Nagawa ni Sage makapagtago sa silid na imbakan ng pagkain sa loob ng isang araw at gabi. Nakahanap siya ng pwesto na tiyak niyang hindi iisipin ng mga sakay na buksan. Lumabas siya nang nalalim na ang gabi at tahimik na ang paligid. Kung kailan nagpapahinga na ang lahat ng sakay ng barko at mahimbing na ang kanilang mga tulog.
Iyon ang ginagamit niyang pagkakataon upang makapaglinis ng katawan, magbanyo at manguha ng nais sa kusina gaya ng tubig na maiinom dahil wala sa silid na kaniyang pinataguan. Naroon naman na sa silid ang lahat ng pagkain kaya hindi siya nagugutom. Tubig lang talaga ang wala.
Maayos naman at wala siyang problema, ngunit sa ikalawang gabi ay sumakit ang kaniyang tiyan nang labis dahil pinapak niya ang malaking hiwa ng keso na nakita niya roon. Parang siyang dagang k
