bc

บ่วงใจร้ายลวงรัก

book_age18+
346
FOLLOW
1K
READ
family
HE
drama
scary
like
intro-logo
Blurb

“พะ…พูดบ้าอะไรของนาย นี่ถอยออกไปเดี๋ยวนี้นะไม่อย่างนั้นฉันจะร้องให้คนช่วยจริงๆ ด้วย” เกิดกลายเป็นเสียงหัวเราะเยาะเบาๆ ที่ดังขึ้น เมื่อสิ้นคำขู่ที่ไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิดของเธอ และนอกจากเขาจะไม่กลัวกันแล้วนั้น ยังเสริมความน่ากลัวให้กันด้วยคำพูดหลังจากนั้นอีกด้วย…

“ต่อให้คุณร้องจนคอแตก คิดเหรอว่าจะมีใครมาช่วย บ้านพักคนงานที่ใกล้ที่สุดห่างจากที่นี่เกือบหกกิโล ถ้ามีใครสักคนคิดไม่ดี อย่างน้อยที่สุด…คุณอาจแค่โดนข่มขืน!” แค่นึกภาพตามในสิ่งที่เขาพูด ขนกายก็ลุกชันขึ้น ยอมรับก็ได้ว่าบางทีเธอก็คิดน้อยไปหน่อย

“กะ…ก็ได้ ฉันยอมกลับก็ได้ พอใจนายรึยัง!”

“ไม่พอ!” ทั้งหมดนี้เขาก็เพียงแต่ต้องการจะสั่งสอนให้คนตรงหน้าได้รู้สำนึก เธอจะต้องได้รับบทเรียนจากเรื่องนี้ไม่มากก็น้อย ต่อไปจะได้ใช้สมองก่อนที่จะคิดทำอะไรไม่เข้าท่าแบบนี้อีก!

“ไอ้กล้าตะวัน! ฉันบอกให้นายถอยออก…ว้าย!” นอกจากจะไม่ยอมถอยตามคำสั่งแล้วนั้น กล้าตะวันยังทำในสิ่งที่ทำให้อีกคนต้องกรีดร้องขึ้นเสียงหลงด้วยการรั้งต้นแขนเรียวเข้าหาอย่างแรง

“แล้วถ้าผมไม่ถอยล่ะ คุณจะ..” ไม่ต้องให้เขาได้กวนประสาทกันอีกรอบ ฝ่ามือน้อยๆ ก็ฟาดลงบนใบหน้าคมเข้มอย่างเต็มแรงก่อนที่ริมฝีปากหนาจะทาบทับลงมาบดขยี้เรียวปากของเธออย่างแรงเพื่อเอาคืนที่เธอกล้าตบหน้าเขา

“อื้อ! ยะ…อย่า!” หญิงสาวพยายามขัดขืนเต็มกำลัง หากแต่เรี่ยวแรงของเธอนั้น มันกลับเทียบไม่ได้เลยสักนิดกับคนตรงหน้าที่มีมากกว่า

“ผมบอกคุณกี่ครั้งแล้ว ว่าบทสรุปของคนที่กล้าลองดีกับผมจะต้องเจอกับอะไร!” คนใจร้ายถอนริมฝีปากออกเพื่อพ่นประโยคนี้ใส่หน้ากัน ก่อนที่เขาจะล็อกใบหน้าของเธอเอาไว้ด้วยสองมือ เพื่อบังคับให้มันแหงนรับจูบหนักๆ ของเขาอีกครั้ง และอีกครั้ง เนิ่นนานจนแข้งขาของเธออ่อนแรง แต่กระนั้นคนบ้าอำนาจก็ไม่คิดที่จะหยุด

คราแรกเขาต้องการเพียงแค่จะสั่งสอน แต่หลังจากนั้นความหอมหวานที่ได้รับ ก็ทำลายทุกความตั้งใจที่เคยมีไปจนหมด

“ยังจะอวดเก่งกับผมอยู่อีกไหม!”

