I Will Try To Fix You

Episode 18

Emerald's P. O. V. 

Everything happens for a reason. Paulit ulit kung iniisip ang laging sinasabi ni Kuya Riley. Pero ngayon I think I had more than enough. 

I didn't bother to take off my clothes. I was sitting under the cold shower but I felt nothing. 

Kinapa ko ang braso ko na may peklat, tinanggal ko ang panyo sa palad ko na hindi parin maampat ang dugo. Tinanggal ko rin ang panyo sa pulso ko at minasahe ang peklat. All bad things happened to me before, replayed like a movie.

Sa lahat nang pinagdaanan ko hindi ko akalain na malalampasan ko ang lahat nang ito. 

Mama, Papa sana proud kayo sa narating ko ngayon. Kasabay nang tubig galing sa shower ang pag-agos nang luha ko. 

Sobrang sakit nang dibdib ko, halos hindi ako makahinga. 

Aaaahhhhhhhh! Humiyaw ako nang humiyaw para maibsan ang sama nang loob ko. Parang may sasabog sa loob kung hindi ko pakakawalan.  Sana sa mga kasunod na pagsubok nakatayo pa rin ako. 

"Ehra!" Kinakatok ni Charlie ang pinto nang banyo. 

Hindi ko pala nailock ang pinto. 

"What the f*ck!" Pinatay niya ang shower. 

 "You want to get sick?" Inalalayan niya akong tumayo. 

I was shaking maybe because of the cold or because  of what happened today. 

"God" Hinawi ni Charlie ang mga sabog na buhok sa mukha ko saka niya hinawakan ito,  at least may naramdaman akong init kahit papaano. 

"Be strong,  I know you can do it!" Pinatong niya ang noo niya sa noo ko. 

"Kaibigan mo siya?" Panigurado ko. 

"Uhm". 

"Naniniwala ka sa sinabi niya?" Umiling siya. 

"I'll ask Cathy to help you, then we will go to the hospital". 

"No need kaya ko na." bahagya ko siyang tinulak. 

"Here" inabot niya ang tuwalya at mga gamit ko. 

"I'll be outside."

I'm too tired to say even a single word.  Tumango lang ako. 

Pagkatapos namin magpunta nang ospital, para parin akong lutang. 

"Saan tayo?" Tinatanong na pala ako ni Charlie pero wala akong may narinig. 

Nakatingin ako sa kawalan, sana panaginip lang ang lahat nang ito. Pinikit ko ang mata ko. Baka sakaling pagdilat ko nasa ibang mundo na ako. Kung saan burado na ang alaala ko,  mabubura ang lahat nang masamang karanasan ko. 

"Ehra". Niyugyog niya ako. Umungol lang ako. 

"Saan kita ihahatid?" Tanong niya. 

"Kahit saan basta huwag lang sa condo ni Kuya Rile".. Bumuntong hininga siya. 

"Why?"

"Kapag nakita niya akong ganito mas pipiliin niya na huwag umalis dahil sa akin." Nakapikit pa rin akong sumagot. 

"Paano kung magdecide siya na huwag na ituloy ang balak niyang pag-alis?”

"No, kailangan niya umalis. Kailangan niya rin maging masaya. If it's me holding him back, I won't allow it."

"I am overwhelmed,  being his priority, pero kung nagtitiis lang siya for me to be happy hindi ako papayag." 

"He sacrificed enough for me, it's  now the time for him to find his happiness". 

Mahabang katahimikan ulit ang namagitan sa amin. 

Hanggang nakarating kami sa condo niya. 

"Wala pang gamit pambabae dito, pwede mo pagtiyagaan ang damit ko. Bukas na bukas magpapalagay ako nang katulad sa condo ni Riley." Inikot ko ang paningin sa kabuuan ng unit. Masinop naman. 

"Yeah, you should. Dahil siguradong maraming babae ang gustong magstay dito." 

Bumuntong hininga muna siya. 

"Would you allow it?" Sabi niya. 

"Bakit naman hindi?".  Natawa siya I love him when he is laughing.. What?  I love him? Erase, erase,  erase!

"Then why are you blushing". Tinalikuran ko nalang siya. Kesa mabuking pa ako. 

Nagbihis muna ako. Mukhang bestida ko na ang damit niya. Paglabas ko nasa pinto siya naghihintay. Nilampasan ko nalang siya. 

"Wanna eat? Hindi kapa kumakain simula kanina". Tanong niya habang nakasunod sa akin. 

"No, salamat. Gusto ko magpahinga. You should eat. Hindi ka rin kumain tulad ko. Pasensiya na sa abala ko sa iyo. Uwi din agad ako bukas."

Pumunta ako sa living room may mahabang sofa kasi doon. Gusto kung iunat ang binti ko. 

"Stay in my room." Alok niya pero hindi na ako umimik.

Baka humaba pa ang usapan namin hindi ako komportable kapag magkalapit kami para akong aatakihin, hindi normal ang  t***k nang puso ko.  

Dumapa ako, naghanap nang komportableng lugar para sa palad ko na sumasakit. Dahil sa pagod mabilis akong hinila nang antok. 

Namalayan ko na lang may humahalik sa ulo ko. Gawain ni Kuya Riley kaya kahit hindi ko idilat ang mata alam kong siya iyon. 

"Kuya." Walang sagot. 

"Kuya tinanggal ko ang panyo kanina nakalimutan ko kung saan ko nailapag talian mo ulit Kuya please."

Inangat niya ang kaliwang kamay ko. Minasahe ang peklat, remembrance nang kahinaan ko noon, kung saan mas pinili kong sumuko kaysa lumaban.

Kaya ako lagi nakasuot nang bangle o kaya ay takpan ko nang panyo. 

Hinalikan niya ang pulso ko. Hindi ko alam kung panaginip o totoo ang nangyayari. 

"Kuya, kapag umalis ka kailangan tulog ako ha?  Saka huwag mo ipaalam sa akin ang eksaktong oras at petsa nang pag-alis mo."

"At huwag kang tatawag sa akin maliban na lang kung handa ka nang bumalik dito."

"Huwag kang mag-alala sa akin Kuya, kaya ko na mag-isa. Take your time. Pero huwag naman masyadong matagal alam mo naman ako masyadong mainipin."

"Saka sana pagbalik mo mag-asawa kana, mahirap maging matandang binata."

………………………………….…

Maaga akong nagising,  nakaramdan ako nang gutom. Pagbangon ko, nagulat ako hindi ito ang kwarto ko! Bigla akong napatayo at naitukod ko ang kanang kamay. 

"Aahhhray ko!" Saka ko naalala may sugat pala ako. 

Pumasok muna ako nang banyo para maghilamos at magtoothbrush. Hindi ko kayang talian ang buhok ko kaya nagsuklay lang ako.  Asan kaya ang kapatid ni Kuya Riley? 

Pagkatapos ko lumabas na ulit ako, hinanap ko muna si Charlie, at doon ko siya natagpuan sa hinigaan ko kagabi. 

Kawawa naman sa laki niya halos hindi siya nagkasya sa sofa. Bumalik muna ako nang kwarto para kumuha nang kumot saka ko siya kinumutan. 

Pumunta ako nang kusina. Naghanap nang pwedeng maihanda sa almusal. Puro itlog. prutas, fresh milk at Juice ang laman nang ref. Buti na lang may bacon sa freezer. 

Ginala ko ang mata sa paligid. Kompleto ang gamit. At hindi pa nagagamit maliban sa microwave at coffee maker. 

Para saan naman ang mga ito sigurado naman ako na hindi siya nagluluto kasi hindi pa nagagamit. 

Nangialam na ako, pinagbubuksan ko na lahat nang cabinet. At doon may nakita akong instant noodles, pasta, may kape, may pancake mix.

Bumalik ako sa ref, I checked if there is maple syrup or honey. 

And there I found both. So I decided to make pancakes at mayroon din siyang butter spray. 

Nahirapan ako sa ginagawa, dahil hindi ko magamit ang kanang kamay ko. Halos fifteen minutes na ang nakalipas hindi pa ako tapos. Dapat nag instant noodles nalang ako eh.. 

Nag  video call ako kay Kuya Riley.  Ang tagal bago niya sagutin. 

"Good morning sleepy head! Mukhang may hangover ka ha? " He is inside the blanket and it's mine! Oh My God! 

"Kuya, Kuya,  get your ass off my bed right now! As in right now!" Sigaw ko. 

 Nagising na pala si Charlie.. 

"Ehra what happened?" Kakatapos niyang maligo. 

"I'm talking to this heartless man a. k. a your brother".  Sabi ko. Tiningnan niya ang screen nang phone ko. 

"Why so loud Angel? Gusto ko pang matulog." Tinatamad niyang sabi. 

"Kuya, I hate you.. Ano nalang iisipin nang Captain Oppa ko diyan?" oppa ang tawag ko kay Hyun Bin. Fifteen palang ako mahal ko na siya. Este crush ko na siya. 

Tumawa lang siya. Saka tinutok ang camera sa poster ni Captain Oppa. 

"Captain Oppa okay lang naman sa iyo diba. Hindi naman tayo talo eh".. Sinakyan niya rin ang kalokohan ko. 

Akmang aalis si Charlie pinigilan ko ang braso niya. Pero binitawan ko rin agad. 

"Please help me, I'm  starving but my right hand is useless.".. Pakiusap ko. 

"Kuya babalikan kita mamaya, you'll pay for this. I swear!"

"Hindi ka nagkamali nang taong nilapitan Angel,  expert iyan si Kuya sa paggawa nang pancake dahil buong buhay niya sa America pancakes lang kinakain niya." Saka tumawa nang nakakaloko. 

"That's too harsh my dear  brother".  Sabi niya habang nagpapainit nang kawali.  Why are you sooo gwapo today? Naisip ko.Dagdag pa ang bagong ligo niyang amoy. 

"Take some ibuprofen Kuya it is good for hungover".  Kumaway lang ako. 

Ganoon din siya sumenyas lang siya nang okay. 

Nang malapit nang makatapos si Charlie gumawa ako nang dalawang tasa ng kape. Isa-isa kong nilagay sa lamesa. 

Nang maihain na niya ang pancake napataas ang kilay ko. 

"What can you say?" 

Nginitian ko lang siya. 

"A for an effort, the presentation is impressive." May sliced strawberry sa ibabaw at may nakakalat na blueberry sa gilid. 

Naghiwa siya at tinusok nang tinidor. 

"Here, taste it". Inabot ko. 

"How's it?" Tanong niya. 

"Uuhhmmmn, it tastes just like the other pancakes I had before." He is disappointed. 

Natawa ako sa itsura niya. 

"Bakit? Kailangan pa ba ang opinion nang kakain eh instant pancake mix ang ginawa mo. Saka akin na nga,  gutom na ako pwede na rin to pagtiyagaan." Pang aasar ko. 

Umiling siya, hindi ko alam kung ano tumatakbo sa utak niya.  

Dahil kaliwang kamay ang gamit ko, hindi maiwasan na may kumalat na syrup sa gilid nang bibig ko. I didn't bother to wipe it,  I lick it. 

"Ehra don't do that in front of the other guys, you're in big trouble." Inis niyang sabi. 

"Ang alin ba?".  Humigop ako nang kape. 

"Never mind." Tumayo siya. 

"Ayaw mong kumain? It tastes good". Umupo siya ulit. 

"Are you sure?"

"Yeah." Ngumiti siya. 

Pagkatapos namin kumain pinasok niya sa dishwasher ang mga ginamit namin. 

Nilapitan ko siya. 

"Alam mo hindi importante na kapag may binigay ka sa iba magugustuhan nila or hindi, depende nasa tumanggap iyon."

"Katulad ko, I should be grateful dahil gutom ako binigyan mo'ko nang pagkain. I should've thanked you for that. But it seems like my opinion matters to you so I test your patience. And you failed. " tinapik ko ang balikat niya. 

"Bihis lang ako para makauwi na rin." Sabay alis. 

"You can stay here longer if you want". Sumunod pala siya sa akin. 

"Hindi na nakahiya na saka malaking abala pa para sa iyo. Baka may mga lakad ka na importante." 

"Halika ka sa room ko". Yaya niya. Kumunot ang noo ko. 

"Huwag kang mag-alala, wala akong gagawin sa iyo. Unless you want me to." Kumindat siya. 

Kung maputi siguro ako mukha na akong apple mango sa pula nang pisngi. 

Pagpasok namin binuksan niya ang pinto malapit sa banyo, walk in closet ito. Binuksan niya lahat nang pinto ng cabinet sa kaliwa. 

