chapter 37

1122 Words

Agad nagbago ang mukha ni Theo nang mabasa niya ang mensahe na nasa cellphone niya. "Sino iyan?" Tanong na wika ko sa kanya. "W-ala na, wrong sent lang, aalis muna ako. Sa tingin ko mas makabubuti kung wag mo na isipin ang problema na ito. Pumasok kana sa kwarto at magpahinga. May pupuntahan lang ako na importante." "At saan Naman?" "Hindi mo na kailangan malaman pa." "Pasensya na, nakalimutan ko na. Hindi pala kita dapat tinatanong ng ganyang mga bagay." Agad akong tumalikod sa kanya, ngunit mabilis niyang hinawakan ito. "Wag mo masamain ang sinabi ko. Ayoko lang naman na may mangyari masama sayo at sa batang dinadala mo. Kaya mas makabubuti kung magpapahinga ka na lang." Serious lang wika nito. Agad ko binawi ang kamay ko sa kanya at agad na pumasok sa aming silid. Mabil

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD