Fantasia Guardians: Northern Continent

[ I'm so sorry~!] Napatingin ako sa taong kasalukuyan ay nakayuko saking harapan. Sino siya? At anong nangyari? As far as I remember, may nahulog saking vase galing sa itaas ng apartment ko and I don't know what happened after that. [ Hindi ko sinasadyang p*****n kayo. Gusto ko lang sanang isummon kayo ng masinsinan pero wala akong choice kundi patayin nalang kayo at dalhin dito ang inyong kaluluwa. ] Ani nito matapos humingi ng tawad. Eh? Ano daw? Patay? Patay na ako?! "OMG! YOU KILLED US?!" Pagalit kong ani pero agad akong napahinto, "Wait, us?" Ngumuso siya sa likuran ko na parang nagtuturo. Sinundan ko naman ito ng tingin at nakita ang isang lalaking nakapamulsa habang nakatingin rin sakin. Maputi ito at matangkad, matipuno rin ang katawan at higit sa lahat, gwapo. Pink lips, well-defined jawline and nose, saka medyo singkit pa ang mata. Oh lala~ ang gwapo. Napahinto ako sa pag-papantasya ko sa kanya ng mapansin kong nakatitig rin ito sakin. Namula ako ng mapagtantong napansin niya ang marumi kong pag-iisip. Naku po~ nakakahiya naman. Kainin na sana ako ng lupa—eh?— oo nga pala nasa ulap pala kami nakatayo. "Ahem, h-hi" bati ko nalang dahil sa tahimik na paligid. Nahihiya pa ako sa pinaggagawa ko 'no. "Hey." Aaahhhhh!!!! Naku po! Nabuntis na yata ako sa boses niya palang! Aaahh!! It's a deep and husky voice, besh. Uuwuu!! My babyloves! [ Namumula mukha mo, Miss ] Napaigtad ako ng may nagsalita at sinabi pa talaga ang obvious ha. Oo, alam kong namumula ako, feel ko dahil ang init ng mukha ko. Umiwas nalang ako ng tingin at nagpeke ng ubo saka tiningnan yung bagong nagsalita. "Uh-uhm...*ehem* Ano ang ibig mong sabihin? Pwede bang pakilinawan?" Let's change the subject at wag tumingin kay babyloves para iwas hiya. Hihihihi. [ Luh~ nagchange ng topi— aray! ] Hindi niya na natapos ang sasabihin niya ng sipain ko ito. Nga pala, the one who gave us an apology is a good-looking teenager but I think otherwise, dahil may aura siyang matagal na nabuhay. Luh~ ano kaya siya? Angel? Spirit? Demon? God? Hmm, ano paba? "You're a god." The man who's behind me stated those words. Not as a question but like, he stated the obvious. Kyaahh!!! Kahit nakatalikod ako ramdam ko pa rin ang kilig. Huhuhu delikado na ako. Hindi na to normal. [ Yes indeed. I am a god. And I'm here to ask for your help. ] Wuwuwu pano na'to? Delikado na ako. Huhuhu. "What kind of help? And how can you make sure we'll help you?" Aaaahhhh!! Stop talking, babyloves. Baka marape na kita sa isip ko— ouch! "Awieee~!" Naluluhang napabalik ako sa katinuan ng may maramdaman akong sumipa sa paa ko. Agad akong lumuhod at hinawakan ang sumasakit kong paa. "Ano bang problema mo tanda? Huhuhu, masakit kaya" [ Makinig ka kasi saka pambawi ko na rin yan sa ginawa mo sakin kanina. ] "Huhuhu ang liit-liit naman ng utak mo. Magpaubaya ka nalang sa nakakabata mo. Isa pa, nakikinig kaya ako." Depensa ko pa sa sarili ko ngunit inirapan lang niya ako. Luh~ attitude ka tanda? Hahaha. "Here." Napatingin ako sa gilid ko ng may nag-abot ng panyo. I look up to see those cold but handsome face. OMG! He's cold yet gentle. Exactly my type. Cool! "A-ahh, thank you." Nanginginig kong kinuha ang panyo at pinahid sa gilid ng mga mata ko. Medyo napaiyak kasi ako kanina sa sakit. "Hmm. So?" He just gave a hum then binalik ang tingin kay tanda. Tumingin na rin ako at naisipang mag-seryoso muna. [ The difference. ] Umirap ulit siya matapos sabihin iyon. Napakunot noo ako sa pagtataka. What difference? [ Anyways, you must abide to my help dahil wala rin naman kayong choice.] He shrug and laugh, maniacally. "You look stupid." Nabulalas ko ng di sinasadya. [ What did you say? ] He glare at me. Ito kasing bibig ko eh. Bad mouth. Bad! "Huh?" Kunwari ay di ko alam ibig niyang sabihin. [ May sinabi ka diba? ] "Nope. Wala. " Binigyan ko siya ng pagtatakang tingin. Buti nalang he stop asking at iwinasiwas ang kanyang kamay.