Tumambad sa akin ang lahat nang klaseng damit pambabae. Dress, skirts blouses. Pati underwear  and shoes. 

"Kailan mo pinadala ito?". Nagtataka kong tanong. 

"Kagabi". Sagot niya nakasandal sa hamba nang pinto. 

No wonder ganun kabilis dahil damit nila ito. 

"You choose". 

"Hindi ako nagsusuot nang mga ganito." 

"It will look good on you". Pilit niya. 

Sa bandang dulo may nakita akong mga skinny jeans and jackets. Looking for my size, I  was amazed. all of them have the same size. My size! 

Kumuha ako, pero walang mga t-shirts. Pumunta ako sa kabilang cabinet, andoon mga damit niya. 

Kumuha ako nang isang T-shirt. 

"Pwede na ito, but I need your help"..  

"Malaki masyado iyan para sa'yo."

"I know, that's why I need your help". 

"From the bottom up until here in the middle, please cut it vertically, both sides, front and back." Tinitingnan ko siya habang sinusunod ang instructions ko. 

Sh*t that biceps of him! Nakakadistruct, bakat na bakat sa manggas nang suot niya. 

 Tumikhim ako. 

"Ok na yan. Salamat. Ligo lang ako." 

"Baka gusto mo paliguan din kita?" Sinundan pa ako sa pinto. 

Dali dali akong pumasok at binagsak ang pinto. Sapo ko ang dibdib ko. 

"Ouch!" Sigaw niya. O. M. G! Binuksan ko ulit. Naipit ko yata. 

"Are you hurt?" Pag-alala ko. 

Tumawa siya. 

"You need my help?" Pang- aasar niya. 

Sinara ko ulit nang mas malakas kaysa kanina ang pinto. 

"I hate you!" Sigaw ko. Tawa lang ang sinagot niya. 

Halos isang oras ako sa loob dahil nahirapan akong magsuot nang damit. 

Paglabas ko, nakabihis na si Charlie. 

"Pakibuhol naman hindi ko kaya, gawin mong ribbon ito lang nagpatagal sa akin eh." Pinatali ko ang ginupit niya kanina. 

Sinipat niya muna ako. 

"You can not go wearing this. 

Nakalabas ang pusod mo!" Seryoso ang mukha niya. 

Nginitian ko siya. 

"No doubt magkapatid nga kayo ni Kuya Riley.I have my jacket, don't worry". 

Umupo ako sa tabi niya para magsuot nang rubber shoes.  

"Kahit na". Tutol niya. 

 Nilapit ko sa kanya ang paa ko para ipabuhol ang sintas. Ginawa niya rin agad. 

"What's wrong with this? Doon lang ako sa bahay ni Ate Leia. Papalitan ko rin pag dating doon." Sabay tayo papuntang pinto. 

"Sumunod ka nalang". Hinawakan niya ang braso ko. Hinarap ko siya. 

"Ano ba kasi ang gusto mo? Damit naman ito ah?" 

"Gusto mo hubarin ko 'tong damit tapos jacket nalang at bra ang matitira? Sabihin mo at gagawin ko" Inis kong sabi. 

Umiling siya. Lumapit sa akin. Niyakap ako. You know you're right hindi nga ako pasensyoso. 

Pinatong niya ang baba sa ulo. Nakaharang ang mga braso ko sa dibdib niya. I froze. I can't explain what I'm feeling right now. Para akong kinikiliti sa tiyan. 

"Can't you stay here forever?" Umiling lang ako, wala akong lakas magsalita. 

Tumingala ako. His eyes met mine. 

Bumaba ang mukha niya. Is he going to kiss me? What should I do? Automatically my eyes shut like they have their own mind. Anticipating what might gonna happened next. 

Then finally his hot, soft lips landed on mine. It was gentle at first,but not much later, he's like a hungry baby holding his feeding bottle like any moment somebody else wants to take it away from him.

  Since I don't know how to respond, he's guiding me, he bit my lower lip,  

I gasped,

  and his tongue made his way inside my mouth. 

He is sucking my tongue up until he is satisfied. He was kissing me gently again before he stopped. 

I can only hear my own  heartbeat. 

Ganito pala ang feeling nang mahalikan? 

"Daan tayo nang ospital para malinisan ulit ang kamay mo. Saka kita ihahatid sa bahay nila Greg." Tumango lang ako sa sinabi niya.