You're my Sunshine

Chapter 19

YOU ARE MY SUNSHINE

written by JellyPM

Chapter 19

"HUWAG mo ako madaan-daan sa mga buntong-hininga mo, Sunny. I am so damn mad at you right now!" gigil na gigil na wika ni Nico kay Sunny. Nakasakay na ang dalawa sa kotse, hindi iniimikan ni Sunny ang binata kaya ang huli ay wala nang ginawa kundi ang sermonan siya.

"Kung wala si Ashton doon baka nabastos na ako ng kaklase ko noong kolehiyo," mahinahon niyang sagot dito habang ang mata ay diretsong nakatingin sa labas ng bintana. "Nakainom na ako, hindi ako maihahatid ni Rose kaya nang mapadaan si Ash ay hindi na ako nagdalawang isip na sumama sa kaniya."

"Damn! That's why I told you to wait for me!" galit na sagot nito.

Hindi niya na ito kinibo. Namayani tuloy ang katahimikan. Hindi siya galit sa binata. Hindi na. Kanina pa naalis ang anumang pagseselos na bumabalot sa kaniya. It is because that she is drunk and she is tired from all the things happened. Ang bigat-bigat pa ng loob niya na umuwi ngayon dahil alam nanaman niya na naroon ang nagpapabebeng buntis.

"Napapansin ko na nagbabago ka sa akin, baby. What's the problem?" mas mahinahon na ngayon ang pagkakasabi ng binata sa kaniya. Maybe Nico has calm down from being angry when he saw me with Ashton.

Hindi naman ganoon katindi ang impact ng suntok ni Nico, hindi rin naman gumanti si Ashton dahil una, nasa daan sila, pangalawa, nakiusap na siya sa binata na huwag ng patulan. Maybe, Ashton was afraid to punch Nico, kasi alam nitong papagitna siya at tatamaan ulit. Umalis na lang itong umiiling-iling.

"Hindi mo na ako madalas kausapin. Kapag kakausapin kita galit ka," patuloy nito sa kaniya. "Baby, are you pregnant?"

Dahan-dahan niya itong nilingon at nginitian ng tipid. "How I wish. Para may special treatment rin ako."

Mataman siyang tinitigan ni Nico, nang wala nang sasabihin ang binata ay binalik uli niya ang tingin sa labas ng bintana.

Malapit na sila sa bahay ng binata nang muli itong magsalita. "Wait, nagseselos ka ba kay Rachelle?"

"Congrats, naisip mo rin pala iyon," Sunny said while smirking.

"Nagseselos ka nga?" natatawa nitong tanong.

"Bakit bawal ba, Nico?" diretso niyang sabi habang hindi niya na napigilan ang luha niya. "Bawal ba magselos ako? Mababaw ba? Nakakatawa ba ito kasi napakababaw?"

Huminto ito sa pagngiti. "Hindi sa ganoon—"

"Hindi sa ganoon? Damn you, Nico! Halos madurog ako kapag ang saya-saya ninyo! Halos mawasak ang puso ko sa t'wing gumaganap na asawa iyang Rachelle na iyan sa iyo. Girlfriend mo ako, nasa iisang bubong tayo pero ang inaalagaan mo ay ibang babae. Inintindi ko iyon kaya itong pag-alis ko ay intindihin mo dahil hindi ko na rin alam kung mahal mo ako," tuloy-tuloy niyang sabi sa binata habang ang luha niya rin ay tuloy-tuloy.

Tahimik na ipinasok ng binata ang kotse sa garahe. Lumabas siya at dire-diretsong pumasok sa bahay, nasa likuran niya lang ang lalaki.

"Baby, let's talk."

Hindi niya ito pinansin at tuloy-tuloy lang siya sa paglalakad. Sa pinto naman ng bahay ng lalaki ay naghihintay si Rachelle sa kanila. Speaking of the devil.

"Late na kayo ng uwi," bungad nito sa kaniya. Pagod niya itong nginitian at nagtuloy-tuloy sa paglalakad kaya ang binalingan naman nito ay si Nico. "Nico, gabi na kumain ka—"

"Sorry, but I have something to tell to my girlfriend," seryoso nitong sabi bago mabilis na sumunod sa kaniya.

"Sunny..." tawag nito sa kaniya.

But Sunny is too tired to talk with him kaya hindi niya ito kinausap hanggang sa tuluyan na siyang nakapasok sa kwarto niya. Pabagsak niyang inihiga ang sarili niya sa malambot na cushion, tapos ay pumikit.

Mayamaya ay narinig na niya ang pagbukas ng pinto ng kwarto niya. Kung pagbabasehan ang amoy at mga yabag nito ay alam niyang si Nico ito.

"Baby.... sorry na."

Hindi pa rin niya ito kinikibo. Hindi siya galit. Siguro ay sama ng loob pero hindi siya galit.

Napamulat siya ng mata nang naramdaman niyang inaalis ni Nico ang mga boots niya.

"You are tired, were you? Ganito ka kapag pagod, e. Matutulog na hindi na mag-aabalang linisin ang sarili."

"Let it be, Nico. Huwag ka nang mag-abala pa."

Pero makulit ang lalaki, inalis pa rin nito ang mga boots niya. Pagkatapos ay tumayo pumunta ng CR para kumuha ng palangganang may lamang tubig at bimpo. Nilinisan siya ng binata.

"Hindi mo na kailangan gawin iyan, Nico," sabi ni Sunny sa binata habang namimili ito ng damit pantulog niya.

"Suotin mo na ito, dali na."

