บทที่ 3.2 เหยื่อติดกับแล้ว 2
คนตัวเล็กกว่าถูกเชยคางให้เงยหน้าขึ้นมองเพื่อสบตากัน การทำงานไซด์ไลน์ดูจะแตกต่างจากที่เคยคิดเอาไว้มาก ลูกค้าคนนี้ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตนเองกำลังทำงานเรื่องอย่างว่า เขาปฏิบัติต่อหล่อนราวกับเป็นคนรักกัน
“คุณสวยจนผมละสายตาไปไม่ได้เลย”
เขาหยอดคำหวานมาอีกระลอก แม้ว่าหญิงสาวจะสวยสะดุดตาจริง ๆ แต่ทุกคำที่ชายหนุ่มพูดล้วนเป็นคำพูดที่ไม่ได้มาจากใจ
ก็แค่แผนการตะล่อมเหยื่อไม่ให้ตื่นกลัวจนเกินไปเท่านั้น..
ร่างสูงก้มลงมาจนปลายจมูกคลอเคลียเบา ๆ กับแก้มนวลของเธอ ทุกอย่างเป็นไปด้วยความนุ่มนวล ไม่รีบร้อน อย่างไรเสียเขาก็มีเวลาจัดการลูกแกะตัวนี้ทั้งคืน ค่อยเป็นค่อยไปเพื่อไม่ให้เสียของน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด
“หอมจัง…”
เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างหู ก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงมาแล้วฝังสันจมูกโด่งลงกับซอกคอหอมกรุ่นของจารวี
หล่อนไม่ได้มีความหวาดกลัวอย่างที่ระแวงในตอนแรก ความนุ่มนวลของเควินทลายความกังวลนั้นไปจนหมด เธอเพียงหลับตาพริ้มปล่อยให้อีกฝ่ายได้ไล้สัมผัสไปตามจุดที่เขาต้องการ
ออด…
ชายหนุ่มจำเป็นต้องหยุดการกระทำเอาไว้เพียงเท่านั้นเพราะเสียงออดที่ดังขึ้น ดูเหมือนรูมเซอร์วิสที่สั่งไปจะมาส่งแล้ว เขาเดินไปเปิดประตูให้พนักงานเอาของที่สั่งเข้ามา
จารวีอาศัยจังหวะนี้ยกมือขึ้นจับที่อกข้างซ้ายเพื่อวัดอัตราการเต้นของก้อนเนื้อด้านใน ไม่อยากเชื่อเลยว่ามันจะเต้นแรงขนาดนี้ แถมมันยังไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความหลงใหลที่มีต่อเควินกำลังค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น
เขาเป็นสุภาพบุรุษมากกว่าที่คิด ถ้าคืนนี้เธอสามารถทำให้อีกฝ่ายถูกใจจนเรียกมาใช้บริการอีกได้ก็คงจะดี หล่อนรู้สึกไม่อยากจะรับลูกค้าคนไหนอีก
“เริ่มเลยมั้ยครับ”
เขารินเหล้าใส่แก้วให้กับหล่อนพร้อมเดินเอามาเสิร์ฟให้ถึงที่ คนตัวเล็กรับไปก่อนจะยกขึ้นดื่มอึก ๆ จนหมดแก้ว
เธอหลับตาปี๋ รสชาติของมันขมจนจำไปถึงชาติหน้า แค่แก้วเดียวร่างกายก็ร้อนผ่าวตั้งแต่หัวจรดเท้า ถึงจะยังไม่เข้าใจว่าสาวิตรีให้ใช้วิธีนี้เพื่ออะไรกันแน่ แต่ถ้ามันจะทำให้ค่ำคืนนี้ผ่านไปได้ด้วยดีจริง ๆ ก็มีแต่ต้องทำตามเท่านั้น
“คุณร้อนเหรอ”
“นิดหน่อยค่ะ”
เธอตอบคำถามเขาเมื่อรู้สึกว่าห้องนี้อุณหภูมิเริ่มร้อนขึ้นเรื่อย ๆ จนเธอเผลอเอื้อมมือไปหยิบน้ำแข็งมาถูไถตามซอกคอและเรียวแขนอย่างลืมตัว
ภาพที่เกิดขึ้นในสายตาของเควินตอนนี้ช่างเซ็กซี่เกินจะบรรยาย ปลุกเอามังกรที่กำลังจำศีลของเขาให้ตื่นขึ้น แล้วเด้งผงาดดันเนื้อผ้าออกมาจนแทบจะชี้หน้าอีกฝ่าย!
จารวีจัดการรินเหล้าเองแบบไม่ผสมอะไรแล้วยกดื่มจนหมด สติสัมปชัญญะเริ่มเลื่อนลอยจนแทบไม่รับรู้อะไร เธอเริ่มยิ้มแม้ว่าจะไม่มีเรื่องให้ต้องยิ้มก็ตาม มือเล็กหยิบน้ำแข็งขึ้นมาแล้วใส่ลงไปตรงร่องอกของตนเอง
เธอหันไปหาเควินที่ยังไม่ได้ดื่มเลยสักอึก ด้วยเอาแต่มองอีกฝ่ายอย่างเพลิดเพลิน มองจากนอกโลกยังรู้เลยว่าหญิงสาว ‘เมา’ เป็นที่เรียบร้อย เธอคงจะเป็นพวกคออ่อน เพราะเหล้าที่เขาสั่งมานั้นมีฤทธิ์เบาที่สุดในบรรดาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทั้งหมด
“อยากกินอะไรเย็น ๆ มั้ยคะ”
ไม่ถามเปล่า เธอยังดันอีกฝ่ายให้นั่งลงบนโซฟาก่อนจะขึ้นไปนั่งคร่อมทับเขา บดเบียดกายสาวเข้ากับท่อนลำที่เริ่มแข็งตัว มือใหญ่จับสะโพกของหล่อนเอาไว้แล้วมองจารวีด้วยสายตาพึงพอใจ
“กินอะไรเหรอ”
เขาแกล้งทำเป็นถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ ดวงตาคมมองไปยังก้อนน้ำแข็งตรงร่องอกของหล่อน
“ไม่ใช่ก้อนนี้ค่ะ ตรงนี้ต่างหาก มันเย็นหมดแล้ว”
เธอหยิบเอาก้อนน้ำแข็งออกแล้วโยนทิ้ง เหลือเพียงสองเต้าอวบอิ่มที่โผล่พ้นชุดเดรสขึ้นมาเท่านั้น