SEVEN: ANYO

454 Words
Pinapasok na kami ni papa tumungo kaming kusina para kumain halata sa mga kilos ng kasama ko na gutom na gutom sila, maraming pagkain ang inihanda ng mga magulang ko sa mga kaklase ko masayang masaya silang tingnan habang tinitingnan ko silang kumakain na nasasarapa ay busog na din ako, nagtatawanan at nakukuwentuhan kami habang kumakain na para bang ang iba ay mauubusan ng pagkain, Ngayon lamang raw ang mga ito nakatikim ng ganito ka sarap at klaseng karne. Habang pinagmamasdan ko silang kumakain ay nanghihinayang ako, Nanghihinayang ako sa labing lima na sabay sabay na mamamatay at mawawala sa mundong ito. wala silang ka alam alam na eto na pala ang huli nilang buhay at sandali sa mundong ibabaw. Hindi ako nagsisisi , hinding hindi sakabila nito ay hindi ko naman sila itinuring kaibigan ko. Wala, wala isa lamang silang tao normal na tao na walang halaga sa mundo.Napakasama pa ng mga ugali, mga makasalanan. Sila ang magiging alay ,alay ko sa aking kasal. Hindi ko kaarawan bukas kundi Kasal ko , kasal ko sa pinakamamahal kung babae. Pinaikot ko lang sila upang maisama ko sila dito sa Bayan namin. kahit mga kapitbahay namin ay takam na takam sa mga kasamahan ko, Oo babae, babae ang ikakasal saakin dahil isa talaga akung lalaki na nagbalat babae para pagkatiwalaan ng mga alay ko at hindi pagdududahan ng mga ito. Sila ang magiging handa ko bukas, handa ng kasal namin at naka jackpot pa ako may panregalo ako sa mahal ko. Kumakailan pa may nakita akung pregnancy test sa higaan ni Roxanne , buntis si Roxanne limang Buwan na hindi mo ito mahahalata sa suot nya dahil natatabunan ito ng malalaking damit plus rakitista ito. 'Luke,' tawag sakin ni mama ,mahina lamang ito tamang tama na ako lang ang makakarinig, agad kung pinuntahan si mama sa sala binalik ko sa Orihinal na anyo ang sarili ko ang Isang lalaki. 'Ma? Ano? Masasarap diba, sabi ko naman sa inyo dadalhan ko kayo na pasalubong' pagmamalaki ko sa aking mga magulang 'Oo anak, kasya na ito para sa kasal mo bukas siguradong matutuwa ang mayor nito' ngiting sambit ni mama na parang takam na takam sa dala ko, Anak ng Mayor ang pakakasalan ko at limang buwan na itong buntis sa aming anak. 'Babalikan ko muna sila ma, baka kung anong isipin nila' nagbalat babae agad ako at tumungong kusina, tapos na silang kumain lahat,silay nagkukuhanan ng litrato para may ma upload sa social media sa kanilang pagbalik, walang signal dito sa amin, na hindi sila makakatawag na tulong Hinatid ko sila sa kanilang mga silid tatlo lang ito at lima sila sa isang silid Iniwan ko ang mga ito na may ngiting nakaguhit sa aking labi.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD