Victoria’s POV
Ang biyahe pabalik ng Maynila ay mas tahimik kaysa sa inaasahan ko.
Hindi dahil wala kaming gustong sabihin, kundi dahil pareho kaming nag-iipon ng lakas. Habang tinatahak ng sasakyan ang mahabang kalsada mula Batangas, pinagmamasdan ko ang unti-unting pagdami ng mga gusali, ang pagkapal ng trapiko, at ang pagbabalik ng ingay na matagal naming iniwan.
Sa resort, parang kami lang ang umiiral.
Dito, may mundo na naghihintay.
At hindi iyon palaging mabait.
Paminsan-minsan, sumusulyap si Theo sa akin. Isang kamay niya ang nasa manibela, ang isa ay nakapatong sa gitna, malapit sa kamay ko. Hindi niya ako hinahawakan, pero sapat ang distansyang iyon para ipaalala na naroon siya.
“Pagod ka? ” tanong niya nang marahan.
“Hindi,” sagot ko, kahit alam kong kalahati noon ay kasi
