DRSW#38
NAKAUPO si Ysabella sa gitna nang napakaganda at napakalawak na hardin habang nakatanaw sa mga nagtatayugang mga puno sa paligid. Puno rin ng iba't ibang makukulay na mga halaman ang kinaroroonan niya.
Marami ring mga ibon ang naglilipana at tila masayang naghahabulan sa kalawakan. Mga paru-parong masayang nakikikain sa mga magagandang bulaklak.
Matagal na siyang naglilibot sa buong lugar pero hindi pa rin niya makita ang daan pauwi. Miss na miss na niya ang pamilya niya. Ang triplets. Lalong-lalo na ang asawa niya.
Napangiti siya nang maalala niya si Andrew. Ang lalaking bumihag sa napakabata pa niyang puso. Ang lalaking nagbibigay sa kanya ng mga buhay. Ang triplets at ang batang nasa sinapupunan niya.
Napayuko siya at hinaplos-haplos ang maumbok na niyang tiyan.
"Mommy!"
