Bea Dean’s POV
Titig na titig ako sa sarili ko sa harapan ng salamin. Kitang-kita ko ang babaeng kotang-kota na sa pinagdaanan sa buhay. Ang bata ko pa oara kaharapin ang lahat ng ito pero napapagod na ako.
Sa araw-araw na nagdaanan pakiramdam ko ay hindi ako nauubusan ng problema. Padagdag sila nang padagdag na para bang ako si Wonder Woman na kayang-kaya kong lampasan lahat ng pagsubok.
Madiin akong napapikit at inabot ang wallet ko bago dahan-dahan na tumayo.
Walang taping ngayon kaya tahimik ang buong bar. Ang alam ko ay naglipat sila ng location dahil biglang tapos na raw ang mga eksena rito sa bar.
“Hoy! Saan ka punta?” tanong ni Beta nang makita niyang papalabas ako sa locker room.
“Trabaho,” mahinang ani ko.
Natatago ng malaki kong jacket ang nighties na suot ko. Kaila
