บทที่ 12 ผู้ช่วยเลขาคนใหม่ 1
ปัจจุบัน
“วีเคยรู้จักกับท่านประธานมาก่อนเหรอ ถามจริง?”
การะเกดยังไม่หายสงสัยเพราะจากที่เห็นมันชัดเจนมากว่าทั้งสองคนเคยรู้จักกันมาก่อน ทั้งท่าทีและสายตาที่ทั้งคู่มองสบกัน
“แค่เรื่องบังเอิญค่ะ ไม่มีอะไรหรอก”
หล่อนบอกปัดไป ไม่ต้องการบอกเล่าเรื่องราวในอดีตให้ใครได้รับรู้ทั้งนั้น เรื่องของเธอกับเขามันจบลงไปตั้งนานแล้ว
นานเสียจนเธอควรจะลืมไปได้แล้วด้วยซ้ำ…
“มีลับลมคมในแฮะ แต่ไม่เป็นไร พี่ไม่ได้อยากรู้เท่าไหร่ เอาเป็นว่าถ้าวันไหนพร้อมเล่าก็บอกพี่เป็นคนแรกแล้วกันนะ”
“ไม่มีวันนั้นหรอกค่ะ เพราะมันไม่ได้มีเรื่องอะไรให้ต้องจดจำเพื่อเอามาเล่าต่อ ทำงานดีกว่าค่ะ มีอะไรที่วีต้องเรียนรู้บ้างคะ”
หญิงสาวตัดบทไปเลย เธอขยับเก้าอี้เข้าไปใกล้การะเกดเพื่อจะได้เรียนรู้งานจากหล่อนมากขึ้น
คิดไม่ถึงเลยว่า…ทุนการศึกษาที่ได้รับมาตลอดหลายปี จะมาจากบริษัทของเขา..
กริ๊ง…
“ค่ะท่า
