SEDUCING MY KIND STEPBROTHER (SSPG)

Ang Halimaw sa Balon at Ang bibig ng Kasinungalingan

​PAPATAK na ang dilim nang matapos ang trabaho sa bukid.

​Pagod ang lahat, pero ako, gising na gising ang dugo.

​Sinundan ko si Blake. Alam kong didiretso siya sa likod-bahay, sa may lumang balon, para magbanlaw. Ito ang routine niya. At ito rin ang routine ko ang maging anino sa dilim, nanunuod, nag-aabang.

​Nagtago ako sa likod ng malaking puno ng mangga, ilang metro lang ang layo sa kanya.

​Rinig ko ang kaluskos ng timba habang sumasalok siya ng tubig. Rinig ko ang pagbuhos ng tubig sa semento.

​At nakita ko siya.

​Naka-boxers na lang ulit siya. Basang-basa na ito mula sa maghapong trabaho, at lalo pang nabasa nang buhusan niya ang sarili niya ng malamig na tubig galing sa balon.

​Ang bawat buhos ay parang slow motion sa paningin ko. Ang tubig ay dumadaloy mula sa buhok niya, pababa sa matangos niyang ilong, sa matipuno niyang dibdib, hanggang sa masipsip ng manipis na telang bumabalot sa p*********i niya.

​Diyos ko.

​Bakat na bakat. Kahit hindi "galit" ang alaga niya, ang bigat tignan. Parang may nakatagong prutas hindi, armas sa pagitan ng mga hita niya.

​Napahawak ako sa leeg ko. Ang init. Parang nilalagnat ako sa pagnanasa.

​Dahan-dahan, ibinaba ko ang kamay ko. Pumasok ito sa ilalim ng duster ko.

​Habang pinapanood ko si Blake na nagsasabon ng kilikili, ginalaw ko ang mga daliri ko.

​Kuya... akin ka na lang.

​"Karla?"

​Napatalon ako sa gulat. Mabilis kong hinugot ang kamay ko at inayos ang duster ko. Muntik na akong matumba sa kinatatayuan ko.

​Si Manang Fe.

​Nakatayo siya sa likuran ko, may bitbit na palanggana. Nakakunot ang noo niya, nagtataka kung bakit ako nakatago sa dilim habang pinapanood ang stepbrother ko.

​"Anong ginagawa mo dyan, iha?" tanong niya. Mabuti na lang at mahina ang boses niya dahil sa ingay ng tubig ni Blake.

​"A-ah! Eh..." Napalunok ako. "May... may hinahanap lang po ako, Manang. Nalaglag kasi 'yung hikaw ko kanina nung naghahabulan kami ni... ni Julian."

​Tinuro ko ang damuhan sa paanan ko, nagkukunwaring naghahanap.

​"Hikaw?" lumapit si Manang Fe at tumingin din sa damuhan. "Naku, mahirap hanapin 'yan pag madilim. Bukas mo na balikan. Halika na sa loob, maghahain na ako."

​"S-sige po, susunod na ako. Titignan ko lang sandali," palusot ko.

​Tumango si Manang Fe, walang kamalay-malay sa dumi ng ginagawa ko, at pumasok na sa dirty kitchen.

​Nakahinga ako nang maluwag. Muntik na.

​Binalik ko ang tingin ko kay Blake. Tapos na siyang magsabon. Ngayon, nagbabanlaw na siya.

​At ang sumunod na nangyari ay parang regalo ng tadhana sa makasalanan kong mata.

​Kumuha si Blake ng tuwalya at ipinulupot ito sa bewang niya. Sa isang mabilis na galaw, hinubad niya ang basang boxers niya sa ilalim ng tuwalya.

​Pero dahil madulas ang basa niyang balat at nagmamadali siya... saglit na bumuka ang tuwalya.

​Isang saglit lang. Wala pang isang segundo.

​Pero sapat na para makita ko ito.

​Ang batuta ni Blake.

​Napasinghap ako. Putragis. Totoo nga. Hindi lang ito basta malaki. Pinagpala siya. Makapal, mahaba, at maitim-itim ang kulay kumpara sa maputi niyang hita. Nakalambitin ito na parang isang mabigat na pendulum.

​Paano kung pumasok 'yan sa akin?

​Pakiramdam ko mahahati ako. Pakiramdam ko mapupunit ako. At sa totoo lang... gusto ko 'yon. Gusto kong maramdaman ang sakit na 'yon.

​Nang makapagbihis na siya ng shorts at t-shirt, mabilis akong tumalikod at tumakbo palayo bago pa niya ako makita.

​Kailangan ko ng outlet. Sasabog ako.

​ALAS-SIYETE ng gabi.

​Nasa dalampasigan ako, sa ilalim ng mga puno ng niyog kung saan madilim at walang tao.

​Tinawagan ko si Julian. Sabi ko, emergency.

​Pagdating niya, hingal na hingal siya. "Babe? Bakit? Anong nangyari?"

​Hindi ako sumagot. Sinunggaban ko agad siya ng halik. Uhaw na uhaw. Mabilis kong kinapa ang zipper ng pantalon niya.

​"Karla... teka..." pinigilan ako ni Julian. Hinawakan niya ang kamay ko.

​"Julian, please," pagmamakaawa ko, halos mangiyak-ngiyak sa frustration. "Kailangan kita ngayon. Gusto kita."

​Umiling si Julian. Mabait. Masyadong mabait.

​"Babe, naaalala mo ba 'yung sinabi ni Kuya Blake? Masyado tayong mabilis. Ayokong masira ang tiwala niya sa akin. Ayokong isipin niya na binabastos kita."

​Putangina naman, Kuya Blake! Pati ba naman dito, ikaw pa rin ang bida?!

​Gusto kong sumigaw. Gusto kong sabihin na wala akong pakialam sa sermon niya. Pero alam kong hindi papayag si Julian. Takot siya kay Blake. Respetado niya si Blake.

​Pero hindi ako pwedeng umuwi nang ganito. Hindi ako pwedeng umuwi na basa ang panty at gutom ang katawan.

​Lumuhod ako sa buhanginan, sa harapan ni Julian.

​Nagulat siya. "Karla? Anong ginagawa mo?"

​Tumingala ako sa kanya. Ang liwanag ng buwan ay tumatama sa mukha ko. Alam kong mukha akong desperada.

​"Kung ayaw mong ipasok..." bulong ko, habang binubuksan ang butones ng pantalon niya. "Ako na lang ang bahala."

​"P-pero..."

​Hindi ko na siya pinatapos. Ibinaba ko ang zipper niya at inilabas ang kanya.

​Okay naman si Julian. Average. Malinis.

​Pero habang hawak ko ito... ipinikit ko ang mga mata ko.

​Inalala ko ang nakita ko kanina sa balon.

​Ang halimaw ni Blake. Ang kapal. Ang bigat.

​Ibinuka ko ang bibig ko at isinubo si Julian.

​"Ohhh... shit... Karla..." napahawak si Julian sa ulo ko. Nanginginig ang tuhod niya.

​Ginalaw ko ang dila ko. Ginawa ko ang lahat ng alam ko kahit wala naman talaga akong alam. Ginagaya ko lang ang napanood ko sa videos.

​Pero sa isip ko... hindi si Julian ang nasa bibig ko.

​Ang lasa ng balat ni Julian... pinapalitan ng isip ko ng lasa ng pawis ni Blake.

Ang ungol ni Julian... pinapalitan ko ng boses ni Blake.

​Kuya... ang laki mo...

​Sa imahinasyon ko, nakatayo si Blake sa harap ko. Hawak niya ang buhok ko nang marahas. Puno ng galit at pagnanasa ang mukha niya habang ginagamit niya ang bibig ko.

​"Masarap ba, Kuya?" tanong ng isip ko.

​Binilisan ko ang galaw ng bibig at kamay ko. Naging agresibo ako. Halos masaktan na si Julian sa gigil ko.

​"Karla... dahan-dahan... malapit na ako!"

​Hindi ako tumigil. Gusto ko, lunurin niya ako. Gusto ko, mabulunan ako.

​Nang maramdaman kong pumutok si Julian sa loob ng bibig ko, hindi ako dumura.

​Tinanggap ko 'yon.

​Dahil sa isip ko... galing 'yon kay Blake.

​Bumagsak si Julian sa buhanginan, pagod na pagod pero nakangiti. "Grabe ka, Karla. Ibang klase ka."

​Pinunasan ko ang bibig ko gamit ang likod ng palad ko. Tumayo ako at tumingin sa dagat.

​Nandidiri ako sa sarili ko.

​Ginagamit ko ang bibig ko para sa isang lalaki, habang ang utak ko ay sumisigaw ng pangalan ng kapatid niya.

​Pero wala na akong pakialam. Kung ito lang ang paraan para matikman ko siya kahit sa panaginip lang... gagawin ko. Ulit-ulit. Hanggang sa mapagod ako. O hanggang sa mabaliw ako nang tuluyan.