I couldn't deny that I am enjoying his kisses. Lalo pa nang bumaba ang halik niya sa aking leeg. It sends tingles all over my body. Kakaiba ang sensation na nararamdaman ko at ito ang unang beses na naranasan ko iyon. But when Evans started to move his hand by caressing different parts of my body, I came back to my senses.
Napamulat ako. "B-babe, stop..." I whispered.
Huminto si Evans at nag-angat ng mukha. Namumungay ang mga mata niya habang nakatitig sa akin.
"Why?" he asked with his husky voice. His hand is softly caressing my thigh.
I didn't want to lose my senses again so I reached for his hand and made it stop from teasing me.
"I'm scared. We shouldn't do this. Nag-aaral pa tayo. This could lead to unplanned pregnancy," mahinahon kong saad saka marahan na tinulak siya paalis sa ibabaw ko.
Napaupo si Evans at pinanood akong umupo na rin mula sa pagkakahiga. Inayos ko ang buhok at palda.
"No, it will not, babe. First time naman natin 'to."
I looked at him then shook my head. "Kahit first time o hindi, it could still lead to pregnancy once the sperms and egg meet."
Evans furrowed his brows. "Then do you want me to use protection? I want it raw but if that's what you want, I'll wear one."
I sighed. "What I want is for us to not do this now."
Evans shook his head. "Nah, let me just make you relax, babe. You're just nervous and I understand it," he gently said then he pulled me closer to him.
Muli niya akong hinalikan. At that moment, I can't fathom why Evans couldn't understand me. Is this really required to happen to make our relationship better? Pinayagan ako ng magulang ko na magkaroon ng boyfriend. Hindi strikta si Mama pero sigurado ako na hindi niya gugustuhin na mabuntis ako lalo na sa ganitong edad.
I was about to speak but Evans deepened the kiss. Hindi ko mapigilan na madala roon. As a teemager, my hormones are raging and I am curious too about the new sensations. I want to feel it more. Hindi ko akalain na ang haplos ng maiinit na palad ni Evans sa braso ko ay iba ang hatid sa ganitong klase ng tagpo.
But my logical side kicked in again. Napailing ako at lumayo kay Evans.
"Huwag talaga ngayon, Evans. I'm not yet ready," saad ko.
But my boyfriend is already into it. Kinulong niya ang maliit kong mukha sa kaniyang palad saka malalim akong hinalikan. He's trying to make me want it too, to the point that I would not refuse anymore. When I was about to push him with my hands on his chest, he caught my wrists with his hand.
"You love me, right?" Evans asked after he stopped kissing me. Nanatili na magkalapit ang mga labi namin.
I nodded. "Yes, babe, pero—"
"Then please, babe. I really want to do it now with you. I love you so much and I want to make you feel it the way that I still haven't tried. Please?" he asked gently then his kisses went to my jaw down to my neck. It made my breath heavy and my mind began to be clouded with desire. "Please? I'll be careful."
"Evans..." I whispered as a protest but Evans took it as my agreement.
His kisses became more intense and his hands are wandering again. Halos malapit na akong mapapayag dahil sa mga kakaiba kong nararamdaman. My body wants to give in but my mind is saying no. I am not yet ready to take our relationship to another level.
"Babe, no. Uuwi na ako," saad ko.
"Hmm?" Evans kept on kissing me.
Nagmulat ako at hindi na napigilan maisip na mali ang ginagawa ni Evans na pamimilit sa akin. I also realized that it seemed like he lied to me about his project just to lure me to his room.
"Evans when I said no, take it as a no. It's not an opportunity to persuade me just to say yes!" Hindi ko na napigilan na tumaas ang boses saka itinulak si Evans palayo sa akin.
Halatang nabigla si Evans sa ginawa ko. I suddenly realized what I did when I slowly calmed down. Nakita ko na namula ang mga mata ni Evans at napuno ng galit.
"You're just nervous but you want it too, babe!" he shouted frustratedly.
I shook my head. "No, Evans. Ayoko talaga. Uuwi na ako."
I stood then grabbed my bag. Sinundan ako ni Evans saka pinigilan. We faced each other. Unti-unting kumalma si Evans katulad ko.
"Uuwi ka na talaga?" he asked. Tumango ako. Natuwa naman ang kalooban ko na huminto na siya sa pamimilit. Evans sighed. "Okay then. Let me just have one last kiss," he uttered.
I sighed then agreed and let him kiss me again for the last kiss. Pinakiramdaman ko ang marahan niyang halik.
I thought that it would end soon but Evans began to deepen the kiss again. That kiss is new to the both of us that's why it is addicting. I’ll be honest, I was enjoying it but the limitation is set in my mind. This is just a goodbye kiss.
Inagaw sa akin ni Evans ang bag at binitawan lang niya iyon sa sahig habang hinahalikan pa rin ako. I felt his hand on my legs again. It is easy to access because I am still wearing my uniform and it is a skirt. Natauhan ako sa ginawa niya.
"Babe…." saad ko."Uuwi na ako," mariin na dagdag ko.
Pero hindi na naman niya ako pinakinggan at bumaba pa ang labi sa leeg ko. Nadadala na naman ako sa sensasyon pero firm pa rin ako sa desisyon na hindi iyon mangyayari ngayon. Pinilit kong imulat ang namumungay na mata saka itinulak si Evans. Hindi siya nagpatinag at nanatili sa paghalik na bumababa na sa aking dibdib. Bubuksan na sana niya ang pantaas ko mula sa pagkabutones at pipigilan ko naman ‘yon nang biglang may kumatok.
It shocked me but it made me relieved too. Matatakasan ko na ang sitwasyon ko ngayon. Halos ayaw pa bumitaw sa akin ni Evans pero napilitan na siya nang lumakas ang katok.
Padabog siya na lumapit sa pinto at binuksan iyon. Doon tumambad si Sir Garett na may mga kasama. Ang tingin niya ay agad napunta sa akin. I suddenly felt embarrassed when I realized that he might know something was about to happen based on my appearance. Agad kong inayos ang sarili.
"What the hell do you need?" yamot na tanong ni Evans.
Nahinto ang pagkilos ko roon. Para sa akin ay hindi dapat niya ginagano'n ang stepfather niya pero base rin kasi sa mga naikwento ng boyfriend ko ay may kasalanan si Sir Garett sa kaniya kaya gano’n na lang ang galit ni Evans.
"They are going to fix the toilet here in your room," tanging saad ni Sir Garett saka itinuro ang dalawang tao sa likod niya na may mga bitbit na tools.
"Bakit ngayon pa na narito ako? Can't you see that we are busy?" Evans asked.
Uminit ang pisngi ko dahil sa hiya nang napagtanto ang posibleng maisip ni Sir Garett sa sagot ni Evans.
Garett looked at me then back to his stepson. "Sure, you're busy but I don't care. Ngayon lang sila available."
"As if we can't afford to call other people to fix it!" sarkastiko na ani Evans.
Hindi iyon pinakinggan ni Sir Garett at sumenyas lang sa dalawa na pumasok na. Ako naman ay nanatiling nakayuko, naiintimida sa presensya ng stepfather ni Evans.
"Damn it. Let's go, babe!" ani Evans.
Agad kong pinulot ang bag ko bago ako halos kaladkarin ni Evans paalis. He’s in his foul mood again. Dire-diretso kami pababa at huminto lang nang nasa sala na. Binitawan ako ni Evans at pabagsak siyang umupo sa sofa. Nanatili naman akong nakatayo sa harap niya, nakatitig sa kaniya.
"Babe, uuwi na—"
"Shut up!" Evans burst out.
Nakagat ko ang labi dahil sa pagkabigla sa sigaw niya. "Bakit parang galit ka rin sa akin?" mahinahon kong tanong.
Sinulyapan ako ni Evans sa galit na paraan bago siya umiwas ng tingin sa akin. "You kept on refusing earlier," pabalang niyang sagot.
I sighed in disappointment. "Sinabi ko kasi sayo na ayaw ko. I hope that you will respect my decision, Evans. I'm not yet ready and you need to accept that."
Tumayo siya. "Umuwi ka na. 'Yan naman gusto mo kanina pa. Ayaw mo 'kong makasama," tunog nagtatampo na ani Evans at walang lingon-lingon na umalis siya.
I was left in the middle of the living area, confused and hurt. Ito ang unang beses na nag-away kami ni Evans. My boyfriend is a sweet and understanding man. Ngayon lang siya nagalit sa akin at iniwan pa ako. Lagi niya akong hinahatid pauwi, hindi hinahayaan na hindi siya siguradong nakauwi ako nang ligtas.
'Gano'n ba kalala ang nagawa ko? Ako ba ang mali?' I asked in my mind.
I was stunned for a moment and just came back to my senses when I heard footsteps. Paglingon ko sa may hagdan ay pababa ang stepfather ni Evans. Napatingin siya sa akin kaya agad akong napayuko.
"P-pauwi na po ako. Thank you for letting me stay," kabado kong saad at halos mapahakbang paatras. Ang layo namin sa isa't isa pero pakiramdam ko ay napakalapit dahil sa lakas ng presensya niya.
He looked at me then nodded. "You don't want to wait for Evans' mother?" he asked with his usual cold voice.
Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ito ang unang beses na kinausap niya ako. Agad akong napailing. Although it would be polite to wait for Evans' mother for courtesy, in our situation, it will be better if I will leave before she arrives. Ayaw niya sa akin at baka masira pa ang araw niya dahil lang sa akin. Ayaw ko naman na gano'n ang mangyari dahil baka lalo pang lumala ang sitwasyon.
"Dito na po ako," I uttered then turned my back, ready to leave their house.
Kahahakbang ko pa lang nang magsalita muli si Sir Garett dahilan para matigilan ako. "Hindi ka ihahatid ni Evans?" he suddenly asked.
Agad ko siyang nilingon at marahan na umiling saka alanganin na ngumiti sa kaniya. "Busy po yata siya."
Magpapatuloy na sana ako sa pag-alis nang magsalita muli si Sir Garett.
"Next time, don't go to his room again."