His Wild Love

Chapter Ten

Napasinghap si Xianna nang biglang kunin ni Riel ang dalawa niyang kamay at ipinulupot sa mga leeg nito.

She open her mouth and his tongue enter right away playing inside.

Naramdaman niya rin ang paglalakbay ng mga kamay nito sa kanyang katawan. Particularly sa kanyang beywang and the other hand is seeking inside her shirt.

Bigla ay gusto niyang itulak ang binata when he felt his hands unhook her bra pero tila nawalan siya ng lakas when he gives her a more breath-taking kiss.

Hanggang sa tuluyan na ngang lumaya ang dalawa niyang malulusog na dibdib. And then he felt his warm hands cupped each her mounds.

A moan escape from her throat when he played with her n****e.

"I love you, Xianna."she heard him say when he left her lips and traveled down to her tummy.

She gasped when she felt the cold wind embraces her bare skin as he began to undress her.

Napaliyad siya lalo nang sumubsob ang mukha ng binata sa pagitan ng kanyang dibdib. A tingling sensation went down to her last veins.

Napakagat-labi siya when she felt his tongue went encircling by her one n****e while his hands went caressing the other one. Para siyang maliliyo sa sensasyong pilit na nag-uumalpas sa kaibuturan niya.

Parang may naaalala siya sa eksenang ito. Naging ganito rin kaagresibo ang binata noon during his birthday party back then and they almost made it to the climax kung hindi nga lang siya natauhan. Ang kaiba nga lang ngayon ay siya ang nag-initiate at ang posisyon nila, nakakandong siya sa binata ngayon samantalang nakahiga naman siya noon sa ibabaw ng kama while she was pleased.

"Hmmm..."naging impit niyang ungol nang lumipat na naman ang labi nito sa kanyang dibdib.

Bigla siyang naalarma nang gumapang ang halik nito paitaas patungo sa kanyang leeg. Naalala niya bigla ang sugat na kanyang nalikha sa kabilang bahagi ng kanyang leeg.

Napalunok na lang siya nang mainit na gumapang ang mga labi nito doon.

Sinipsip nito ang bahaging iyon ng kanyang leeg.

Bigla na lang niyang naitulak nang malakas ang binata nang pagapang na sa kabilang bahagi ang mga labi nito na labis din nitong ikinagulat ang kanyang ginawa.

"Xianna!"naiusal nito na nakatitig sa kanya.

"I'm sorry."tanging nasagot niya sa labis na pagkataranta.

"Princess, what's wrong?"nakakunot-noong tanong nito. Akmang babangon na ang binata nang muli ay pigilin niya ito.

And in an instant she just found herself lowering his pants down. Alam niyang nanlalaki ngayon ang mga mata ni Riel sa kanyang ginagawa. Subalit nilunok niya na ang pride. Nanginginig pa ang kanyang mga kamay na ibinaba ang suot nitong boxers.

"Ohh...princess...please..."dinig niyang tila daing nitong pakiusap sa kanya.

She just saw his growing manhood under the dim light inside his room.

Nanginginig ang mga kamay na sinapo niya iyon. It's her first time seeing that huge shaft of a man at di niya malaman ang gagawin. Hindi rin nakaligtas sa kanyang pandinig ang pagsinghap at mahinang ungol na kumawala sa lalamunan ng binata.

"Xianna, you don't have to do this."maya-maya ay wika ni Riel na ngayon ay pinigilan siya.

"N-no..."nauutal niyang sagot while biting her lips.

"My God, princess! Please stop torturing me."bigkas nito na hinila ang dalaga pabagsak sa malapad nitong dibdib and kissed her hungrily. He's really a damn good kisser! Iyon lang masasabi ni Xianna kahit ito lang naman ang tanging lalaking nakahalik sa kanya.

Habol na naman nila pareho ang hininga nang maghiwalay ang kanilang mga labi.

She just felt his sweet embrace as she felt his hands wrapped around her petite body.

Ramdam niya rin ang mabilis na pintig ng puso nito. And she really like hearing the sound of it.

"I have really missed you more than crazy, Xianna. Akala ko, hindi na kita muling mayayakap pa ng ganito kahigpit, ang mahalikan ko ang matatamis mong labi at marinig muli ang maganda mong boses."maya-maya ay litanya nito.

"Totoo ka nga ba ngayon? O baka, isa na naman itong panaginip ?"madamdamin nitong saad.

"Please tell me?"nagsusumamo nitong tanong sa kanya.

Sa halip na sagutin niya ang katanungan nito ay sinalubong niya nang matamis na halik ang maiinit nitong labi habang ang dalawa niyang kamay ay inililis paitaas ang suot nitong t-shirt. Saglit na naghiwalay ang kanilang mga labi upang tuluyan niyang mahubad ang suot na damit ng binata.

"Xianna..."dinig niyang sambit ng binata sa pangalan niya as his lips traveled down to her breasts.

"R-Riel..."anas niya.

"I love you, princess."sa sinabi nito ay napaluha siya. She loves him so much but she can't tell him how she feels dahil ayaw niyang umasa lang ang binata sa kanya. They cannot be together. At iyon ang katotohanang nagsusumiksik sa kanyang isipan.

Hindi na namalayan ni Xianna kung paano nahubad ang panghuli niyang saplot. All she saw now are their both hot naked bodies which dances to the rhythm of love they create.

"Uhmmm..."impit niyang ungol when his tongue enter her core. Mariin siyang napahawak sa unan when he started eating her flower. Hindi niya alam kung saan ibabaling ang kanyang ulo sa napakasarap na sensasyong kanyang nararamdaman.

"Ahhh! R-Riel...."ungol niya when she reach her climax.

Bigla siyang kinabahan when he spread her legs widely. Bigla siyang napakapit sa batok nito.

"We're not yet finish, princess."bulong ng binata sa kanya as he claimed her mouth.

Maya-maya pa ay naramdaman na lang niya ang pagsigid ng kirot sa kanyang kaibuturan.

"Ah! Riel!"nanulas sa kanyang labi nang maramdaman niya ang napakatinding pwersang nagpupumilit na pumasok sa kanya. Bahagya niya ring naitulak ang binata.

"I-I'm sorry, princess."dinig niyang sabi ni Riel sa kanya na tumigil sa pag-indayog at sa halip ay tinaniman siya ng maliliit na halik sa kanyang mukha.

"I don't meant to hurt you, but-"

"J-just go on."sagot niya sa binata.

"Are you sure?"

"Y-yes..ano ba, Riel?"namumula niyang sagot dito.

Dahil sa sinabi niya ay nagpatuloy ang binata. But this time, he entered her more slowly and gently.

"Ughh...princess, you're so...tight."naiusal niya.

"R-Riel..."napakapit siya sa batok nito when his moves become deeper. Pinigilan niya rin ang sarili na mapadaing just to give him pleasure.

"I love you."iyon ang paulit-ulit niyang narinig sa mga labi nito.

...

Kinabukasan ay napabalikwas ng bangon si Riel.

He almost cursed when he realized what just happened last night.

Mabilis niyang sinuot ang kanyang robe at nagmamadaling lumabas sa kanyang silid. Sobrang bilis ng t***k ng kanyang puso habang tumatakbo siya palabas ng bahay.

"Manong, nakita niyo ba si Xianna?"tanong niya sa guwardiya nila.

"Si Xianna po sir? Di ba hindi niyo pa siya natatagpuan hanggang ngayon?"tila nalilito pang sagot ng guwardiya sa kanya. Naihilamos na lang niya ang dalawang palad sa kanyang mukha.

He knew it! Alam niyang aalis at iiwanan na naman siya nito kaya nagpaubaya ito sa kanya kagabi.

Para siyang tangang tumakbo papunta sa likod bahay nila bakasakaling makita pa niya ang dalaga. But it was empty and there was no traces of her.

Nanghihinang napaupo siya sa bench na naroon.

He does not want to let her go, not again this time. Pero muli na naman itong nakawala sa kanya.

His heart aches again.

...

Habang naiiyak si Xianna sa pag-alala sa namagitan nila ni Riel ay pabalyang bumukas ang pintuan ng kanyang silid.

Naalarma agad siya nang masalubong ang galit at nanlilisik na mga mata ng kanyang tiyong.

Agad siyang nilapitan nito at marahas na hinila siya sa kanyang buhok. Napaigik siya sa sakit.

"Saan ka galing? Saan ka nagpunta kagabi, ha?!"bulyaw nito sa kanya.

"Bitiwan niyo po ako, tiyong."pakiusap niya.

Sa halip na bitiwan siya nito ay pabalya siyang itinapon sa ibabaw ng kanyang kama.

Hindi pa siya nakakahuma ay sinalubong na siya

agad ng malakas na sampal. Sunud-sunod na malalakas na sampal ang kanyang natikman rito na nalalasahan na niya ang sariling dugo sa kanyang bibig. Tahimik lang siyang napaiyak at ininda lahat ang sakit na kanyang natanggap. Alam niyang magsasawa rin ito sa ginagawa at iiwanan rin siya.

"Ba't ayaw mong magsalita, ha? Magsalita ka ngayon! Punyeta! Nakuha mo na siguro ang laman ng vault noh?! At ngayon balak mo yung solohin!". Napatawa siya na parang baliw dahil sa sinabi ng kanyang tiyong. Sinabunutan pa siya nito.

"Ano ngayon ang itinawa-tawa mo ha, baliw! Tama ba ang sinabi ko? Nasa 'yo na nga!"galit na sabi ng matanda sa kanya na mas lalo pang hinila ang kanyang buhok.

"Talagang iyon ba ang iniisip mo, tiyong? Kung ganun para saan pa at nandito ako nagpapakahirap sa harapan mo?!"

"Bwisit ka talagang, babae ka! Kung ayaw mong sumunod mapipilitan na akong gawin ang matagal ko ng gusto!"wika nito.

Sumigid na naman ang takot sa kaibuturan niya. Alam niyang halang na ang kaluluwa nito at di niya na mapipigilan pa kung ano man ang binabalak gawin ng kanyang tiyong.

"Sinabi ko ng huwag mong idadamay dito si Riel!"sigaw niya sa pagmumukha nito pero nginisihan lang siya ng matanda.

"Huwag kang mag-alala wala naman siyang kinalaman sa balak kong gawin ngayon. Tumutupad ako sa pangako ko, Xianna."nakangisi pang tugon nito sa kanya.

Nagulat pa siya nang bigla itong maghubad ng pang-itaas sa kanyang harapan at sinunod ang sinturon nito.

"Halika dito. Paligayahin mo ang tiyong mo, Xianna."nakangisi pa rin ito sa kanya na para bang isang hayop na hayok na hayok sa tawag ng laman.

"Bitiwan mo ako!"pagpupumiglas niya rito.

"Huwag kang mag-alala. Pagkatapos nito ay ipakukuha na kita sa mga taong itinuturing mong magulang. Alam kong mahalaga ka sa kanila at makakatanggap ako ng milyon dahil sa'yo. Pero syempre, malamig ka ng bangkay bago pa kita ibigay sa kanila. Magsasawa muna ako sa napakaganda mong katawan."

"Tumigil ka na, tiyong! Huwag mong gawin 'to!"sigaw niya pero sadyang malakas ang matanda kesa sa kanya.

"Huwag kang mag-alala. Masasarapan ka rin naman!"sambit pa nito na hinila ang isa niyang paa at pilit siyang sinisibasib ng halik pero umiwas siya at pinagsusuntok at kinakalmot niya ang matanda.

"Letse ka talagang babae ka! Bakit mo ba ako pinapahirapan!"

"Tigilan mo na ako!"

"Hindi kita titigilan, Xianna hangga't hindi kita nakukuha!"mabalasik nitong saad sa kanya bago niya maramdaman ang malakas na pagsikmura sa kanya ng matanda. Ininda niya ang sakit at pinilit niyang huwag mawalan ng malay.

Hinang-hina na siya at nararamdaman niyang nagagahol ang tiyong niya sa paghuhubad ng suot niyang pantalon.

Kahit nanghihina siya ay nag-ipon siya ng lakas para makuha ang patalim na itinago niya sa ilalim ng kanyang unan.

Nang makuha niya na, ay buong lakas niyang tinadyakan ang matanda na ikinagulat nito.

"Magiging isang malamig na bangkay muna ako bago mo makuha ang gusto mo." wika niya at kasunod nun ay nilaslas niya ang sariling pulso na ikinabigla ng kanyang tiyong.

Dinig niya ang sigawan sa paligid at ang maimpit na sigaw ng kanyang tiyang na tinatawag ang kanyang pangalan bago pa man siya tuluyang lamunin ng kadiliman.

...

"Riel, are you okay?"untag sa kanya ni Elise na ikinalingon niya rito. Narito sila ngayon sa mini office nila sa ospital sa quarter ng mga surgeon.

"Y-yeah."ikling tugon niya rito pero hindi siya ngumiti.

"You look sick."wika pa nito.

"I am."tugon niya.

"It's not what I mean."

"Alam ko."muli ay ikling tugon niya sa dalaga.

"Was it really hard to forget her?"bigla ay tanong nito sa katahimikang namagitan sa kanila.

"How can I? How could I ever forget her when I'm the reason why she's gone."frustrated niya ng sabi.

"Hindi mo 'yon kasalanan, Riel. Walang may kasalanan at dapat sisihin sa nangyari. Siguro dapat matutunan mong-"

"Stop it, Elise!"mariin niyang sabi rito na ikinagulat ng dalaga.

"How could I ever forget her when just last night she was in my arms, Elise! Then, tell me! She's alive and I just got a hold of her last night. And it was not a dream!"

"Pero, p-paano nangyari ."nalilitong tanong nito sa kanya.

"Hindi ko rin alam. Pero alam kong nasa malapit lang siya."

"A-ano na ang balak mong gawin ngayon?"

"I will find her no matter what."

"O-okay."mahinang tugon na lang ni Elise. She knows na kahit ano'ng gawin niya Riel's heart always belongs to Xianna.

...

Ang ingay ng paligid ang nagpagising kay Xianna. Agad na sumalubong sa kanyang paningin ang iilang tao na busy sa pag-e-estima ng kani-kanilang pasyente.

Pilit siyang bumangon pero sumigid ang kirot mula sa kanyang palapulsuhan pati ang pamamanhid sa kanyang katawan.

Muli na naman niyang naramdaman ang pagtutubig sa kanyang mga mata. She pitied herself for what had happened to her. Hanggang sa hindi niya na mapigilan ang mga nagbabadyang luha sa kanyang mga mata nang maalala ang nangyari kung bakit narito siya ngayon sa hospital.

She wanted to escape this misery. She just wanted to end her life but ironically she's still alive.

Kahit na ramdam niya ang sakit ay pilit pa rin siyang bumangon at naupo. Iginala niya ang paningin sa paligid.

Halos manlaki ang kanyang mga mata at muntik nang tumalon ang kanyang puso nang mapagtanto niya kung saang hospital siya ngayon naka-confine. Agad na nagpanic ang kanyang isipan.

She needs to escape again this time. He must not

see him the second time around.Dahil hindi niya na alam kung ano ang gagawin at sasabihin kapag nagtagpo pang muli ang landas nila ni Riel.

"Ano ang ginagawa mo, Xianna?"nagulat pa siya nang marinig ang boses ng kanyang tiyang.

Tinanggal niya kasi ang lahat ng nakakabit sa kanya.

"Kailangan ko ng umalis tiyang. Uuwi na ako."tugon niya.

"Hindi pa pwede. Baka maimpeksyon ang sugat mo."

"Kailangan ko ng umalis bago pa ako makita ni Riel dito."frustration suddenly came out from her throat.

"Pero kailangan ka pang obserbahan ng doktor."giit ng tiyang niya.

"Then why the hell bring me to this hospital!"she suddenly burst out na ikinalingon ng ibang pasyente at mga bantay nila sa kanilang dalawa.

"Ako pa ang sinisisi mo ngayon ha?! Ako ba ang pilit na nagpatiwakal! Hindi! Kaya sisisihin mo iyang sarili mo! Dapat nga magpasalamat ka pang dinala kita ng ospital kung hindi namatay ka na sana."

"Sana hinayaan mo na lang ako, tiyang! Ano ba ang kasalanan ko sa inyo at pinapahirapan niyo ako ng ganito. I just wanted to be with my mom this time. Ayoko ng makita pa ang pagmumukha ng bulok at ulol mong asawa!"she stated. Pero isang malakas na sampal ang dumapo sa kanyang pisngi na mas lalong nagpagulat sa mga taong kasama niya sa general ward.

Ininda niya ang masakit nitong sampal at pinukulan na lang ng matalim na titig ang tiyahin.

"Ilabas mo na ako dito tiyang bago pa man malaman ni Riel na nandito ako ngayon kung ayaw mong mas lalong maging magulo ang lahat." Mahinahon niya ng sabi rito.

"Okay, fine."wika ng ginang na umalis na.

Pagkatalikod nito ay hindi na naman niya napigil ang pagpatak ng mga luha. Her life is really a mess!

"X-Xianna!"napaangat ang kanyang ulo nang marinig ang pamilyar na boses na iyon. Sumikdo ang kaba sa kanyang dibdib when she finally realize who it was.

"E-Elise..."halos bulong na lang na bigkas niya sa hangin. Ito na nga ba ang kinatatakutan niya. Ayaw niya ng makakita pa ng mga taong may koneksyon sa kanyang nakaraan dahil alam niyang it will only leads her back to him.

"I-ikaw nga talaga, Xianna. I...I...thought, imahinasyon ko lang."sabi nito and walked closer to her bed. Napaatras naman siya sa ibabaw ng hospital bed at napasiksik sa may dulo. .

"Sigurado akong matutuwa si Riel kapag nalaman niyang narito ka."anito.

"No!"mabilis niyang tanggi sa ideyang iyon.

Gulat at pagkalito naman ang rumehistro sa mukha ni Elise sa naging reaksiyon ni Xianna sa ideyang iyon. Nababasa niya sa mga mata nito ang mahigpit na pagtutol at nalilito siya kung bakit.

"Please, Elise. Nakikiusap ako sayo."halos nagsusumamo nitong pakiusap sa kanya. Her teary-eyes made her wonder what was really wrong?

"B-but why?"usal na tanong ni Elise kay Xianna. But there conversation was interrupted nang dumating ang tiyahin ni Xianna.

"Discharge ka na kaya pwede ka nang makalabas dito"malamig nitong sabi sa dalaga na hindi man lang pansin si Elise.

Dahil sa narinig ni Xianna ay mabilis pa sa kidlat na bumaba siya sa hospital bed at walang pakialam na tinanggal ang sariling dextrose na nakakabit sa kanya. Hindi na siya naghintay ng nurse na gagawa nun sa kanya. Ang mahalaga sa kanya ngayon ay makalayo na siya bago pa man magkrus muli ang landas nila Riel.

"Xianna, wait!"habol sa kanya ni Elise pero hindi niya nilingon ang babae. Mabilis ang kanyang mga hakbang na nagtungo sa hagdanan nang malaman niyang nasa third floor pala siya ng hospital building. Hindi niya na hinintay pa ang elevator.

...

Samantalang humahangos naman na tumatakbo si Elise patungo sa surgeon's quarter upang puntahan si Riel.

"Elise, what's happening?"salubong ni Riel sa dalaga sa hallway.

"Riel!"sambit nito sabay hila sa kanya.

"May emergency ba, Elise?"litong tanong niya.

"Yes! And I think you were right! Xianna is alive at nandito siya ngayon! Kadi-discharge niya lang!"halos hindi humihinga nitong sabi sa kanya habang hila-hila siya sa kanyang kamay.

"Okay, wait! May tatawagan lang ako."wika niya na huminto sandali at kinuha ang cellphone at may dinayal na numero.

"Please secure all the cameras. She's here and I need to know where she's going next time!"kausap niya sa kabilang linya and ended the call. This time ay mabilis ang kanyang mga hakbang na nagtungo sa parking lot.

Hindi niya na sasayangin pa ang pagkakataong ito na muling makita si Xianna.

He will never let her escape this time! Never!

...

Narito ngayon si Xianna sa balkonahe ng kanyang silid habang malungkot na nakatanaw sa papalubog ng araw. Akala niya kanina ay magtatagpo na sila ni Riel mabuti na lang at naging maagap ang kanyang tiyang at nakalabas agad siya ng ospital.

Hindi na alam ni Xianna kung ano ang gagawin niya ngayon. Alam niyang malapit na siyang matagpuan ni Riel at natatakot siya para rito.

Dapat siguro ay magpakalayu-layo pa siya upang di muna magkrus ang mga landas nila. Siguro mga dalawa o tatlong taon. Sapat na siguro iyon. Mamaya kakausapin niya ang kanyang tiyang tungkol dito.

Suddenly as she was busy about thinking the things she might do after what had happen, she was caught herself amazed by looking the colorful sunset.

Narito siya ngayon sa hideout nila sa isang lumang bahay na Spanish style ang design sa gitna ng kakahuyan.

Maganda ang disenyo ng bahay samahan pa ng malawak na hardin na ginawang parang maze. Subalit pinaglumaan na ng panahon ang bahay kaya tuloy mas nagmukha itong hunted house kesa isang magandang mansiyon.

Habang tinatanaw niya ang paligid mula sa balkonahe ay may pamilyar na larawan ang unti-unting nabuo sa kanyang paningin.

Even seeing his face in her damn imagination made her heart jolts again.

His deep eyes seems to swallow her. She saw the pain and admiration in his eyes at the same time. His lips seems so surreal as he gulped watching her from afar intently.

And then she noticed him walking slowly near the balcony where she is.

And it hit her! Hindi lang pala basta isang imahinasyon ang lahat. Everything is real. He's real! Mas lalo niya pa iyong napagtanto nang makita niya ang tahimik na pagparada ng mga sasakyan sa unahan di kalayuan sa bahay nila at isa-isang lumabas ang mga pulis na sakay.

Sinundot na naman siya ng kaba sa maaaring mangyari. Agad niyang tinungo ang pintuan ng kanyang silid.

Ngayon ay malalaki ang kanyang mga hakbang na tinungo ang kinaroroonan ni Riel.

Her eyes widened when he met her with his warm embrace.

"Why are you-"natahimik siya sa ano pa mang sasabihin when he claimed her mouth hungrily.

His sudden actions caught her offguard. Gusto niya pang namnamin ang halik na iginagawad nito sa kanya but then it was not yet the right time. Ang mahalaga ngayon ay ang kaligtasan ng binata.

"P-paano mo nalaman-"

"Sshh...I still have many ways, Xianna. And I have never give up in finding you."he said as soon as their lips parted.

"Y-you need to go, Riel."utal niyang sabi.

"Yeah, and you need to come with me."mariin naman nitong sabi sa kanya na hinigpitan ang pagkakayapos sa kanya.

"N-no."tanggi niya na pilit kumakawala sa pagkakayapos ng binata.

"I won't leave you here, Xianna! Not again this time."madamdaming nitong saad sa kanya na hinawakan ng mahigpit ang kanyang mga kamay.

"No, Riel! Wala na akong babalikan pa."she argued.

"Why? Ano ba ang nangyayari sa'yo Xianna? How about mom and dad. They are very worried of you." Dahil sa sinabi ng binata ay di na napigilan pa ni Xianna ang nagbabadyang mga luha. Her tears suddenly flows out freely.

"How about me?"dagdag pang tanong nito sa kanya na mas lalo niyang ikinaiyak.

"I...I do not...belong there anymore, Riel. T-This is my life now."garalgal ang boses na tugon niya sa rito.

"No! You don't belong to somewhere else! You only belong to us, you only belong to me, Xianna."he said with full of emotions as he bent down his head looking into her eyes. A glint of tears escaped from his eyes which made her more guilty.

"I...still can't."tugon niya. This time she closed her eyes 'cause she cannot afford meeting his intense gaze.

"I...love you. I have always been loving you 'til now, princess. I have always been missing you, wanting to hold you like this. For the years that you have gone, there's no second in my life that I thought about you."

"Please, Riel...Please, I ask of you."

"What? What do you need? Just tell me anything and I will grant it except asking me to forget about you." Mas lalong bumuhos ang luha niya sa sinabi nito. She was overwhelmed by his love. But she cannot afford to accept it for it will hurt them both in the end.

"I-I'm sorry. I'm so sorry."

"Bakit nagso-sorry ka ngayon? Mas lalo mo lang akong tinatakot ngayon, Xianna."

"Please don't love me. Don't love me anymore, Riel. That's the best thing you could do for the both of us, Riel."

"No! You can't asked me a thing like that, princess."

"Please, Riel. Umalis ka na. Umalis na kayo. Just leave me here. I am fine."sabi niyang pinunasan ang sariling mga luha at pilit na ngumiti sa binata.

"Hindi maaari, Xianna. Isasama na kita ngayon. I won't never let you go this time." The firmness of his voice made her more afraid for the things that might happen.

"Hindi mo sila kilala, Riel. Mapanganib sayo dito kaya umalis ka na. I don't want you to get hurt kaya tumakas ka na bago pa sila dumating."wika niya sa nagsusumamong boses looking in his eyes.

"No. Mas lalong hindi kita pwedeng iwan dito. Look, I just learned that you were hospitalized and you look sick kaya sa ayaw o sa gusto mo isasama kita."he said gripping her hands at hinila na siya ng binata.

"Riel, please. Don't do this."pakiusap niya subalit hindi na siya pinakinggan ni Riel and dragged her away. But they stopped walking when the sudden rush of cars stopped in front of the house. Alam ni Xianna na ang tiyong niya na iyon at ang mga tauhan nito kaya mabilis niyang nahila si Riel patungo sa maze garden ng bahay upang doon ay magkubli.

"Where are we going, Xianna?"litong tanong nito sa kanya.

"Narito na sila kaya hindi ka na magiging ligtas dito, Riel."she said as they walked fastly inside the maze finding their way out at the end.

"Just come with me."sabi nito.

"No, Riel! I won't come with you! Just stay safe and I can handle this!"medyo napataas ang boses niya kaya nagtatakang napahinto ang binata at tiningnan siya.

"Xianna! Bwisit ka! Humanda ka talaga sa akin pag nakita kita?!"dinig nilang pareho na sigaw ng kanyang tiyong at sunud-sunod na putok ng baril ang mas lalong nagpalukso ng mga puso nila.

"Halikana, Riel. You must escape."sabi niya na nagmamadaling hinila ang kamay ng binata and run around the maze.

"Xianna."she heard him calling her name.

"You must escape here and live. Just don't think about me."litanya niya sa binata while they're running away.

Malapit na sila sa dulo ng maze nang biglang huminto si Xianna at lumingon sa kanya.

She's smiling at him but all he could see was sadness in her eyes.

He suddenly grabbed her hand when she is about to let go.

"Please forget about me. I am not worthy of your love, Riel. It will only give you pain and sadness. There's still a lot of woman better than me who is worthy of your love."dinig niyang sabi ng dalaga. With her words it struck him. It struck his heart a million times hearing those words giving up on him. Tears of sadness fell from his eyes. Ayaw niyang sumuko sa dalaga. At mas lalong hinding-hindi niya matatanggap ang pagsuko nito sa kanya. Sobrang hirap at sakit na ang kanyang napagdaanan simula ng mawala ito sa kanya. At ngayon mas lalong ayaw ng tanggapin ng buong sistema niya ang mga sinasabi nito. Letting her go is the most difficult thing for him to do.

"Xianna, please don't do this to me."hirap niyang sabi sa dalaga. Mahigpit siyang humawak sa mga kamay nito. His eyes is full of pleading to not give up on him. Pero nakikita niya ang determinasyon sa mga nito. And it scared him a lot. Ayaw niyang maulit pa ang nangyari noon.