si Amelia maka akyat ng stage. Habang ang kaniyang mga magulang ay nag-aantay lamang sa itaas ng stage. Patuloy ang pagpapalakpak ng mga tao. Mahahalata mo ang mga ngiti at saya ng kaniyang mga magulang.
"We are all gathered here to annouce the one and only heir of Rivera's Corporation Company. Our one and only child, and also our beloved daugther Amelia Rivera," Mr. Rivera proudly says, and look to her daugther happy and proud "If anything happen to us, wala ng ibang mag mamana kung hindi siya, we are here to celebrate the continue of the success of our company and of course the incoming seventeen year old of our daugther," pagpatuloy na sambit ni Mr. Rivera
"Thank you all for coming here tonight, im hope you enjoy the party," Mrs. Rivera said
"Thank you Mr. and Mrs Rivera and also lady Amelia, thank you for joining me here in the stage," the annoucer said. "I hope all the guest enjoy your stay in here in the party," the annoucer continued saying
************************************
"Mr. Rivera your so lucky to have a smart and a young beautiful daugther," Mrs. Dela Cruz said, one of there long bussiness partner.
"We are so blessed to have her," he respond
"I wish i had a child too kahit lalaki man yan o babae. Kaso bago namatay yong asawa ko sa cancer. Hindi man lang niya ako nabuntis o naiwanan ng anak," dismayadong sagot nito
"Bakit hindi ka mag asawa ulit?" pag bibigay idea ni Mr. Rivera sa kaniyang bussiness partner
"Time so flies nagka edad na ako hindi na ko na naisipan pang mag-asawa muli. Meron naman akong dalawang pamangkin na babae sila nalang siguro ang gagawin kong tagapag mana kapag nawala na ako. At sa panahon ngayon busy na ako sa bussiness upang maging successful din ang company ko Mr. Rivera katulad ng company ninyo," with a smile on her face, Mrs. Dela Cruz respond
"Well, good luck for that Mrs. Dela Cruz i hope to see your company's success soon. At sana ang relationship ng company natin ay lalo pa mag grow," Mr. Rivera said, at saka ininom ang baso ng wine na hawak hawak niya.
"Makakaasa ka Mr. Rivera as years will passed by, patuloy pa rin ang relationship ng company natin. At walang magbabago doon magpapatuloy iyon i wont let you be dissapointed don't worry," sambit ni Mrs Dela Cruz "For the relationship of our company, cheers," pagpatuloy na sabi niya, saka itinaas ang glass of wine.
"Hon, lets go to the table," pag-aaya ng asawa ni Mr. Rivera, then she put her hands sa braso ng kaniyang asawa.
Dumeretsyo na sila sa kanilang ready table. Nandoon ang iba't ibang mga kilalang personalidad sa larangan ng business carrer. Marami doon ay matagal na nilang bussiness partner .
"Are you enjoying the party?" Mr. Rivera asked
"Yes,"
"Of course,"
"By the way Mr. Rivera we are renewing our contract to continue our partnership with your company," Mr. Ramirez happy and gladly says
"We well contact our secretary as this party is over to settle the contract for you, thank you for trusting us and our company," Mr. Rivera respond
"Masaya ako at isa kayo sa naging bussiness partner ko para ito sa patuloy na tagumpay natin at ng ating mga kompanya," nakangiting sambit ni Mr. Ramirez
************************************
"Amelia right," sambit ng isang babae na mahahalata mong nasa edad 40's na
"Opo," magalang na tugon ni Amelia
"You're such a beautiful young lady," sabi ng babae, namula naman ang mga pisingi ni Amelia. Halata mo sa mukha niya na natuwa siya sa sinabi ng babae.
"Thank you, maganda ka din naman po," sagot niya pabalik
"Matanda na ako para dyan iha, by the way im Lucia Montenegro im your mothers bestfriend since highschool nandyan ba siya iha?" pagtatanong ni Mrs. Lucia "And you can call me tita Sia," dugtog pa niya
"Opo, nandoon po siya kasama si Daddy at iba pa po nilang bussiness partner," magalang na sagot niya
"Thank you iha," nakangiting sambit Lucia
"Walang anuman po,"
AMELIA RIVERA'S POINT OF VIEW
Itinuro ko sa nagpakilalang bestfriend daw ni mommy kung saan sila naroroon. Hindi ko siya matandaan o talagang matagal na silang hindi nagkikita. Kaya wala akong aalaala sa kaniya at hindi ko siya namumukhaan.
Bakit ko nga ba iyon, prinoproblema? I'll just focus on this party. Napakalakas ng mga awitin at kanta rito. Maraming mga kilalang career woman o career men. Mga sikat na business man o woman, mga galing sa isang asensadong kompanya.
Kilala sa larangan ng negosyo. Isa ang pamilya ko sa kilala at sikat na apelyedo at pangalan sa mundo at industriya ng negosyo. Since i was a kid i was trained how to handle the bussiness well. On how to be a respectable young lady.
My family come this far para bigyan ako ng maganda at maayos na buhay. I wont let them down. As the time passes, nag observe ako kung paano ang attitude ng ibat ibang kilalang tao. Kung paano sila makipag usap sa kapwa nila negosyante. Kung paano sila makitungo, inoobserbahan kung mabuti. Sapagkat gusto ko matuto, upang ipagmalaki ng aking magulang.
"Sorry maam," agad ako nagbalik sa aking wisyo. Hindi sinasadyang maitapon sa akin ng waiter ang glass of wine kaya nabasa ako "Maa-m pa-sensya na p-o ta-la-ga," mautal utal na sambit ng waiter, mahahalata mo sa kaniyang kinakabahan siya. Habang pinupulot ang nababasag na bubog. Itinayo ko siya, sapagkat nasusugatan na siya na mula sa mga maliliit na basag.
"Ayos lang, huwag mo na iyan pulitin. Kmuha ka nalang ng pwede mong gamitin. Pampulot 'dyan tignan mo nasusugatan ka lang," nakangiti kong sambit, agad naman siyang nahiya.
"Maam pasensya na po," agad agad niyang pinunasan ang gown ko ng mapansin niya ang mancha nito na nagmula sa wine. At ang mga tao ay nagsisimula ng magtinginan sa amin. Ang kanilang atensyon ay nabaleng sa amin na animo'y may isang show na nagaganap.
"Ano ka ba, ayos lang sabi ko," pagpapakalma ko sa kaniya "Sige na gamutin mo na sugat mo," pagpapatuloy kong sabi sa kaniya.
"Sorry po maam hindi na po mauulit," sambit niya, nginitian ko na lamang siya. Naka yoko naman siyang umalis, at ang mga guest namin ay nagsimula ng bumalik sa kanilang mga kaniya kaniyang usapan at ginagawa.
Agad agad ko namang natatanaw ang aking mga magulang napaparating rito sa aking direksyon. Mahahalata mo sa kanilang mga mukha ang pag aalala. Halos hindi ko maipinta ang kanila mga expresyon, sapagkat hindi ko maintindihan ang mga mukha nila mga naghahalong emosyon ang meron sa kanila.
"Ayos ka lang ba anak? May masakit ba sayo? Nasugutan ka ba? Okay ka lang ba? Gusto mo----" pinutol ko na ang sasabihin ni mommy and daddy
"Okay lang po ako, hindi po ako sinasadyang matapunan ng wine ng isang staff at nabasag po ang wine glass. Hindi po ako nabasagan ng wine glass, hindi rin po ako sinasadyang matapunan ng wine mommy and daddy kaya okay lang po ako huwag na po kayong magaalala," mahabang pagpapaliwanag ko, upang hindi na sila magaalala pa. Mahahalata mo sa kanilang mukha na medyo nabawasan na ng pag aalala ang kanilang mukha
"Gusto mo ba dalhin ka namin sa ospital?" pagaalalang tanong ng aking ina
"Mom, okay lang po ako wala po akong sugat natapunan lang po ako ng wine," nakangiti kong tugon
"Umuwi na kaya tapos at magpalit ka," pag aanyaya ni Dad
"Sige po,"
Sumakay sila sa kanilang kotse, samatalang ako may pansariling sasakyan din. Ang announcer at ang incharge na sa party ang bahala sa mga guest.
Habang binabaybay namin ang madalim na daan patungo sa aming mansyon. May mga naka van at motor na humarang sa saksakyan ng aking mga magulang.
Kaya agad napahinto ang aming sasakyan. Nang hindi ako nakagalaw sa akin kinakatayuan sa mga sumusunod na nangyari. Pinagbabaril nila ang sinasakyan na akin ina at ama.
Hindi pa sila nakontento pinaril pa nila ang umaagos sa may bandang gas ng sasakyan. Dahilan upang sumabog ang sasakyan na sinasakyan nila.