chap-preview
Free preview
บทนำ
บทนำ          เชียงราย ประเทศไทย             “น้าตรีขา หิวจังเลยค่ะ มีอะไรทานบ้างคะ” เสียงหวานที่ดังขึ้นบริเวณหน้าบ้านหลังน้อยท้ายฟาร์ม ส่งผลให้สองแม่ลูกซึ่งกำลังช่วยกันตั้งโต๊ะอาหารเย็นต้องพากันรีบออกมาดู ก่อนจะพบเข้ากับภาพคุณหนูของฟาร์มดวงมณี ฟาร์มโคนมขนาดใหญ่ ซึ่งตอนนี้กำลังยืนส่งยิ้มหวาน  แข่งกับตะวันที่ค่อยๆ ลาลับขอบฟ้าอยู่ไม่ไกล             “ทำไมไม่กินที่บ้านใหญ่” ก่อนจะกลายเป็นเสียงของคนหวงแม่ ที่เอ่ยขึ้นเบาๆ   แต่ถึงกระนั้นก็ยังลอยไปถึงหูของอีกคนเข้าอยู่ดี อินทุอร หรือที่ใครๆ ต่างรู้จักกันดี ในฐานะลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของคุณแรมเดือนกับคุณภานุวัฒน์ สองสามีภรรยาที่ตอนนี้หย่าร้างกันมานานกว่าสามปีกว่าแล้ว โดยที่อินทุอรนั้นอยู่กับพ่อ ส่วนเอกทัศน์ผู้เป็นพี่ชายนั้นอยู่กับแม่  ตามข้อตกลงที่มีไว้ก่อนหย่า              “ก็ฉันอยากกินที่นี่ ได้ใช่ไหมคะน้าตรีขา” เมื่อเห็นชัดแล้วว่าใครบางคน ที่มักจะชอบทำตัวเป็นปรปักษ์กับเธออยู่บ่อยๆ เริ่มทำตัวมีปัญหา  อินทุอร จึงหันไปเข้าทางผู้ใหญ่ ซึ่งก็คือคุณน้าจิตรี แม่ของเขาแทน ด้วยรู้ดีว่าสุดท้ายแล้วไม่ว่าเธอจะทำตัวแสบสันสักแค่ไหน ท่านก็พร้อมที่จะอ้าแขนปกป้องเธอแทบจะทุกครั้ง ซึ่งก็เป็นแบบนี้เสมอ  นับตั้งแต่วันที่พ่อของเธอรับสองแม่ลูกเข้ามาทำงานในฟาร์ม             “เข้ามาก่อนสิคะคุณเรย์ นี่น้ากับตากล้ากำลังจัดโต๊ะเตรียมจะทานข้าวเย็นกันอยู่เลยค่ะ” เด็กสาวยิ้มรับต่อคำตอบ ก่อนเดินตามเจ้าของบ้านเข้าไปด้านในก็ไม่ลืมยักคิ้วให้ ‘คนหวงแม่’ หนึ่งที เป็นการเอาคืนที่เขาพูดไม่เข้าหู              “ตายแล้วคุณเรย์ นี่หน้าไปโดนอะไรมาคะ!” แต่แล้วเมื่อเดินตามคนทั้งสองเข้ามาด้านในบ้าน เสียงร้องตกอกตกใจของนางจิตรีก็ต้องดังขึ้นเข้าอีกหน และไม่เพียงแต่นางเท่านั้นที่สังเกตเห็นรอยแดงบนแก้มของอินทุอร กล้าตะวันเองก็เห็นสังเกตเห็นมันเหมือนกัน และหากเดาไม่ผิด..นี่มันรอยฝ่ามือชัดๆ ที่รู้ก็เพราะเคยโดนอยู่บ่อยๆ และคนที่ทำก็ไม่ใช่ใครอื่นที่ไหนไกลนอกจากคนที่ได้แต่นิ่งเงียบไม่ยอมเปิดปากตอบคำถามที่แม่ของเขาเพิ่งจะถามออกไป             “เรย์ไม่อยากพูดถึงมันค่ะ” เมื่อคนถูกกระทำว่ามาแบบนั้น นางก็จำต้องเงียบเสียงลง แม้สุดท้ายแล้วจะรู้ดี ถึงต้นสายปลายเหตุของความหมางเมินระหว่างเด็กสาวกับผู้เป็นพ่อ ที่หมู่นี้มักจะเกิดขึ้นอยู่บ่อยๆ และเหมือนจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ด้วยสถานะที่เป็นเพียงแค่ลูกจ้าง นางจึงไม่กล้าที่จะออกความคิดเห็นอะไรออกไปมากนัก  เพราะรู้ดีว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์ที่ว่านั้น             เรื่องมันเริ่มต้นที่คุณภานุวัฒน์ ผู้เป็นนายใหญ่ของที่นี่นึกอยากจะมีแม่เลี้ยงให้กับลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน ถึงได้พาวนิดา แม่ม้ายสาวที่มีลูกติดอยู่หนึ่งคน เข้ามาแนะนำให้ทุกคนได้ทำความรู้จัก ในฐานะผู้หญิงที่ท่านกำลังคบหาดูใจกันอยู่  แน่นอนว่าเรื่องในวันนั้นจบลงที่คุณหนูของนางเอาน้ำไล่สาดสองแม่ลูกจนต้องพากันกลับไปแทบไม่ทัน นางยังจำได้ดีถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้น เพราะมันเป็นครั้งแรกที่ผู้เป็นนายลงโทษลูกสาวต่อหน้าคนงานนับร้อยชีวิตด้วยการตี!             หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้นจบลง ก็ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของสองพ่อลูกจะแย่ลงเรื่อยๆ เพราะไม่ว่าใครจะพูดยังไง อินทุอรก็ยังยืนกรานเสียงแข็งเช่นเดิม ว่าเธอไม่ต้องการมีแม่เลี้ยงและผู้หญิงบ้านั่น. ก็ไม่เหมาะสมกับพ่อของเธอแม้แต่นิดเดียว  แต่ไม่ว่าเธอจะแข็งข้อยังไง สุดท้ายผู้เป็นบิดาก็ยังยืนยันคำเดิม ว่าท่านต้องการให้สองแม่ลูกนั่นย้ายเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งที่นี่ เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว เด็กสาวจำต้องยอมรับสภาพอย่างคนไร้ซึ่งทางเลือก และนั่นดูเหมือนจะเป็นทางเลือกที่ผิด เพราะไม่นานหลังจากนั้น ซึ่งก็คือวันนี้ ข่าวร้ายที่เธอไม่นึกอยากให้มันเกิดขึ้น ก็ดันเกิดขึ้นเข้าจนได้..             “น้าวันเขาท้อง เรย์กับแหวนกำลังจะได้เป็นพี่แล้วนะลูก ดีใจไหม” เรื่องสำคัญที่พ่อเอ่ยขึ้น ทำให้เธอไม่อาจทนเฉยได้อีกต่อไป          “มันไม่ใช่น้องของเรย์!” แค่ต้องทนอยู่บ้านเดียวกับปลิงสองแม่ลูกนั่นมันก็มากเกินพอแล้วแต่นี่ยังจะมีมารหัวขนเพิ่มมาอีกหนึ่ง          อย่าได้ฝันเลยว่าเธอจะทน!          อีกอย่างที่ยังนึกสงสัยอยู่ไม่หาย พ่อเธอแก่ขนาดนั้นจะเอาแรงที่ไหนไปทำลูกกัน! ไอ้เด็กที่กำลังจะเกิดมานั่นจะใช่น้องเธอจริงๆ รึเปล่าก็ไม่รู้           “หยุดก้าวร้าวได้แล้วยัยเรย์ แล้วก็รีบขอโทษน้าวันเขาเดี๋ยวนี้!” เพราะนึกอยากจะเอาใจภรรยาใหม่เสียงเข้มถึงได้ตวาดขึ้น ยอมรับว่าเรื่องนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่เรื่องที่เขาไม่สามารถจัดการขั้นเด็ดขาดได้     เพราะฝั่งหนึ่งก็คือภรรยา ขณะที่อีกฝั่งนั้นคือลูกสาว          “ไม่ค่ะ! เรย์ไม่ขอโทษ เพราะเรย์ไม่ได้ทำอะไรผิด คนพวกนี้ต่างหากที่ผิด ผิดที่หวังจับคนรวยๆ แต่โง่อย่างพ่อทำผัว!” สิ้นคำ ใบหน้าอ่อนหวานก็สะบัดไปตามแรงตบด้วยน้ำมือของผู้เป็นพ่อที่ขาดสติจนยั้งใจไว้ไม่ทันแต่ครั้นจะย้อนกลับไปแก้ไข ก็ไม่อาจทำได้          กี่ครั้งแล้วนะ...    ที่พ่อปกป้องคนพวกนั้นด้วยการทำร้ายเธอ! กี่ครั้งแล้ว…ที่ท่านทำให้เธอกลายเป็นตัวตลกต่อหน้าคนอื่น!          เธอได้แต่ถามตัวเองในใจ สายตาที่จ้องมองบิดานั้นเต็มไปด้วยความปวดร้าวอย่างถึงที่สุด ตั้งแต่จำความได้ ท่านไม่เคยลงไม้ลงมือกับเธอเลยสักครั้ง จนกระทั่งสองแม่ลูกนั่นก้าวเข้ามา ทุกอย่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป ไม่เว้นแม้แต่ความรักของท่าน ที่นับวันก็ยิ่งต้องถูกแบ่งไปให้กับคนพวกนั้น คนที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเธอแล้วใยท่านต้องมาบีบบังคับ ให้เธอไปนับญาติด้วยกับพวกมันด้วย!          “หนูเรย์ พ่อขอ...”          “ช่างเถอะค่ะ เรย์เจ็บจนชินแล้ว ในเมื่อไม่ว่าเรย์จะพูดยังไง มันก็คงไปไม่ถึงสติของพ่อ ก็เชิญพ่อมีความสุขกับคนพวกนี้ต่อไปเถอะค่ะ เรย์ขอตัว...” เธอเอ่ยได้เพียงเท่านั้นก็รีบวิ่งหนีออกมาจากบ้าน บ้านที่ตอนนี้มันไม่ได้ให้ความอบอุ่นกับเธอเหมือนเดิมอีกแล้ว 

editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

ชะตาต้องรัก

read
2.9K
bc

มัดใจ'รุ่นพี่วิศวะตัวร้าย

read
5.7K
bc

บอสคนนี้เป็นของเธอนะ

read
2.5K
bc

ใต้ปีกเจ้าพ่อ

read
2.0K
bc

รักนอกพันธสัญญา

read
3.2K
bc

หัวใจของยมฑูตอบอุ่นมากนะ : Grim Reaper and The Warm Heart

read
1.0K
bc

แค้นรักวายุภักษ์

read
1.2K

Scan code to download app

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook