Narrator’s Point of View
Amoy na amoy nila Leo sa hangin ang patapang nang patapang na amoy ng tila tinutunaw na metal. Painit na rin nang painit at panipis nang panipis ang hangin. Sa isip-isip nila ay malapit na sila sa kung anumang pinagmumulan nito. The air in the place feels so dry, and so are their throats. Uhaw na uhaw na ang bawat isa sa kanila, pero ginagawa nila ang lahat ng makakaya nila to compose themselves, and stop the thirst from affecting them.
“Saglit lang!” biglaang saad ni Yukino kaya napatigil ang tatlo na sumusunod lang sa kanya.
Yukino turned around to face the other. And with slightly widened eyes, she spoke, “Sa tingin ko’y alam na nila na sinusundan natin sila. Ramdam ko ang tatlong demeian na papalapit sa kinaroroonan natin.” Right after saying those words,