Wala nang nagawa ang dalaga. Sinunod na lang niya ito, magbibihis na sana siya nang maalala na nakatingin sa kaniya ang binata.

"Tumalikod ka magbibihis ako."

"Nakita ko naman na lahat iyan."

Inirapan niya ang binata dahilan oara matawa ito nang bahagya.

"Sorry na kasi, baby. Bati na tayo, please?" maamong sabi ng binata sa kaniya. "Hindi na mauulit! Nako, kahit palayasin ko na iyon dito. Ngayon na rin mismo, mag-hotel na lang siya, kahit isang taong accomodation pa siya! Babayaran ko. Huwag ka lang mawala sa akin,baby."

Hindi niya ito kinikibo. Humiga na lang ang dalaga sa kaniyang kama, nakatalikod sa lalaki. Aaminin niyang konting-konti na lang talaga at wala na ang anumang lungkot na nararamdaman niya.

Bago pa naipikit ni Sunny ang kaniyang mga mata ay naramdaman niyang gumalaw ang kaniyang kama, humiga ang binata sa tabi niya.

"I will sleep here."

"And why? Paano kung hanapin ka ng buntis mong alaga sa labas."

"The hell I care, Sunny," seryoso nitong tugon. "Rachelle and her baby is not that important to me, baby. If losing you is the prize for taking good care of them, then handa akong paalisin sila ngayon huwag lang ikaw ang mawala sa akin."

"Mahal mo ba talaga ako? I mean, alam kong mahal mo ako pero hanggang saan, mahal na mababaw ba o malalim, kasi kahit naman mababaw lang iyan, mag-i-stick ako sa iyo. Handa akong masaktan, aalis ako panandalian pero babalik ako, malalim ang pagmamahal ko sa iyo, Nico. Kaya kung ano lang ang ibibigay mo sa akin, iyon lang naman ang tatanggapin ko."

Umusog ang binata palapit sa kaniya, hinapit siya nito lalo. Damang-dama niya ang bawat mainit nitong paghinga. Amoy na amoy niya ang panlalaki nitong pabango.

"I am only yours, Sunny. My heart only belongs to you, noon hanggang ngayon. Hindi mababaw ang pagmamahal ko sa iyo, ikaw lang ang kilala ng puso ko at patutunayan ko sa iyo iyan mula sa oras na ito hanggang sa pagtanda nating dalawa," buong diin na wika ng binata sa kaniya.

Sinakop ni Nico ang mga labi ni Sunny. Dahan-dahan hanggang sa tumugon na rin ang dalaga sa paghalik ng binata sa kaniya. Naging mapusok, para silang mga uhaw na sanggol. Hanggang sa pareho nilang nararamdaman ang init buhat sa mga kanikanilang mga pagnanasa.

Bumaba ang halik ng binata sa leeg niya habang siya ay nakahawak sa balikat nito. Masyadong nakakabaliw kaysa sa nauna ang nararamdaman ni Sunny. Para siyang nasasabik sa bawat dumadamping labi sa kaniyang katawan. Kailangan niya ng balanse kaya ang balikat ng binata ang dinidiin niya sa sarili niya.

"Nico..."

Mula sa kaniyang leeg ay bumaba ang halik nito sa mga collarbone niya, ang isang kamay nito ay sapo-sapo ang isang dibdib niya. Lalo siyang nahuramentado!

Hindi niya alam kung dulot ba ito ng alak bakit para siyang lalagnatin nang bumaba ang mga labi ng binata sa kaniyang dibdib. Nagpakawala siya nang mahinang mura at isa pang mura nang sakupin din nito ang isa pa niyang dibdib.

Sunny didn't know where are Nico's clothes dahil ngayon ay wala na rin siyang mga saplot. Pareho sila.

"If I knew that we will lead to this, hindi na sana kita binihisan," sabi ng binata sa kaniya sa gitna ng mga halik nito.

"I also didn't know that we will end up on making love, Nico."

Sinakop muli ng binata ang labi ng dalaga. Pareho nilang pinapaligaya ang isa't isa sa kani-kanilang mga paraan.

That night, pinaramdam ni Nico kung gaano niya kamahal at sinasamba ang dalaga. Ramdam na ramdam naman iyon ni Sunny nang ilang beses binanggit ni Nico ang pagmamahal nito sa kaniya habang pareho nilang hinahabol ang kasukdulan.

Pagod, iyon ang nararamdaman ng pareho. Palibahasa'y nakailang ulit sila. Yumakap sa kaniya si Nico.

"Always remember, baby, I love you more than anyone else."

"I love you too, Nico. I really do."

Pumikit ang dalawa na may ngiti sa mga labi. Nasa kalagitnaan ng masarap na pagtulog ang dalawa nang magising si Sunny sa tunog ng kaniyang cellphone.

"Hello,"

"Anak," sabi sa kabilang linya.

"Nay!"

"You need to come here, ngayon na habang wala pang araw."

Kinabahan siya sa pagiging seryoso ng mga magulang niya. Agad niyang tinanong kung nasaan sila. Nang sabihin ng mga ito ang lokasyon ng mga ito at mapagtantong terminal iyon ay kinabahan siya.

Mabilis siyang nagbihis, mahimbing pa rin ang tulog ng binata, bago siya umalis ay kinintalan muna niya ng halik ang binata sa pisngi.

"I'll be back, my love."

Itutuloy.....

A/N: Pasensiya na about the matagal na update, guys. Patapos na po ito, one chapter left na lang!!! Sana po ay suportahan pa rin po ninyo ako sa mga susunod ko pa pong mga istorya gaya nang mainit ninyong pagtugon sa kwento ni Sunny at Nico.