CHAPTER ONE:Blood of the Past

1145 Words
CHAPTER 1: The Blood of the Past (Past) Pamilyang puno ng ngiti at tawa. Kulitan ng walang katapusan. Sa bawat sikat ng araw ay saksi nito ang ngiti ng bata kasama ang kaniyang mga magulang. Sa isang parke kong saan merong magandang tanawin na siyang mabentang daluyan ng bawat tao dahil sa napakagandang sikat ng araw kasabay ang berdeng kapatagan na siyang mas ikinaganda nito. Habang naghahanda si Olivia ng kanilang merienda kasama ang kanilang katulong ay walang tigil naman na naglalaro ang mag ama. Ngiting abot langit na kanyang naramdaman dahil sa muli ay nabigyan nila ang kaisa – isang unica hijang anak ng oras pagkatapos ng sunod sunod na trabaho sa kanilang sariling Negosyo at problemang minsan ng sinubok ng kanilang pamilya. “Hon, tama na muna yan, oras na para kumain. Baka gutom na yang anak mo sa kakalaro.” tawag ng babae sa malambing na boses. “Mommy, can you give us more time? Nag e enjoy pa kami ni Daddy eh” sagot ng bata. “Baby you need to rest muna, Okay? Ano ang palaging sinasabi ni Mommy every meal?” – INA “Don’t let the food wait you because Papa God will be angry” innosenteng sagot ng bata sa ina. “Then let’s eat because food is waiting” masayang sagot ng ina Lumapit ang bata sa ina habang hingal na hingal sa kakalaro sabay yakap na siyang agad naman pinunasan ng kaniyang ina ang mukha at likod ng bata. Masayang kumain ang buong pamilya na siyang walang katapusang tawa at halakhak nang biglang nakarinig ang lahat ng sunod sunod na putok sa parte nag kanilang inuupuan. “Bogsh!.....!” taong nagsitakbuhan sa buong parke ng marinig ang putok ng baril. Limang bodyguard na siyang nakahiga at duguan habang ang tatlo ay nakipagsabayan sa putok upang protektahan ang pamilyang Monteverde. Dahil sa hindi inaasahang pangyayari ay agad ipinotektahan ni Fernando ang kaniyang mag ina at inilayo sa trahedyang hindi inaasahan. “Pasok sa kotse dali!” sigaw nito habang sila ay hinahabol ng dalawang armadong lalaki na di kilala kung sino na merong mga baril na hawak at maskarang suot. “Sir, umalis na po kayo kami na ang bahala dito” sigaw ng isang bodyguard na pomoprotekta sa lalaking si Fernando “Mommy…. Daddy……ano po nangyayari” iyak ng bata habang yakap ng ina. “Fernaandooo!” sigaw na gulat ng asawa ng makita niya ang pagtama ng baril sa likod ng kaniyang asawa. Kaya mabilis itong lumapit sa kotse at ipinasok ang bata sa loob kasama ang katulong. Iniwan ng babae ang bata at katulong sa loob. Mabilis na hinablot at at kinuha ng babae ang baril na nakatago sa kanyang sariling bag at ito ay pinaputokan ng paulit – ulit ang kalaban habang walang tigil naman kakaiyak ang bata dahil sa malakas na putukan. “Mommy.....Mommy!....Daddy…..! Daddy!...........” sigaw ng bata habang ito ay umiiyak. “Baby, tahan na, nandito na si yaya” kaba na sabi ng yaya sa bata upang siya’y tumahimik sapagkat hanap – hanap nito ang kaniyang magulang kung saan walang kaalam alam sa nangyayari. Walang tigil na sigawan at takbuhan ng mga tao sa paligid ng parke dahil sa gulong hindi inaasahan. Mga sugatan na siyang nakahandusay dahil sa tama ng bala. “Bogsh………………! Bogsshhhh……………..! Bogggssssh…………..” tatlong huling putok. Huling rinig ng walang kamuwang - muwang bata habang ito ay walang tigil sa kakaiyak sa loob ng kotse kasama ang kaniyang yaya na puno ng takot at kaba. Panginginig ng katawan na siyang hindi makapag – salita dahil sa traumang kaniyang nasaksihan. “Wewew! Wewew! Wewew! Wewew!........................................” “Mommy………….. Daddy………..Mommy…………. Daddy……………” (End of the Past) Present “Mommy…..Daddy…….!” Third POV. “Hija, Sandra, Anak? Gising at ikaw ay nanaginip” pilit na pag gising ng matandang babae sa higaan ng dalagitang si sandra.Nang makagising at maalimpungatan ang dalagita ay agad niyang niyakap ang matandang babae ng ito ay makabalik sa kanyang sarili subalit patuloy parin ang paglabas ng kaniyang luha nap uno ng sakit dahil sa panaginip. “Sandali at ipagkukuha kita ng mainit na tubig upang ika’y kumalma” sabi ng matandang babae. Tatayo na sana ang matandang babae subalit nang tumayo ito ay pinigilan ng dalagita sa pamamagitan ng pag hawak ng kaniyang kamay ng mahigpit. “Manang please, don’t leave me here. Stay at my side…... please” paawang boses na sabi ni Sandra na siyang makikita ang panginginig ng kaniyang mga kamay. Napabuntong hininga naman ang matandang babae ng kaniyang mapansin ang tinatagong nararamdaman ng kaniyang alagang simula bata pa lamang. Traumang gumising ulit sa dalagita dahil isang panaginip na siyang bumabalik na siya lang at ang katulong na kaniyang pinagkakatiwalaan. Nag – desisyon ang kanyang yaya na tabihan ito hanggang sa kumalma at bumalik ang kaniyang pagka – antok. Sandra POV. Dahil sa masamang panaginip ay di na muli akong nakatulog. Mag isang nakatayo habang pinagmamasdan ang buwan at butuin sa kalawakan. Dahil sa matagal na akong nakatayo sa labas ay nagdesisyon akong pumasok kaya aking isinuot ang bathrobe ng maayos at ito ay itinali pagkatapos ay isinira ang sliding door ng terrace ng aking silid. Nang makapasok ako ay pansin ko agad ang hilik ni Nanny sa kama. Akin itong kinamutan ng maayos at hiniyaan na lamang matulog sa aking kama ng mahibing at siya’y nagpuyat para ako ay pakalmahin. Ilang taon ng nakalipas subalit paulit – ulit paring bumabalik ang lahat. The blood, the tone of the gun and how my parents killed by the mysterious people na hanggang ngayon ay walang maibigay ang aking private investigator kung sino ang nasa likod ng lahat. The day that I never forget in my whole life. Kahit anong pagpapatingin ko sa doctor para humilom ang nakaraan ko pero paulit – ulit parin itong bumabalik. It makes me traumatize every I remembered that accident when I was five years old. Nightmare that makes my inner child killed every I close my eyes. I was on my young age when I witness with my two eyes how they killed my parents. The sound of a shot gun that makes my time stops even my age is only five years old, but I know what is happening that day. Wala akong nagawa kundi umiyak sa loob ng kotse habang sila ay pinagbabaril pero tinandaan ko ang bawat Angulo ng mukha at katawan nila. Hindi ma – aalis sa ala-ala ko ang mga taong bumaril at walang awang pumaslang sa mga magulang ko. That blood marks me that I will never stop hunting them until justice and revenge claim into my hands. Two world, two faces that I have and those identities of me will be used to hunt those persons who destroyed my life and my family. All I say is blood is my revenge and those fires is my justice! `
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD