Travel Back In Time; My Real HiStory

I don't know as to write authors word.. or.. to write.. writers apology .. ^^ cute smile with peace sign I mean just let me apologized in advance for some grammar and also typo errors that's surely may occur to my 1st ever work.. This story have been on my head for almost two years now.. yes its been 2 years.. but just got now have the courage to at least tell the story that been in my mind. I am not a good writer.. but hope I could at least be a good story teller.. The technique that I was thinking to use for this story was like I'm just telling the real story of my life.. the real HIS STORY(HiStory) ahaha.. have you get it?? The story goes in Tagalog (Filipino) because its my mother language. Hope you could spare some time to start reading a few words of this work.. And be indulge into it.. thanks guys in advance.. Love you all.. hehe ^^ ******* EPISODE 1 "Grrr..." panggigil kasabay ang malalim na paghinga ang pinakawalan ni Cherrybe pagkatapos makitang 2 views lang ang bagong upload niyang video. Di nya mapigilian panghinaan ng loob at mawalan ng gana. Itinapon nlng nya ang sarili sa kama at doon ay napatitig sa pink na kisame ng kanyang kwarto. Sunod sunod ang paghinga nya habang iniisip nya ang pagiging over confident nya bago i-upload ang bago video sa blog niya.. Nakangiti sya nakaharap sa Computer desk nya habang inaantay na upload ang bagong video. "eto na. talaga.. sigurado ako eto na ang mag boboost ng career ko" kasabay ang impit na pagtawa. "Bakit ksi masyado ka assuming, sa dinami dami ng mga sumisikat na blogger ngayon ay wala ka pa sa kalingkingan nla" panenermon ng isipan nya sa kanya. Pero hindi!, Hindi dapat sya mawalan ng pag ASA! sa ilang minuto pa ay di namalayan ni Cherrybe na nakatulog na pala ang sarili. "Hindi, pakiusap!!..." humahangos na sigaw ni Cherrybe nang magsing muli sa pamilyar na panaginip. Hingal na hingal sya nagising at umupo sa kama sapo ang kanyang mga mata na halos nalulunod na sa kanyan luha. Pakailang beses na din nya napanaginipan ang paulit ulit na senaryo. Pakiramdam nya ay totoong totoo eto. Na bawat haplos at yakap ng binata sa panaginip ay nagbibigay sa kanya ng mainit na pakiramdam na tila ba ay tunay etong pangyayari. Ngunit pka- ilang beses man nyan mapanaginipan eto ay lagi na laman nyan nakakalimutan ang mukang ng binata. ---------- Masayang naglalakbay sakay ng isang kabayo ang dalawa.. ang pumapagaspas na hangin sa knilang balat at mainit na hininga ng lalaki sa kanyan likuran. Di mawari ang saya sa puso ng dalaga ng mga sandali iyon. Nakangiti syang nakatitig sa lalaki habang pinagmamasdan naman nito ang magagandang tanawin na kanilang dinaraanan,; ang mababango at makukulay na bulaklak, ang mga masisiglang isda tumatalon mula sa lawa at naghahabulang mga kuneho sa d kalayuan. Tila ba ay nasa Hardin sila at napakapayapa ng pagiligid. Ngunit sa isang iglap lamang ay bigla nyang naramdaman ang katawan umangat sa ere dulot ng pag-iktad ng kabayong sinasakyan. Halos tumayo lamang ito sa dalawa nitong paa dahilan kung bakit napapikit na maghipit ang dalaga hangang sa napagtagumpayan naman ng lalaking kasama na maibalik ang kabayo sa tamang tayo nito, nanatili pa syang nakapikit ng marinig ang pamilyar na boses "Chenchen.. sumama kana sa'kin.. bumalik na tayo" nagdilat ng tingin ang dalaga. Di man pamilyar ang pangalan sa kanya ngunit batid ng puso nito na sya ang tinutukoy ng lalaki nagsasalita sa harap nila. "Chenchen halika na.. napagtagumpayan ko buksan ang lagusan pabalik" ani pa ng lalaki. Bumakas ang kaligayahan sa puso niya sa narinig., na wala man lang itong halong pagtataka kung ano ang mga nangyayari. "Narinig mo ba yon Hongli" masayang masaya syang lumingon sa lalaking kasama nito. Seryoso lamang ito ngunit nagkibit balikat lamang sya at bumaba sa kabayo at tuluyan ngang lumapit sa lalaki nasa harapan nila. "Totoo ba ang sinsabi mo,haoran?" excited na tanong ng dalaga. "oo, kayat Tara na bago pa man mahuli ang lahat" sagot nito. "ha? bakit?" pagtataka ng dalaga. "ilang oras na lamang bago magsara eto." paliwanag ng binata. "kung sa gayon dapat na tayong magmadali" lumingon naman si Chenchen sa dereksyon ni hongli. "Hongli tayo na!! kelangan na natin magmadali." sabi pa nya ng sumakay naman sya sa kabayo ni Haoran. Narinig pa ni Chenchen si Haoran na magsalita. "Hongli tayo na. sundan mo ako" ani nito at tuluyan ng patakbuhin ang sinasakyan. --------- Malakas na liwanag ang bumungad sa tatlo .. tanaw mula doon ang makabagong mundong pinang galingan. "Haoran salamat!!" mangiyak ngiyak na turan ni Chenchen. Hinawakan ni Chenchen ang kamay ng dalawang binata. "Hongli..Hindi eto ang mundo natin.. kasalanan ko kung bakit tayo napadpad dto." Hahakbang na sana sila ng napansin na paliit ng paliit ang lagusan. At unti unting tumatamlay ang liwanag na nangagaling doon. Hinigpitan naman ni Hongli ang hawak Kay Chenchen at tumakbo patungo sa lagusan ngunit naramdaman ni Chenchen ang pagkalag ng kamay ni Haoran. Nanlaki ang mga mata nya sa ginawa ng binata at napasulyap dito. "Haoran!!!!" sigaw nyan ngunit patuloy siyang hinila ni Hongli patungo sa lagusan. Naiwan naman si Haoran sa kinatatayuan at pinanood na lamang silang dalawa patawid sa nagliliwanag na lagusan. "Haoran" muli nyang sigaw bago tuluyan natawid ang lagusan."Hindi, pakiusap..!!!" Umiiyak naman nagising si Cherrybe mula sa kanyang panaginip. "Haoran.." mahinang banggit muli ni Cherrybe ng sya ay magising. Tuloy lamang sa pagluha ang mga mata nya habang tila ba naninikip ang dibdib... sa kirot na nararamdaman nya sa kanyang puso . Sa pagkakataon Iyon ay naging malinaw at maliwanag ang bawat pangyayari..Kung dati rati ay nakakabingi katahimkan lamang ang naririning sa panaginip ngayon ay halos nabuo na ang kwento sa isipan nya. "Haoran..Chenchen..Hongli" pag ulit na sambit ng isipan na tila di nya nakalimutan ang pangyayari sa panaginip Hindi tulad sa mga nakaraan pagkakataon. "Bakit Haoran..?" muli pa nyang sambit ng gabing Iyon. **** hello guys .^^ sana kht papano naenjoy niyo eto.. salamat ulit in advance *smiling face*